Свештеник изгубил четири деца во страшна несреќа, а неговата сопруга Марија едвај преживеала: За еден ден домот им останал празен, а потоа Бог им испратил чудо!

Содржина:

• Виталиј имал 23, Марија 18 кога се сретнале во храмот
• Една свештеничка плата и куќа што ја граделе со свои раце
• Два месеца по раѓањето на Арсениј, котелот почнал чудно да шушти
• Настја, Дања, Ксјуша и Тасја не ја дочекаа брзата помош
• Еден месец кома, 11 години молк и празникот на свети Јов Многустрадален
• Дима денес е петтоодделенец, а најмалото дете веќе оди во второ одделение
• Новата котларница ја изградија надвор од станбениот простор

Виталиј имал 23, Марија 18 кога се сретнале во храмот

Таа пеела во црковниот хор, а тој служел при олтарот. Од самиот почеток ги поврзувала искрена духовна близина, а нивните најблиски подоцна сведочеле дека материјалното богатство никогаш не им било мерило за среќа.
Од сибирската област Хакасија подоцна се преселиле на Урал веќе како родители на бројни деца. Не планирале толку големо семејство, но секое новороденче го дочекувале со благодарност. И пред несреќата со гасот, судбината сурово ги погодила: додека Марија била бремена со синот Трофим, нивното мало синче Аљоша трагично настрадало при пад од прозорец на шести кат. И тогаш, кога сите мислеле дека ќе се скршат, родителите не паднале во очај, туку утехата ја нашле во молитвата.

Една свештеничка плата и куќа што ја граделе со свои раце

Кога семејството Агошкови пристигнало во Красни Адуј, со нив дошле десет деца. Најстариот син Евгениј, кој тогаш имал 20 години, веќе живеел самостојно во соседното место. Отец Виталиј станал старешина на храмот посветен на светите кнезови Борис и Глеб, а неговото доаѓање ја оживеало парохијата.
Парохјаните со солзи во очите се сеќаваат на тие години: „Сите момчиња му помагаа на таткото во олтарот. На богослужбите стоеја наредени од најмалото до најголемото, буквално како скалила. Она што сите нè восхитуваше беше тоа што Виталиј наоѓаше време за секое дете поединечно и ги знаеше сите нивни соништа. Девојчињата секогаш беа уредни, со бели марами, а мајката Марија со неизмерна нежност се грижеше за сите нив“.

Два месеца по раѓањето на Арсениј, котелот почнал чудно да шушти

Во април 2015 година семејството добило уште еден член, малото бебе Арсениј, односно Дима. Набргу потоа отец Виталиј заминал на краток пат да го посети најстариот син, а со себе ги зел и полнолетните близнаци Кирил и Максим. Марија останала дома со останатите деца.
За време на вечерниот телефонски разговор таа му спомнала на сопругот дека гасниот котел не работи како што треба. Следното утро, кога свештеникот се вратил, влезната врата била заклучена одвнатре, а од куќата никој не одговарал. Откако со сила влегол внатре, го дочекала сцена што ниту еден родител не може да ја замисли: Марија и осум деца лежеле онесвестени по подовите.

Настја, Дања, Ксјуша и Тасја не ја дочекаа брзата помош

Сите во куќата се затруле со јаглероден моноксид од расипаниот систем за греење. За четири малолетни деца медицинската помош пристигнала предоцна: Настја имала 15 години, Дања 13, Ксјуша 9, а Тасја 5.
Марија, тринаесетгодишната Надја, шеснаесетгодишниот Вања, дванаесетгодишниот Трофим и двомесечното бебе биле итно пренесени на одделот за токсикологија во критична состојба. Лекарите со денови се бореле за нивните животи и со натчовечки напори успеале да ги спасат.

Еден месец кома, 11 години молк и празникот на свети Јов Многустрадален

Марија се разбудила по цел месец. Во почетокот воопшто не се сеќавала на кобната ноќ, а соочувањето со загубата било претежок удар. Официјалната полициска истрага утврдила дека станува збор за несреќен случај поради технички дефект на опремата.
Многумина во селото стравувале дека семејството никогаш нема да се опорави. Отец Виталиј цели 11 години одбивал да дава какви било изјави за медиумите, заштитувајќи ги своите деца од јавноста. Подоцна ќе каже: „По загубата на децата не паднавме во очај и не ја изгубивме вербата во Бога. Напротив, нашата вера стана уште поцврста. Тоа ни помогна да ги издржиме најтешките денови“.
Тој потсетува дека трагедијата се случила токму на празникот на старозаветниот праведник свети Јов Многустрадален, кој ги изгубил сите свои чеда, но никогаш не се откажал од Господа.

Дима денес е петтоодделенец, а најмалото дете веќе оди во второ одделение

Кога Марија наполнила 43 години, во семејството се случило она што блиските го доживеале како нов благослов: таа го родила нивното тринаесетто дете. Детски плач повторно го исполнил домот што некогаш останал без четири невини гласови во една ноќ.
Дима, кој како двомесечно бебе за чудо го преживеал тешкото труење, денес е одличен ученик. Постарите синови и ќерки пораснале, се ожениле и омажиле, па куќата на свештеникот повторно е полна со детска смеа од десетици внуци.

Новата котларница ја изградија надвор од станбениот простор

По несреќата, семејството целосно ја преуредило куќата. Системот за греење повеќе не е дел од просторот во кој живеат, туку е сместен во посебен објект.
Отец Виталиј и денес со љубов служи во селскиот храм, а Марија стои рамо до рамо со него. Нивната приказна останува сведоштво дека, и по најтемната загуба, човек може да продолжи само ако има за што да се држи: за верата, за љубовта и за оние што се уште го чекаат дома.