Бактериите во цревата може да влијаат на вашиот карактер, покажа истражување

Содржина:

• Кога ги споредиле учесниците меѓу себе, бактериите почнале да ја откриваат сликата
• Allisonella, Prevotella и Cloacibacillus evryensis се врзале со класични психопатски знаци
• Воспаление и ГАБА се можната патека меѓу микробите и импулсите
• Treponema vincentii во устата одела во спротивна насока
• Мечников уште во почетокот на XX век го поврзувал дебелото црево со песимизмот

Кога ги споредиле учесниците меѓу себе, бактериите почнале да ја откриваат сликата

Традиционално се сметаше дека корените на антисоцијалното однесување лежат исклучиво во невробиологијата — особеностите на градбата на мозокот или генетските нарушувања. Но свеж препринт на истражување, чии резултати се објавени во списанието Translational Psychiatry, ја насочува темата кон сосема поинаков агол.
Научници од Универзитетот во Порто откриле статистичка врска меѓу нивото на одредени микроби во устата и цревата на човекот и изразеноста на психопатски црти.
Во експериментот учествувале 200 здрави возрасни доброволци. Тие поминале тестирање според скалата Self-Report Psychopathy Scale-Short Form, а потоа дале примероци од крв, плунка и измет за анализа на бактерискиот состав.
Кога истражувачите ја разгледувале разновидноста на микрофлората кај секој човек одделно, не виделе никаква врска со карактерните црти. Сликата се променила при споредба на учесниците еден со друг. Се покажало дека луѓето со повисоки оценки на скалите за бездушност, импулсивност и манипулативност имале сличен бактериски профил.

Allisonella, Prevotella и Cloacibacillus evryensis се врзале со класични психопатски знаци

Анализата покажала позитивна корелација со три конкретни микроорганизми.
Зголемена застапеност во цревата на бактерии од родовите Allisonella и Prevotella, како и на видот Cloacibacillus evryensis, почесто се среќавала кај оние што демонстрирале класични знаци на психопати.

Воспаление и ГАБА се можната патека меѓу микробите и импулсите

Хипотетичкиот механизам на влијание може да биде поврзан со воспаление. Allisonella е позната по својата способност да го предизвикува, а хроничните воспалителни процеси одамна се поврзуваат со нарушувања на емоционалната регулација.
Покрај тоа, C. evryensis, според претпоставките, учествува во производство на гама-аминобутерна киселина, односно ГАБА — невротрансмитер одговорен за контрола на импулсите.

Treponema vincentii во устата одела во спротивна насока

Сепак, била најдена и бактерија-антипод. Високо ниво на Treponema vincentii во усната празнина, напротив, корелирало со намалување на показателите за психопатија, иако науката засега не се нафатила да го објасни овој парадокс.
Важно е да се разбере дека станува збор само за корелација, а не за причинско-последична врска. Микробите не го прават човекот злобен, но хемиската средина што ја создаваат може да стане плодна почва за развој на одредени обрасци на однесување.

Мечников уште во почетокот на XX век го поврзувал дебелото црево со песимизмот

Врската меѓу цревата и емоциите се изучува повеќе од еден век. Уште во почетокот на XX век, добитникот на Нобелова награда Илја Мечников ја промовирал теоријата дека стареењето и песимизмот директно зависат од токсините што ги лачат гнилосните бактерии во дебелото црево.
Денес концептот на „состојба на цревата“ стана меинстрим. Познато е дека околу 90% од серотонинот, хормонот на доброто расположение, се создава токму во ентерохромафинските клетки на дигестивниот тракт под влијание на локалните бактерии.
Експерименти врз глувци покажале дека пресадување измет од храбри глодари кај плашливи буквално го менува карактерот на вторите, правејќи ги порешителни.
Ако понатамошните испитувања ги потврдат заклучоците на португалските научници, анализата на микрофлората еден ден може да стане нова алатка на клиничката психологија. Како што забележуваат самите истражувачи, овие податоци го нагласуваат потенцијалот на микробиотата како биолошки маркери на психопатски црти, далеку надвор од рамките на традиционалните неврокогнитивни модели.
Додека научната заедница чека целосно рецензирање на трудот, се отвора прашањето дали пробиотиците некогаш ќе можат да коригираат сложен човечки карактер. Одговорот ќе треба да го дадат идните генерации психиjатри и микробиолози.