„Лекарите ме прашаа 5 пати, дали сакам да го исклучам син ми од апаратот за одржување во живот, но јас одбивав секогаш! Еве што сакам да знаат сите родители кои патат во слична ваква ситуација”

Мајка која одбила да се откаже од својот новороден син, кој се соочил со огромна борба да преживее, откако се родил четири месеци предвреме, вели дека нивното искуство треба да ги инспирира родителите со критично болни бебиња.

Никол Диб можела само да гледа како лекарите постојано се борат да го одржат во живот нејзиното новороденче Џибрил, пет долги месеци во одделот за интензивна нега за новороденчиња, откако тој се родил со тежина од само 0,8 килограми.

Пет пати на 32-годишната мајка и нејзиниот сопруг Јусеф им била дадена опција да го исклучат системот за одржување во живот бидејќи неговото мало тело продолжило да откажува.
„Се сеќавам дека седев во НИЦУ и седев таму со бебе тешко 838 грама и ги слушнав сите звучни сигнали и машината за одржување во живот“, изјавила Никол.
„Гледам лево, гледам десно и барам некаква надеж и друга успешна приказна“.

„Џиби“ некако успеа и сега е среќно и здраво четиригодишно дете кое им пркоси на сите шанси додека продолжува да ги „шокира“ своите родители со тоа колку добро се развива со оглед на неговата церебрална парализа.
Никол ја споделува нејзината и приказната на Џиби со надеж дека ќе ги инспирира и мотивира родителите со бебиња во такви неволји никогаш да не се откажат од надежта.
Чувствувам дека се отворам и ја споделувам нашата приказна и им давам на другите надеж дека тоа е дел од моето исцелување. Нашата единствена желба е да им помогнеме на другите семејства кои минуваат низ истото“, вели таа.

Никол знаела дека нејзината бременост со Џиби е висок ризик бидејќи нејзината ќерка Алијах (5) е родена предвреме во 33-та недела и поминала две недели на одделот за интензивна нега.
Тоа беше релативно долга бременост во споредба со она што го доживеала во 2018 година, кога нејзиниот водењак пукнал само по 25 недели.

Лекарите се обиделе да ја спречат Никол да се породи со оглед на малите шанси бебето да преживее.
На Никол и дале магнезиум и стероиди за да го одложат раѓањето на Џиби и да им дозволат на неговите бели дробови да се развијат до точка каде што може да дише надвор од матката, но по три дена бил нареден итен царски рез.

Никол не успеала да го задржи Џиби бидејќи бил итно префрлен во болница каде лекарите направиле сѐ што можеле за да го одржат бебето во живот.
Била шокирана кога за прв пат го погледнала, бидејќи повеќе личел на фетус отколку на новороденче.
„Првиот пат кога го видов, нема да лажам, се чувствував како да се онесвестувам бидејќи она што го гледав беше како нешто што ќе го видам на ултразвук“, вели таа.

Во одделот за интензивна нега, Џиби бил прикачен на неколку монитори и машина за одржување во живот, а на Никол и Јусеф им била дадена опција да го исклучат од апарати.
Поминале повеќе од две недели пред Никол за прв пат да го земе своето бебе во раце.

Никол нема никакво непријателство кон „неверојатните“ лекари што ги поставуваат најтешките прашања, бидејќи тие продолжиле понатаму да прават сѐ за да го задржат Џиби.
„Една вечер добивме повик од докторот кој рече дека Џиби сам се откажал и дека морал да го реанимира, но дека потоа бил добро. За малку ќе умрел“.

На Џиби му беше дијагностицирана церебрална парализа неколку месеци откако бил пуштен од болница поради крварењето на мозокот што го претрпел додека бил на интензивна нега.

Никол се надева дека споделувањето на нејзината приказна ќе им даде на родителите со болни бебиња надеж каква што ѝ била потребна за време на лечењето на Џиби.