Револуционерно откритие: Научниците првпат успеаја да регенерираат прст кај цицач — надеж за иднината на човекот

Содржина:

• Научниот експеримент: два протеини ги поттикнуваат клетките да се регенерираат наместо да создаваат лузни
• Цицaчите природно создаваат лузни, но научниците успеаја да го заобиколат овој биолошки лимит
• Гуштерите може да регенерираат цели екстремитети – а кај луѓето, таа способност е речиси изгубена
• До примена кај луѓето ќе треба години, но ова е огромен чекор кон намалување на лузните и побрзо зараснување

Научниот експеримент: два протеини ги поттикнуваат клетките да се регенерираат наместо да создаваат лузни

Во експериментот научниците им го отстранувале врвот на прстот на глувци, а потоа на местото на повредата внесувале два сигнални протеини. Првиот (фактор за раст на фибробласти 2 – FGF2) ги препрограмира клетките, спречува формирање лузни и ги подготвува за трансформација. Вториот (коскен морфогенетски протеин 2 – BMP2) иницира создавање на нови ткива. Како резултат, кај животните се регенерирале коски, тетиви, врски и зглобни структури, иако понекогаш новите прсти биле помали или деформирани од нормалните.

Цицaчите природно создаваат лузни, но научниците успеаја да го заобиколат овој биолошки лимит

Вообичаено, кај цицачите, во случај на повреда, организмот реагира со формирање на лузна, што целосно ја спречува можноста за враќање на изгубените делови. Но, третманот со FGF2 и BMP2 го заобиколува овој биолошки механизам, овозможувајќи процес на регенерација сличен на магичните способности кои ги имаат гуштерите и аксолотлите.

Гуштерите може да регенерираат цели екстремитети – а кај луѓето, таа способност е речиси изгубена

Гуштерите и аксолотлите се познати по тоа што можат да обновуваат не само екстремитети, туку и делови од срцето, рбетниот мозок па дури и делови од окото. Кај цицачите, регенерацијата е ограничена – на пример, човечкиот црн дроб може да обнови до 70% од масата. Но целосна обнова на изгубени екстремитети кај луѓето речиси и да не постои. Новото истражување сугерира дека сличен потенцијал, сепак, постои и кај цицачите, само треба да се најде точниот начин да се „вклучи”.

До примена кај луѓето ќе треба години, но ова е огромен чекор кон намалување на лузните и побрзо зараснување

Научниот тим подвлекува дека пред да се применат вакви методи кај луѓето се неопходни уште многу испитувања. Сепак, ова откритие отвора нови можности за подобрување на процесот на зараснување на раните и значително намалување на појава на лузни кај луѓето. Иднината на медицината и регенеративната терапија може да изгледа понадежно од кога било досега.