Како кинески МИЛИЈАРДЕР, сопственик на 600 квадратни километри соларни панели, СТАНА ОВЧАР
На високогорското плато во горниот тек на реката Хуанхе, на подрачје кое со години било изложено на силни ветрови и постепено се претворало во пустелија, изградени се околу 600 квадратни километри соларни панели. Наместо да ја уништат природата, панелите создале сенка што ја задржува влагата во почвата, ги намалува силните приземни ветрови и овозможува повторно да израсне трева. Но, кога вегетацијата станала прегуста и почнала да ја намалува ефикасноста на електраната, било пронајдено едноставно решение – овците.
Проектот во Талатан, во Хаинан-Тибетскиот автономен округ во провинцијата Чингхаи, покажува дека една фотоволтаична електрана може да биде повеќе од индустриски објект. Таа може да стане засолниште за почвата, тревата и локалните сточари.
Содржина:
Пред 2012 година песокот и чакалот напредувале по околу 10 метри годишно
Пред да почне изградбата на соларната електрана, областа Талатан била речиси безживотна. Повеќе од два месеци годишно таму дуваа силни ветрови со брзина од 62 до 74 километри на час.
Тие ветрови ја засилувале ерозијата, ја кинеле вегетацијата и постепено ја претворале почвата во простор каде што растенијата тешко преживуваат. Токму затоа овој дел од платото се сметал за една од најранливите зони на ветрова ерозија во горниот тек на Хуанхе.
Милиони панели почнале да работат како заштитен екран од ветер
Денес соларниот парк се протега на околу 600 квадратни километри. Освен што произведува електрична енергија, неговата конструкција има уште една улога: го намалува приземниот ветер, го успорува испарувањето на влагата и создава поблага микроклима.
Под панелите повторно почнала активно да расте трева. Според локалните служби за шуми и пасишта, годишниот принос на тревната маса достигнал околу 2,6 тони по хектар. Тоа е доволно за исхрана на приближно 100 илјади овци.
Тревата пораснала толку високо што почнала да ги засенува батериите
Обновената вегетација донела нов проблем. Кога тревата станала превисока, таа почнала да фрла сенка врз соларните панели и да ја намалува нивната ефикасност.
Во зима, исушената трева претставувала и можен извор на пожари. Решението било едноставно и природно: властите ја започнале програмата „соларни овци“, со која на локалните овчари им било дозволено бесплатно да ги напасуваат стадата меѓу редовите на соларните батерии секоја година од јуни до октомври.
Овците ја држат тревата ниска, а почвата ја хранат без машини
Стадата ја одржуваат вегетацијата на потребната висина, додека изметот природно ја ѓубри земјата. Така се создава самоподдржувачки круг: панелите ја штитат почвата, тревата се враќа, овците ја пасат, а земјата станува поплодна.
Напасувањето се организира под надзор на селски кооперативи, кои работат според договори со сопствениците на соларните електрани. Во Талатан, борбата против опустушувањето, обновливата енергија, обновата на екосистемот и приходите на локалното население не се спротивставени цели, туку делови од еден ист систем.
Приказната покажува дека и земја која до скоро се сметала за неплодна може да стане извор на чиста енергија, зелени пасишта и одржлив развој — со корист за природата, индустријата и луѓето.
Коментирај анонимно