Верувате ли во судбина? Жена спасила живо закопано бебе, а тоа што се случило 20 години подоцна ќе ве натера да верувате

Некои приказни нè тераат да веруваме во добрината и чудата на животот. Едно од нив ѝсе случило на жена која откако тргнала на трчање со своите кучиња како и обично, нашла живо закопано напуштено бебе. Нејзината брза акција успеала да му го спаси животот, а таа не ни претпоставувала што ќе се случи години подоцна.

Се започнало во 1998 година кога Азита Миланиан отишла да трча со своите кучиња. Еден од нив, Танго, почнал да душка и да ја копа земјата. Миланиан погледнала поблиску и видела мали стапала како штрчат од земјата. Отпрвин мислела дека е животно, но потоа слушнала плач на бебе.

Внимателно почнала да го откопува малечкото завиткано во сина крпа. Го земала бебето во раце и му го избришала лицето покриено со нечистотија. „Те молам не умирај. Јас сум тука со тебе. Те сакам“, му рекла таа на бебето.

Бебето било однесено во болница со тешка хипотермија, а лекарот рекол дека е „скоро чудо“ што преживеало. Медицинските сестри го нарекле „Бебе Кристијан“. Миланиан го посетила неколку пати и плачела секогаш кога ќе го види. Не можела да го посвои, меѓутоа, сакала да одржува контакт со него, но кога бил посвоен, била спречена да се види со него. „Тоа беше фрустрирачко искуство“, рече жената. „Сонував дека ќе ме најде мене, исто како што се најдовме тој ден“.

Со децении, Азита Миланиан се прашувала што се случило со момчето откако закрепнало во болница во Пасадена и било дадено на посвојување. И оваа недела точно 20 години до датумот кога го пронашла, тие повторно се обединиле.

Витакер пораснал во дом со љубов во Гардена, целосно несвесен за тоа како бил пронајден. Неговото средно име било Кристијан, но не знаел зошто го добил.

Повторното обединување се случило на неверојатен начин. Мајката на еден од пријателите на Витакер напишала на радио станица за да праша дали некој знае за неговото потекло за да може да му каже повеќе за неговата животна приказна. Кога една од продуцентите на серијата, Пети Родригез, ја прочитала приказната на Лос Анџелес Тајмс од 1998 година за Миланиан како го пронашол, таа решила да се обиде повторно да ги обедини.

Пред снимањето на програмата во средата наутро, Миланиан нервозно чекала во блиската соба, со торба полна со облека што таа ја донела за Витакер. Кога Миланиан влегла во студиото и го видела Витакер, таа почнала да плаче. „Конечно, сите мои соништа се остварија“ – рекла таа.

Жената го однела до местото каде што го нашла и му ја раскажала целата приказна. Назад во автомобилот Витакер со грутка во грлото рекол: „Ова можеше да биде мојот гроб“.