Православните христијани го празнуваат денот на Светите маченици Козма и Дамјан

Содржина:

• Со полагање раце лекувале луѓе и животни, а барале само вера
• Царот Карин ги виде оковани, а тие му зборуваа за единствениот вистински Бог
• По исцелувањето на царот, Карин ја изјави својата вера во Христа
• Учителот лекар ги однесе в планина да берат билки, па ги уби со камења

Со полагање раце лекувале луѓе и животни, а барале само вера

Имаа голема благодат од Бога да ги лечат луѓето и животните од секоја болест и мака, и тоа со едноставно полагање на рацете врз нив. За својот труд не бараа никаква награда, од болниот бараа единствено да поверува во Господ Исус Христос. Наследија голем имот, но го раздадоа милостиво на бедните и неволните.

Царот Карин ги виде оковани, а тие му зборуваа за единствениот вистински Бог

Во тоа време во Рим царуваше царот Карин. Пред него гонителите на христијанството ги доведоа овие свети браќа оковани во синџири. По долго испрашување царот им нареди да се одречат од Христа, а да им принесат жртви на идолите. Но, Козма и Дамјан не само што не го послушаа царот туку уште и му посоветуваа и самиот да отстапи од мртвите идоли и да Го признае единствениот вистински Бог.
„Нашиот Бог не е создаден, туку е Создател на сè, а вашите богови се човечки измислици и дела од рацете на уметниците. И да ги немаше уметниците да ви ги направат тие богови, вие не би имале пред што да се поклонувате.“

По исцелувањето на царот, Карин ја изјави својата вера во Христа

После чудото извршено над самиот цар, бидејќи чудесно го исцелија од една тешка мака, царот и самиот ја изјави својата вера во Христа и ги пушти браќата во мир. А тие продолжија да Го слават Господа и да исцелуваат болни, а и самите беа од народот прославувани на сите страни.

Учителот лекар ги однесе в планина да берат билки, па ги уби со камења

Им позавиде на славата еден лекар, којшто некогаш им беше учител и под изговор заедно да појдат да берат лековити билки ги однесе в планина, па ги уби со камења. Чесно пострадаа за верата Христова во 284 година. Нивниот спомен остана траен во Црквата на земјата, а душите им се преселија во Царството Божјо, за да живеат вечно во слава и радост.