Тетоважите влијаат на вашиот имунолошки систем на начини што научниците штотуку почнуваат да ги разбираат

Содржина:

• Честички од мастило можат да стигнат до лимфниот систем и да се наталожат во јазлите
• Имуните клетки ја напаѓаат бојата, но честичките се преголеми за да бидат отстранети
• Никел, кобалт, хром и ретко олово се најдени во траги во тетоважни мастила
• Една опсервациска студија најде 29 проценти повисок ризик од меланом кај тетовираните лица

Честички од мастило можат да стигнат до лимфниот систем и да се наталожат во јазлите

Истражувањата покажуваат дека честички од тетоважно мастило можат да влезат во лимфниот систем и да се натрупаат во лимфните јазли.
Лимфните јазли се важни центри на имунолошката активност во телото. Тие се полни со бели крвни клетки, а лимфната течност се филтрира низ нив за да се исчисти од сето она што го собрала додека кружела низ организмот. Тоа вклучува клетки што се однесуваат погрешно, односно рак, бактерии, вируси и туѓи материи како тетоважно мастило.
Раперот MGK неодамна го дознал ова на потешкиот начин, откако набрзина направил огромна црна тетоважа што покрива голем дел од неговото торзо, вклучувајќи ја и областа на лимфните јазли околу пазувите и рамената. Тој вели дека процесот ја пожолтел околната кожа и го направил „навистина болен“.

Имуните клетки ја напаѓаат бојата, но честичките се преголеми за да бидат отстранети

Дури и без да патува низ телото, тетоважниот пигмент го „вклучува алармот“ во имунолошкиот систем. Пигментот влегува во клетките на дермисот, средниот слој на кожата, и брзо се препознава како туѓа материја. Телото ја испраќа својата „армија“ од имуни клетки, но честичките на пигментот се преголеми за тие клетки да ги отстранат.
Токму тоа ги прави тетоважите трајни, но истовремено го става телото во доживотна битка против напаѓач што не може да се отстрани.
Она што дополнително им помага на тетоважите да останат трајни е фактот дека современите мастила се сложен коктел од хемикалии.
„Тие содржат пигменти што даваат боја, течни носачи што помагаат мастилото да се распореди, конзерванси за спречување микробен раст и мали количества нечистотии“, објасни микробиологот Манал Мохамед во напис за The Conversation.
„Многу пигменти што денес се користат првично биле развиени за индустриски намени, како боја за автомобили, пластика и тонер за печатачи, а не за инјектирање во човечка кожа.“

Никел, кобалт, хром и ретко олово се најдени во траги во тетоважни мастила

Истражувачите откриле траги од тешки метали во тетоважни мастила, меѓу нив никел, кобалт, хром и, во ретки случаи, олово. Кога се натрупуваат во високи нивоа, тешките метали можат да бидат токсични и да предизвикаат сериозни здравствени проблеми, како оштетување на внатрешните органи, невротоксичност и зголемен ризик од рак.
Во некои случаи, овие тешки метали предизвикале алергиски реакции и имунолошка чувствителност кај тетовираната личност.
Тешко се заборава потресната приказна за Полјак чиј имунолошки одговор на црвено мастило вклучувал губење на способноста за потење, опаѓање на сите влакна на телото и развој на витилиго, состојба при која кожата осветлува.
„Обоените мастила, особено црвеното, жолтото и портокаловото, почесто се поврзуваат со алергиски реакции и хронично воспаление“, објасни Мохамед.
„Црвеното мастило особено се поврзува со постојано чешање, оток и грануломи… мали воспалителни јазолчиња што се формираат кога имунолошкиот систем се обидува да изолира материјал што не може да го отстрани.“

Една опсервациска студија најде 29 проценти повисок ризик од меланом кај тетовираните лица

Алергиските реакции и хроничното воспаление што ги предизвикуваат обоените мастила делумно се должат на металните соли и азо пигментите.

Азо пигментите се органски соединенија што се додаваат во тетоважно мастило поради нивните живи бои. Од истата причина се користат и во текстил и пластика.

Но тие пигменти можат да се разложат во ароматични амини кога се изложени на одредени облици на зрачење: на пример, кога кожата предолго е на сонце, или кога некој ќе одлучи дека тетоважата била грешка и ќе оди на ласерско отстранување.

Тоа загрижува, бидејќи лабораториски студии ги поврзале ароматичните амини со рак и генетско оштетување.
Тетоважните пигменти, особено црните, можат да содржат и полициклични ароматични јаглеводороди, кои се наоѓаат во саѓи, издувни гасови од возила и загорена храна. Многу од овие јаглеводороди исто така се класифицирани како канцерогени.

Досега нема силен доказ кај луѓе што ги поврзува тетоважите со рак, но лабораториските и животинските студии покажуваат дека може да постојат ризици.

„Иако сегашните докази не укажуваат на широко распространета опасност, растечките истражувања истакнуваат важни неодговорени прашања за токсичноста, имунолошките ефекти и долгорочното здравје“, напиша Мохамед во The Conversation.

„Хроничното воспаление е поврзано со оштетување на ткивата и зголемен ризик од болести. За луѓе со автоимуни состојби или ослабен имунолошки систем, тетоважите може да претставуваат дополнителна причина за загриженост.“

Постои и ризик од инфекција кога било каква туѓа материја, вклучувајќи ја и иглата за тетовирање, се внесува во кожата. Процесот ја нарушува кожната бариера, една од важните одбрани на телото од инфекции како Staphylococcus aureus, хепатит Б и Ц и, во ретки случаи, атипични микобактериски инфекции.

Индустријата за тетовирање во многу земји во голема мера е нерегулирана, па вреди да се знаат ризиците и да се оди полека ако некој одлучи да се тетовира. Важно е да се разговара со тату-мајсторот за тоа какви мастила користи и какви хигиенски практики следи. Ако постои каква било историја на имунолошки проблеми, треба да се разговара со лекар пред да се продолжи.

„Тетоважите остануваат силна форма на самоизразување, но тие исто така претставуваат доживотна хемиска изложеност“, заклучи Мохамед.

„Како што тетовирањето продолжува да расте низ светот, аргументот за подобра регулација, транспарентност и постојано научно истражување станува се потежок за игнорирање.“