Марс би можел да стане „втора Земја“: научниците откриваат шокантен план за трансформација на црвената планета и живот на луѓето таму

Содржина:

• Првата фаза: Куполи од аерогел кои ќе создадат топли оази на површината на Марс
• Втората фаза: гигантски орбитални огледала кои ќе ги загреваат марсовските бази и атмосферата
• Третата фаза: индустриска продукција на наночестички кои ќе ја трансформираат марсовската атмосфера
• Терраформирањето на Марс е физички можно, но ќе бидат потребни децении или векови и огромни ресурси

Првата фаза: Куполи од аерогел кои ќе создадат топли оази на површината на Марс

Првата етапа потсетува на класичните оранжерии, но овие „марсовски оази“ би користеле современи материјали, како аерогел од силициум-диоксид. Овие куполи ќе пропуштаат видлива светлина, а ќе го задржуваат инфрацрвеното зрачење, со што се создаваат локални области со пријатна температура. Авторите сметаат дека вакви структури можат да се прошируваат и поврзуваат во единствен систем што ќе покрие значителни делови од површината на Марс. Под куполите би се стопил подземниот лед, обезбедувајќи вода за идните населби, но ќе мора да се реши проблемот со токсичните перхлорати во марсовската почва.

Втората фаза: гигантски орбитални огледала кои ќе ги загреваат марсовските бази и атмосферата

Следниот чекор подразбира зголемување на внесот на сончева енергија преку огромни сончеви едра што функционираат како орбитални огледала. Прво, тие би биле насочени кон определени бази, а понатаму кон пошироки површини. Овој пристап ќе овозможи сублимирање на резервите CO2 на Јужниот Пол, со што би се згуснала атмосферата и би се поттикнало глобално затоплување. Но, постојните соларни едра се претешки – нивната маса треба да биде под 20 грама на квадратен метар, што е трипати полесно од денешните примероци. Покрај тоа, ваквото огромно влијание врз климата на Марс ќе донесе и геолошки промени со непредвидливи последици.

Третата фаза: индустриска продукција на наночестички кои ќе ја трансформираат марсовската атмосфера

Најрадикалната етапа е внесувањето во атмосферата на посебно создадени аеросоли. Наместо марсовска прашина, ќе се употребуваат наночестички, пример алуминиумски наностолбови или графен легиран со азот. Според пресметките на истражувачите, за видлив ефект ќе бидат потребни околу 3 милиони тони вакви честички. Цената на испораката до Марс надминува 2000 долари за килограм, така што производството ќе мора да се одвива локално, што бара развој на силна индустриска и инфраструктурна мрежа.

Терраформирањето на Марс е физички можно, но ќе бидат потребни децении или векови и огромни ресурси

И покрај огромните предизвици и цената, терраформирањето на Марс не е во судир со законите на физиката, стои во анализата на истражувачите. Сепак, практична реализација е сè уште далеку – можеби ќе бидат потребни децении, а можеби и векови. Марс, сепак, останува најперспективен кандидат за создавање на „втора Земја“, а прашањето за неговата трансформација веќе преминува од сферата на фантастиката во сфера на инженерските проблеми. За вистински пробив ќе бидат неопходни не само научни откритија, туку и колосални ресурси и меѓународна соработка.