Сè повеќе млади жени се откажуваат од сериозни врски: „Не знам како би функционирала во љубовна врска“

Содржина:

• Али Даф има 33 години, била на состаноци и се гледала со луѓе, но никогаш немала дечко
• На 21 година, Арнет сака љубов, но планира да остане девица додека не ја најде вистинската личност
• Микинзи Стоукс била само на неколку состаноци во животот, и тие никогаш не прераснале во нешто сериозно
• Естер Шафсма не била на вистински состанок две години, а стравот станува поголем

Али Даф има 33 години, била на состаноци и се гледала со луѓе, но никогаш немала дечко

Со секоја измината година, вели таа, стигмата станува поголема.
„Не мислам дека познавам некого во реалниот живот кој е во слична ситуација,“ изјави таа. „Се уште носам малку срам околу тоа и се уште се чувствувам малку засрамено кога им кажувам на луѓето за тоа…. Дали ќе помислат дека нешто не е во ред со мене?“
Даф, цвеќарка од округот Принц Едвард во Онтарио, рече дека животот во мала заедница го направило тешко пронаоѓањето партнер — исто како и мажите што се ближат до 40 години, а се уште не се подготвени да се смират.
„Не сакам да се забавувам само за да се забавувам и да си играм. Очигледно, на крај сакам да ја сретнам мојата личност,“ рече таа.

Даф ги поминала подемите и падовите на желбата и обесхрабреноста додека гледала како повеќето нејзини пријатели се венчаваат и имаат деца, но неодамна почнала да ја преиспитува својата претстава за тоа како може да изгледа добар живот.
„Навистина ми беше тешко да не заглавам во стапицата на споредувањето и да не се чувствувам како да сум многу назад во животот,“ рече таа. „Искрено, ми требаше да влезам во 30-тите за да сфатам дека нема временска рамка на патот на животот.“
Колку подолго е сама, забележува таа, толку потешко е да прифати помалку од тоа што сака. Таа има исполнет живот сама, со пријатели, семејство и патувања.

„Жените почнуваат некако да влегуваат во сопствената моќ и сфаќаат, всушност можеби не мора да имаме маж за да ги правиме сите овие работи што сакаме да ги правиме,“ рече таа. „Само се обидов да се ослободам од притисокот да чувствувам, ‘О боже, морам да најдам некого со кого ќе бидам,’ и само да ја пуштам паниката околу тоа.“

На 21 година, Арнет сака љубов, но планира да остане девица додека не ја најде вистинската личност

Досега го поминала животот без да има дечко — или секс. Таа сака љубов, но нејзините лични стандарди не се совпаѓаат со брзиот, хиперсексуален пазар на запознавање.

„Планирам да бидам девица додека не ја најдам вистинската личност, можеби до брак,“ рече Арнет, идна пилотка која учи во школа за летање во Форт Ворт, Тексас. Таа ги пробала апликациите за запознавање, но открила дека сексуалниот притисок е неподнослив.
„Има многу необврзувачки работи што се случуваат и навистина не гледам многу луѓе што прават компромис околу тоа,“ рече Арнет. „Девојките ќе имаат секс, на пример, уште на првото гледање, а потоа е како, ‘Па, се уште не знам дали навистина му се допаѓам.’“

Сепак, таа се грижи дека, како што навлегува подлабоко во своите 20-ти, ги пропушта животните лекции што доаѓаат од тоа да се биде во врска.

„Не знам како би функционирала во романтична врска, бидејќи тоа е нешто што никогаш не сум го искусила — како, на секојдневна основа, како би изгледало тоа? Едноставно немам идеја,“ рече таа. „Можам да работам на себе само до одредена мера, а тоа се работи што можам да ги научам само во врска.“

Но Арнет рече дека „токсичните врски“ на нејзините пријатели и познаници ја направиле попребирлива и посомничава.
„Едноставно ми е многу тешко да му верувам на момче, бидејќи ќе разговараш со него, а потоа одеднаш ќе дознаеш дека има девојка, или дека разговара со други жени,“ објасни таа. „Навистина, навистина сакам да се забавувам, но научив од грешките на другите луѓе. Едноставно нема да паднам на тоа или да се помирам со помалку. Издржав толку долго. Можам да издржам уште малку.“

Микинзи Стоукс била само на неколку состаноци во животот, и тие никогаш не прераснале во нешто сериозно

Живот без љубов ја направил 30-годишната Микинзи Стоукс несигурна околу тоа дали е посакувана — но и помалку подготвена на компромис за тоа што сака
„На сите свадби и такви работи, сите се како, ‘Ќе донесеш ли некого?’ А јас сум како, ‘Не, се уште немам никого,’“ рече таа.

Нејзиниот сложен однос со љубовта започнал рано, кога пријателите почнале да се спаруваат, а таа останувала без партнер за училишните свечености и матурскиот бал.

„Секогаш бев покрупната пријателка, и затоа едноставно ме ставаа во категоријата пријателка, без разлика дали јас се ставав таму или момчињата ме ставаа таму,“ рече таа. „Едноставно автоматски претпоставував дека секојпат кога некое момче разговара со мене дека… тој е заинтересиран за некоја од моите пријателки.“

Стоукс признава дека се уште не може да се ослободи од тоа чувство: „Тоа едноставно е тежок начин на размислување за да се скрши… Едноставно некако се затворив и се ставив во таа пријателска позиција, веројатно од гледна точка дека не сакам да бидам повредена.“

Но нешто ја изненадило Стоукс: како што минуваат годините без врска, потребата не станала поитна. Таа самостојно изградила кариера, дом и начин на живот, што го направило барањето партнер помалку итно.
„Тоа не е нешто што ми треба во овој момент,“ призна таа. „Сега кога знам дека можам да го направам тоа без некого, тоа ме направи уште попребирлива кога излегувам на состаноци бидејќи ми треба некој што додава вредност во мојот живот.“

Естер Шафсма не била на вистински состанок две години, а стравот станува поголем

Естер Шафсма, 27-годишна угостителка од Хаг во Холандија, сака љубов, но повторените лоши искуства направиле избегнувањето врски да изгледа побезбедно отколку нивното барање.
Почнало во нејзините рани 20-ти, кога се нашла во необврзувачки авантури, а всушност сакала повеќе.

„Се обидував да учествувам во културата на кратки авантури… но претпоставувам дека само сакав да се чувствувам сакана,“ рече таа. „Чувствував дека ако го направам тоа, можеби ќе почнат да ме сакаат. Секако, тоа не функционира така, и го научив тоа на потешкиот начин.“

Но кога навистина се обидела да излегува на состаноци, повторно и повторно била оставана без одговор.

„Сакаш да им се допаднеш, но по некое време, сите почнуваат да ме игнорираат,“ рече таа. „Последното момче со кое излегував, мислев дека и јас му се допаѓам, а потоа одеднаш почна да се повлекува. Тоа некако ме скрши, а потоа толку се исплашив што ми стана премногу тешко повторно да почнам да излегувам на состаноци.“

Иако сака љубов, секој изминат ден го прави враќањето на пазарот за запознавање потешко за замислување, бидејќи самотијата се повеќе и изгледа нормална.

„Не сум била на вистински состанок две години, и анксиозноста станува поголема,“ призна таа, забележувајќи дека моделот на игнорирање едноставно бил премногу за неа. „Кога не барам да излегувам на состаноци, чувствувам дека на некој начин е полесно, бидејќи се чувствувам посреќна затоа што не се ставам во ситуација во која можам повторно да бидам повредена.“