Вашата шолја чај може да содржи милијарди микропластики, а еве го изворот

Содржина:

• Една шолја чај може да содржи околу 3 милијарди пластични наночестички од само едно вриење во нов пластичен бокал
• Новите бокали ослободуваат најмногу микропластика, но има едноставни начини за намалување на ризикот
• Вториот совет е да зовриете и истурите вода неколку пати пред да пиете првпат од нов бокал – обичното плакнење не е доволно
• Долгорочниот ризик од микропластика во организамот е се уште непознат, но не треба да се игнорира
• Потребни се јасни предупредувања и строги насоки – дури и по 150 вриења, ризикот од микропластика не исчезнува целосно

Една шолја чај може да содржи околу 3 милијарди пластични наночестички од само едно вриење во нов пластичен бокал

Со хемиска анализа на вода од осум полипропиленски бокали откриено е дека при првото вриење може да се ослободат речиси 12 милиони наночестички пластика по милилитар од внатрешноста на бокалот. Тоа се околу 3 милијарди честички во една обична шолја чај, без да се сметаат дополнителните микропластики што ги испуштаат самите чајни кеси. „Вриењето вода во пластични бокали е секојдневие за милиони луѓе низ светот и откривме дека оваа навика ослободува мали пластични честички во водата што ја користиме секој ден,“ вели хемискиот научник Елвис Окофо.

Новите бокали ослободуваат најмногу микропластика, но има едноставни начини за намалување на ризикот

Научниците откриле дека концентрацијата на ослободени честички може да се намали ако се користи тврда чешмова вода, која содржи повеќе минерали и создава слој карбонат на внатрешноста од бокалот што ги задржува пластиките. Втората тактика е повторно вриење: по десет вриења, количеството микропластика се намалува значително, а по педесет веќе е на ниско, но сепак мерливо ниво. Дури и по 150 вриења, сè уште се откриени 820 000 наночестички по милилитар, што во една шолја изнесува околу 205 милиони честички.

Вториот совет е да зовриете и истурите вода неколку пати пред да пиете првпат од нов бокал – обичното плакнење не е доволно

„Студијата пополнува важна празнина во знаењето за тоа како пластичните производи во домаќинствата придонесуваат за дневното изложување на пластика, и како со прости промени во рутината може да се намали изложеноста,“ објаснува Окофо. Тој појаснува дека миењето и плакнењето на бокалот пред прва употреба не е доволно за отстранување на честичките, додека повеќекратните вриења со истурање на водата значително го намалуваат ризикот. „Многумина го забораваат или прескокнуваат овој чекор, што наведува на потребата од појасни упатства и ознаки на производите.“

Долгорочниот ризик од микропластика во организамот е се уште непознат, но не треба да се игнорира

Иако сè уште не е јасно колку се опасни овие пластични честички за нашето здравје, постоечките студии ги поврзуваат со проблеми на цревата, белите дробови, па дури и невродегенеративни болести како Паркинсонова. Пластиката евентуално може да носи патогени или бактерии и да го зголеми ризикот од инфекции. И понатаму се испитуваат токсичноста и начините за отстранување на овие честички од храната и пијалаците.

Потребни се јасни предупредувања и строги насоки – дури и по 150 вриења, ризикот од микропластика не исчезнува целосно

Истражувачкиот тим најавува дека ќе испита поголем број различни бокали и кујнски уреди, како и тоа каква улога игра староста на пластичниот производ (во оваа студија сите бокали беа нови). „Ги повикувам производителите, креаторите на политики и регулаторите да информираат потрошувачите преку безбедносни насоки или етикети за ослободување на пластични честички,“ порача Окофо. „Иако концентрациите опаѓаат со повторна употреба, нашето истражување покажува дека постои континуиран, ниско ниво на ризик.“