Декласифицирани тајните документи: Јосип Броз Тито бил потомок на царска лоза и не умрел на 4 мај – откритие или теорија на заговор?

Содржина:

• „Кога ќе се отвори досието, Србите ќе имаат главоболка“
• Прекарот на Тито
• Убиени 800 комунисти лојални на Сталин
• „Тој зборуваше англиски доста добро“
• „Тој даде 15 датуми на неговото раѓање“
• Дисциплина на историја против емотивност на митот
• Поука: историјата не завршува додека не сме спремни да се соочиме со самите себе
• Јованка Броз: живиот сеф во срцето на тајните
• Втората светска војна — лабораторија на митот и судирот на легенди за Тито
• Тито како симбол: оружје за едни, доказ за изгубената држава за други
• Кои се вистинските прашања што остануваат зад сензационалните приказни?
• Последниот слој на мистеријата: прашањето за Тито е прашање за нас самите

„Кога ќе се отвори досието, Србите ќе имаат главоболка“

Како што истакна Миќа Живојиновиќ, Тито бил еден од агентите на Коминтерната и во делот што бил планиран за ликвидации.
– Пред 10 години имав можност да разговарам со раководителот на Руската куќа во Белград и прашав како да дојдам до тие документи , а тој само се насмеа и рече: „Не брзајте, кога ќе го отвориме тоа досие, вие Србите ќе имате најголема главоболка“. Врз основа на ова, можев да заклучам дека Тито бил еден од агентите на Коминтерната во четвртиот дел, кој бил закажан за ликвидации . Неговата прва жртва бил познатиот генерал Данило Срдиќ, кој командувал со коњаничка единица во бригадна формација, кој во 1917 година учествувал во битката на делот од фронтот каде што се наоѓал таканаречениот Зимски замок , а вечерта Сталин му го доделил највисокото одликување на 10.05.1938 година со Орден на црвеното знаме според оценката што му ја дал Јосип Брзо Тито, кој во тоа време го имал прекарот Валтер – рече Миќа Живојиновиќ.

Прекарот на Тито

Досега не сме имале ниту еден состанок на кој би можеле да дадеме одговори на сите отворени прашања за Јосип Броз Тито, истакна Миќа Живојиновиќ.
– Прекарот му го дале двајца членови на старата полиција на Чека, која владеела во Советскиот Сојуз, и тие всушност го упатиле да дава такви проценки дека интелектуалците кои биле во Коминтерната во тоа време ќе бидат ликвидирани и сите оние кои претставувале проблем каде што би ја загрозиле било која позиција на кој било од нив, не е важно дали биле Полјаци, Чеси, Бугари или дури Срби и Хрвати кои биле во Коминтерната и кои ја застапувале таа идеја. Прашањето за Тито е отворено и досега во Србија немавме ниту еден состанок каде што би можеле да дадеме некакви одговори на тие прашања. Сè што се зборува за Тито денес е во документи кои биле дадени малку по малку од извори кои доаѓаат претежно од Запад, а тоа се всушност податоци што можат да се користат за манипулација

Убиени 800 комунисти лојални на Сталин

Како што истакна Дејан Лучиќ, Тито бил агент Вајс за Германците, а Валтер за Русите.
– Ќе се повикам на истражувањето на моите пријатели Павле Матиќ и Милан Видевиќ . Тие откриле дека таткото на Тито бил Франц Јозеф Хабсбург , а неговата мајка била Марија, дворска слугинка . Роден е на 16 јуни 1892 година. Неговиот крст е во виенската општина Алзергрунд и пишува дека неговата мајка е Марија, а неговиот татко е непознат. Го изградиле језуитите во Полска, очигледно језуитите долго време соработувале со англиската разузнавачка служба , па Тито и Мусолини излегле од тој мантил, а сите католички и политички водачи излегле од него, а потоа биле преземени од МИ6. Језуитите го предале на МИ6, а МИ6 го предале на нивниот агент Лаврентиј Берија, кој бил заробеник на англиската служба во Истанбул од 1922 година. Задачата на Тито била да убие 800 чесни комунисти лојални на Сталин , а целта била да ги замени со англиски агенти . Во Москва во 1932 година, Тито бил под контрола на оперативецот на МИ6 Фицрој Меклејн. Во 1926 година, Тито бил во масонската ложа Либертас во Загреб, што е нелегално, но во 1939 година бил примен во ложата Конкордија во Лондон заедно со Владимир Бакариќ и Едуард Кардељ – вели Дејан Лучиќ.

