Опасниот пат кон Марс: космонаутите ќе се соочат со губење на коски, атрофија на мускули и смртоносна радијација во борбата за преживување во Вселената
Човештвото со децении се соочува со сериозни предизвици при планирањето на долготрајни мисии во Вселената. Астронаутите и космонаутите покрај Земјата ги демнат опасности што може не само да ја уништат мисијата, туку и да ги загрозат нивните животи. Една од најголемите закани се губењето на коскеното ткиво и атрофијата на мускулите – феномени кои се неизбежни во состојби на долготрајна вонземска гравитација. Особено актуелна е оваа тема кога се зборува за идните мисии кон Марс, каде патувањето може да трае од шест до девет месеци. Научниот свет бара решенија што ќе им помогнат на космонаутите да преживеат.
Содржина:
- Руски научници развиваат решенија: Вештачка гравитација како можно решение
- Губењето на калциум ги прави коските како стакло: Ризикот од скршеници е огромен за време на лет кон Марс, а космонаутот може да изгуби над 10% костна маса
- Руските научници испитуваат користење фитнес уреди, медикаменти и специјални костуми
- Бестежинската состојба не е единствената закана: Космичката радијација сериозно го загрозува здравјето на екипажот на долги летови
- Патот до Марс е долг и полн со неуспеси: од 26 мисии само 12 успешни обиди до крајот на XX век
- Докази за вода и можен микробен живот: од Viking до роверот Perseverance со хеликоптерот Ingenuity
- Perseverance откри можни биосигнатури на Марс во јули 2024: човештвото е на раб да открие траги од поранешен живот
- Создавање на вселенска инфраструктура: Само преку развивање на заштита од бестежинската состојба и радијацијата, човештвото може да го направи следниот чекор – колонизација на Марс
Руски научници развиваат решенија: Вештачка гравитација како можно решение
Стручњаците од Московскиот авиациски институт (МАИ) понудиле сеопфатен пристап за справување со предизвикот на долготрајниот престој во неваземска гравитација и зачувување на здравјето на екипажите. Според нив, еден од најефикасните начини за заштита на организмот од штетното дејство на бестежинската состојба е создавање вештачка гравитација преку ротирање на целиот вселенски брод или преку употреба на кратка центрифуга која ги имитира земските услови.
Губењето на калциум ги прави коските како стакло: Ризикот од скршеници е огромен за време на лет кон Марс, а космонаутот може да изгуби над 10% костна маса
Во бестежинска средина мускулите речиси не работат, а коските ја губат својата редовна оптовареност. Ова му сигнализира на телото да ја намалува јачината на скелетот, па калциумот брзо се извлекува од коскеното ткиво. Склетот станува кршлив, а ризикот од скршеници нагло се зголемува. Најмногу се загрозени колковите, ’рбетот и нозете, делови кои на Земјата се носители на главната тежина. Истражувањата покажуваат дека месечно може да се изгубат 1–2% коскена маса, а за патување до Марс, вкупната загуба може да е над 10%.
Руските научници испитуваат користење фитнес уреди, медикаменти и специјални костуми
Некои научници дури истражуваат потенцијали на генетска инженеристика. Но, сите овие методи засега се користат поединечно. Тимот на МАИ, под раководство на Људмила Метечко, за првпат го систематизира светското искуство и ги рангира решенијата според нивната ефикасност, што ќе помогне да се дефинираат приоритетните мерки за меѓупланетарни мисии.
Бестежинската состојба не е единствената закана: Космичката радијација сериозно го загрозува здравјето на екипажот на долги летови
Освен разградувањето на коските, уште една голема опасност е вселенската радијација која долгорочно може да предизвика непоправливо оштетување на човечкото здравје. Сите ризици мора однапред да се предвидат и да се бараат технолошки решенија за заштита на екипажот. Во Русија се вложуваат напори за развивање на нови технологии кои ќе овозможат летови до Марс без сериозни здравствени последици. Баканов истакнува дека базичните технологии за лет до најблиските планети се веќе совладани – луѓе слетале на Месечината, а автоматски уреди се испраќале кон Марс.
Патот до Марс е долг и полн со неуспеси: од 26 мисии само 12 успешни обиди до крајот на XX век
Човештвото го истражува Марс повеќе од 60 години. Првите обиди најчесто завршувале со неуспех – помеѓу 1960 и 1996 година биле направени 26 мисии, од кои само 12 успешни. Првиот значаен успех го донесе американската сонда Mariner 4 во 1965 година, праќајќи ги првите фотографии од површината на Марс. Во 1971 година Mariner 9 стана прва сонда што орбитирала околу планетата, објавувајќи слики од вулкани и кањони.
Докази за вода и можен микробен живот: од Viking до роверот Perseverance со хеликоптерот Ingenuity
Во 1976 година апаратите Viking 1 и Viking 2 први успешно слетаа на Марс и ја истражуваа почвата во потрага по траги од живот. Во 1997 година модулот Mars Pathfinder го однесе прв ровер Sojourner. Roverите Spirit и Opportunity во 2004 година открија докази за постоење на течна вода во минатото. Во 2012 година Curiosity утврди дека во кратерот Гејл можеле да постојат услови за микробен живот. Во 2021 година Perseverance го донесе мини-хеликоптерот Ingenuity и почна да собира примероци за идно праќање на Земјата.
Perseverance откри можни биосигнатури на Марс во јули 2024: човештвото е на раб да открие траги од поранешен живот
Во јули 2024 година роверот Perseverance на каменот „Шејава-Фолс“ откри ознаки што можеби се биосигнатури – потенцијално најблискиот доказ за траги од живот на Марс досега.
Создавање на вселенска инфраструктура: Само преку развивање на заштита од бестежинската состојба и радијацијата, човештвото може да го направи следниот чекор – колонизација на Марс
Според експертите, следниот голем чекор ќе биде создавање инфраструктура на други небесни тела. Водечките вселенски сили ќе го започнат овој пат од Месечината. Само со успешен развој на технологии за заштита од бестежинска состојба и радијација, човештвото може да мечтае за колонизација на Марс и други планети.

Коментирај анонимно