Животна приказна: Го продале автомобилот, купиле кокошки – денес доставуваат 550 јајца на ден

Содржина:

• Од 10 кокошки за дома до целосна фарма и првите сериозни одлуки
• Критичен период – од 8 до 9 картони јајца дневно без пазар и без регистрација
• Слободен одгледувачки систем, храна од локалниот пазар, и брза испорака до купувачите
• 600 кокошки, новородено бебе и 80% од работата е на Стефан
• Секоја жртва се брои: регистрирана фарма, адаптиран објект и конкретни мали чекори до успехот

Од 10 кокошки за дома до целосна фарма и првите сериозни одлуки

Се почнало со десет кокошки. Не за продажба, туку за домашни потреби. Но кога соседите почнале да доаѓаат на врата и да прашуваат дали имаат вишок, Стефан и неговата сопруга го сфатиле знакот. Земале уште 40 кокошки, потоа уште 100, па уште 150. Со секое зголемување растеле и одговорноста и проблемите. Тогаш се нашле пред избор: да продолжат или да се откажат. Стефан вели: „Тоа беше нејзиниот автомобил. Моравме да го продадеме за да го прошириме производството.”

Критичен период – од 8 до 9 картони јајца дневно без пазар и без регистрација

Кога имале 50 кокошки носилки, сè било управливо. Но со 300 кокошки, проблемите пристигнале. “Од 8 до 9 картони јајца дневно, а нема кому да ги пласираме. Не бевме доволно активни на социјалните мрежи. Оделе до ресторани, до продавници – никој не сакаше да соработува, зашто немавме регистрација”. Во тој момент размислувале да се откажат. Но одлучувачкиот момент била објава во локална Фејсбук група во Бања Лука: „И тогаш сè тргна.” Потоа го регистрирале претпријатието и ги добиле сите дозволи од министерството. „Без тоа – ниту ресторан, ниту трговија.”

Слободен одгледувачки систем, храна од локалниот пазар, и брза испорака до купувачите

Она што ја разликува нивната фарма е храната: кокошките не јадат само концентрат, туку чисти житарици, овошје и зеленчук – околу 30% од дневниот оброк е од пазарчето во Бања Лука, од производи кои инаку би биле фрлени. Резултатот е квалитет што купувачите веднаш го препознаваат. „Јајцата кај нас не можат да останат повеќе од 48 часа. Постои голема побарувачка токму затоа.” Доставата на домашна адреса е начинот на работа: купувачот ги повикува, тие ги доставуваат јајцата, а клиентите оставаат пари. „Луѓето биле навикнати да купуваат јајца во продавница. Ние работиме сосема поинаку.”

600 кокошки, новородено бебе и 80% од работата е на Стефан

Секојдневното одржување на системот е огромен напор. Стефан работи и друга работа, ова не му е единствено занимање. Пред четири месеца сопругата му родила момче. „Таа сега не е во можност да помага колку помагаше. Осумдесет проценти од работата ја завршувам јас сам.” Помагаат семејството, и неговото и нејзиното. „Еден човек навистина не може сам сè да постигне.” На двете локации имаат вкупно 600 кокошки носилки, а дневниот принос е околу 500 до 550 јајца. Планови за масивно проширување немаат: „Не сакаме повеќе само за да имаме повеќе, сакаме јајцата да бидат свежи. Побарувачката е голема, не ни треба повеќе за да работи.”

Секоја жртва се брои: регистрирана фарма, адаптиран објект и конкретни мали чекори до успехот

Стефан не ја опишува оваа приказна како лесен пат или брз успех. Меѓу 50 и 300 кокошки бил моментот кога сè можело да тргне во погрешна насока. Регистрацијата, што многумина ја одложуваат, за нив била пресвртница. Продадениот автомобил, адаптираниот напуштен објект, купеното возило за достава – сите тие се жртви направени пред воопшто да знаат дали ќе се исплати: „Ризикувавме. Бевме дури на самиот почеток на заедничкиот живот”, пишуваат за нив. Но клучот е комбинација од малите чекори – огласот на сопругата во Фејсбук група, партнерството со пазарчето, доставата, регистрацијата. Денес 550 јајца на ден одат до адреси низ Бања Лука и околината. До пред неколку години немале каде да ги продадат ниту деветте картони на ден.