„Тој зборуваше англиски доста добро“

Кога се среќавал во Неапол со генералот или полковникот Александар во Неапол, тој знаел англиски толку добро што разговарале насамо четири часа.
– За Германците, Тито беше агент Вајс , а за Русите, Валтер . Во 1940 година тој беше во хотелот „Пера Палас“ во Истанбул и таму беше со Бејли, кој беше шеф на МИ6. Тој ги следеше трагите на британската разузнавачка служба и зборуваше доста солиден англиски бидејќи кога се среќаваше со генералот или полковникот Александар во Неапол, разговараа четири часа насамо. Тесно наместен англиски агент кој уништуваше Срби и комунисти , она што не го уби со Сталиновите чистки, го убиваше со Голи Оток. Сите чесни комунисти кои веруваа во тоа, кои не беа како усташи, кои беа усташи до 40-годишна возраст, а потоа станаа партизани, а Тито ги донесе да убиваат низ цела Србија, тој ликвидираше сè со Голи Оток.

„Тој даде 15 датуми на неговото раѓање“

Радован Калабиќ, за телевизијата Курир, истакна дека Тито бил толку фанатик што не било можно да се напише цела историја за него, туку само одредени делови.
– Со оглед на тоа што во нашата несреќна повоена историја, најголемиот син на сите наши народи, вклучително и српскиот , е наречен најголем син на сите наши народи со друго име како феномен и фантом , тоа е трагична епоха што поминала и е поврзана со тоа име, од датумот на раѓање до датумот на смртта и сè помеѓу тоа е лага поврзана со Јосип Брзо Тито . Хроничари како Пера Симиќ, кој ја напишал книгата „Титовиот феномен на 20 век“, пресметале дека тој самиот навел 15 датуми кога е роден и 16 кога станал на чело на Комунистичката партија на Југославија . Имајќи такви податоци од таа страна, само тогаш можете да замислите како било за неговите официјални биографи – рече Радован Калебиќ.

Дисциплина на историја против емотивност на митот

Науката бара докази, контекст, критичка анализа на изворите. Митот бара драма, тајни досиеја, големи сценарија. Во регионот никогаш не е одржана сериозна конференција што ги отвора овие прашања на академско ниво. Институциите не сакаат да валкаат раце со митови; митоманите не сакаат дисциплина. Затоа ваквите приказни се шират побрзо од фактите — митот само треба празнина за да ја наполни со своја верзија.

Поука: историјата не завршува додека не сме спремни да се соочиме со самите себе

Овој наратив не е само за Тито, туку за историјата како вечно недозавршена приказна. Додека не се отворат архивите и не се води академска дебата, Тито останува огледало. Во него секој гледа што сака: за едни светец, за други демон, за трети само клучен симбол што секогаш ќе го бараме за објаснување на сопствените неуспеси и надежи.

Јованка Броз: живиот сеф во срцето на тајните

Јованка Броз, според соговорниците, не била само прва дама, туку „жив сеф“ кој до смртта успеал да ги задржи најдлабоките тајни. Приватноста што ја чувала околу себе е доказ дека постоел внатрешен круг кај Тито, со правила, тајни и приказни што останале непознати. Кога приватното е недофатливо, и политичкото станува маглива непознаница.

Втората светска војна — лабораторија на митот и судирот на легенди за Тито

Кога се стигнува до Втората светска војна, расправите се најжестоки. Дали Тито бил вистински водач на отпорот, или заштитен продукт на поголеми игри? Војната не е само фронт, туку лабораторија. Сè што следи — од АВНОЈ до создавањето на нова држава — не се толкува како еволуција, туку како реализација на заранее напишан план.

Тито како симбол: оружје за едни, доказ за изгубената држава за други

Изразот „Тито е проект“ често е код за сè — обвинение дека балканските народи се само фигури на туѓи шаховски табли. Ова објаснување е примамливо: те ослободува од вина, дава непријател и ти објаснува хаотичната стварност. За други, Тито е доказ за држава што „знаела да живее“. Спорот за Тито е, всушност, спор за тоа кој има право на носталгија и кој има монопол над историјата.

Кои се вистинските прашања што остануваат зад сензационалните приказни?

Според разговорот остануваат неколку клучни дилеми: Дали официјалната биографија на Тито е конзистентна? Кои архиви се вистински, а кои митологизирани? Како се создава култ на личност? Зошто постјугословенскиот простор е заробен во истите дебати — поради вистината или поради празнината по распадот на Југославија? Одговорите се сè уште далеку.

Последниот слој на мистеријата: прашањето за Тито е прашање за нас самите

Тито го надживеа системот, државата, идеологијата — затоа што прашањето за него е прашање за тоа како живеевме, што верувавме, што изгубивме и зошто нашиот век нема едноставен завршеток. Додека луѓето не се спогодат за последната реченица, тој ќе биде или светец, или демон — и секогаш мистерија што се враќа при секое спомнување на „тајните досиеја“.