Исповед на Срби кои работеле во Америка: „Нѐ тераа со чепкалка за заби да ги чистиме столчињата, но се исплатеше“

Душан Илиќ и Милан Влајковиќ од Ниш поминале 6 месеци во Америка. Таму отишле со цел да работат и да заработат и, како што велат, не бегале од ниту една работа. Тие работеле во угостителството, често работејќи двојни смени. Немале многу слободно време, но сепак не се вратиле незадоволни.

Тие двајца открија точно каква била нивната работа во странство.

„Работевме како келнери и асистенти во угостителството“ – вели Душан Илиќ, а Милан Влајковиќ додава:

„Работевме буквално од утро до вечер, но покрај оние работни места кои ни беа главни работни места во слободните денови, баравме и хонорарно. Буквално немавме слободно време, моравме да работиме за да заработиме нешто“, вели Влајковиќ.
„Работодавците се строги, а системот е многу ригорозен“, велат тие.

„Отидовме со цел да научиме нешто таму. И овде веќе бевме во угостителството, но сакавме да создадеме нешто свое кога ќе се вратиме“, велат тие.
Посочуваат дека има и правило – ако стоите и немате што да правите, буквално можете да излезете од ресторанот, а има многу безделничење.

„Кога нема гости во ресторанот, ќе добиете задача. Дури и некои банални, но нема запирање. Мора да бидете целосно посветени и да го правите она што ви е кажано. Се случува во ресторанот да нема гости, се да треба да се исчисти, да се подготвивме, а потоа доаѓа менаџерот и вели „еве чепкалка за заби“ и потоа треба со чепкалка да ја испразниме прашината или трошките помеѓу столот и потпирачот за грб… Не е лесно, нема стоење, но се исплатеше“, вели Илиќ.