„Секој човек продолжува да постои и по земскиот живот, но тоа е скриено од човештвото“ реченицата што предизвика хаос по смртта на Никола Тесла

Содржина:

• Џон Смит, 1899 година и интервјуто чија автентичност не е сигурно потврдена
• Париз, 1892 година и телеграмата што приказната ја врзува со светлина, музика и лицето на мајка му
• Законот за зачувување на енергијата постои, но не ја докажува личната свест по смртта
• Бесплатна енергија, скриени документи и зборовите што не се потврдени како последен запис на Тесла

Џон Смит, 1899 година и интервјуто чија автентичност не е сигурно потврдена

Во одделни текстови се споменува наводно интервју на Никола Тесла со њујоршкиот новинар Џон Смит од 1899 година, во кое научникот, според тие тврдења, зборувал за природата на животот и смртта. Сепак, автентичноста на овој разговор не е сигурно потврдена, па неговите наводни изјави треба да се земат со резерва.
Според верзијата на приказната што кружи на интернет, Тесла сметал дека физичката смрт не мора нужно да означува целосно престанување на постоењето, туку дека е поврзана со промени во природата на енергијата. Во таквото толкување на неговите идеи, материјата се посматра како облик на енергија, додека животот по смртта се опишува како враќање на честичките во првобитната состојба на светлина.
Ваквите размислувања се поврзуваат со интересот на Тесла за електрицитетот, електромагнетизмот и природата на светлината. Сепак, научните факти за енергијата не претставуваат доказ дека човечката свест продолжува да постои по смртта, па таквите заклучоци не треба да ѝ се припишуваат на науката без соодветни докази.

Париз, 1892 година и телеграмата што приказната ја врзува со светлина, музика и лицето на мајка му

Идејата за бесмртноста отсекогаш ја заземала човечката фантазија, а прашањата за тоа што се случува по смртта се присутни во филозофијата, религијата и различните духовни учења. Во приказните што му се припишуваат на Тесла, оваа тема зазема посебно место, бидејќи наводно се поврзува со неговите размислувања за енергијата и природата на универзумот.
Една од приказните што често се прераскажуваат во текстовите за приватниот живот на Тесла се однесува на неговото искуство за време на престојот во Париз во 1892 година. Според тоа раскажување, научникот одеднаш почувствувал присуство на својата мајка и имал впечаток дека пред себе гледа глетка исполнета со светлина и музика. Меѓу облаците, наводно, му се укажало нејзиното лице, кое го доживеал како израз на љубов и топлина.
Приказната понатаму наведува дека Тесла по тоа искуство дознал дека мајка му починала, а веста пристигнала преку телеграма. Овој настан во одделни толкувања се претставува како момент што го зацврстил неговиот интерес за можноста за постоење на свест надвор од телото.
Сепак, поединостите од ова раскажување треба да се проверуваат во однос на автентичните биографски записи и сопствените белешки на Тесла. Без сигурен извор не е можно да се заклучи дека настанот имал натприродно објаснување или дека претставува доказ за постоење свест по смртта.
Ваквите приказни, сепак, покажуваат колку луѓето отсекогаш настојувале да пронајдат смисла во искуствата што длабоко ги потресуваат, особено кога станува збор за загуба на саканите лица.

Законот за зачувување на енергијата постои, но не ја докажува личната свест по смртта

Според наводите што кружат во популарните толкувања, научникот сметал дека човекот не престанува да постои во секоја можна смисла тогаш кога неговото тело ќе умре. Во таквите интерпретации се нагласува идејата дека енергијата не се уништува, туку преминува од еден облик во друг.
Законот за зачувување на енергијата навистина претставува едно од основните начела на физиката. Меѓутоа, од него не произлегува заклучок дека личната свест, спомените и индивидуалниот идентитет продолжуваат да постојат по смртта. Тоа се прашања што науката сè уште ги разгледува преку проучување на мозокот и свеста, но за тврдењето дека човечката свест по смртта се претвора во светлина нема потврдени научни докази.
Токму поради тоа приказните за наводните откритија на Тесла за бесмртноста остануваат интересни како дел од популарната култура, но не треба да се претставуваат како потврдени научни факти.
Во текстовите што се занимаваат со духовни толкувања на идеите на Тесла често се појавува тврдењето дека човечкото битие е составено од различни нивоа на енергија, кои заедно ја создаваат неговата индивидуалност. Во таквиот пристап се разликуваат физичкото тело, умот и духовната димензија, односно она што во религиските и филозофските учења се нарекува душа.
Физичкото тело го претставува материјалниот дел од човекот, додека умот се поврзува со размислувањето, помнењето, емоциите и другите процеси што се одвиваат во мозокот. Поимот душа, од друга страна, има различни значења во зависност од религискиот, филозофскиот или духовниот систем од кој потекнува.
Важно е, сепак, оваа поделба да не се претставува како научна теорија што Тесла ја докажал. Иако ги проучувал електрицитетот и електромагнетните појави, не постојат веродостојни докази дека тој развил научен модел според кој трите наведени компоненти претставуваат посебни енергетски структури на човекот.
Во одделни популарни текстови се споменува и наводната промена на бојата на очите на Тесла во текот на животот, која се толкува како показател за промени на неговата внатрешна енергија. Меѓутоа, без сигурни докази не може да се заклучи дека бојата на очите одразува промена на нечија духовна или енергетска природа.

Бесплатна енергија, скриени документи и зборовите што не се потврдени како последен запис на Тесла

По смртта на Тесла, неговата документација стана предмет на внимание кај американските власти. Причина за интересот беше и неговиот статус на пронаоѓач чии трудови опфаќаа бројни области од електротехниката и физиката. Поради тоа со текот на времето се појавија бројни приказни за наводно скриени откритија и документи кои би можеле да го променат светот.
Во популарните текстови често се тврди дека Тесла имал план за обезбедување бесплатна енергија за целото човештво, дека можел да извлекува електрична енергија непосредно од атмосферата или дека располагал со знаење за контрола врз природните појави. Некои од тие тврдења се надоврзуваат на неговите вистински експерименти и амбициозни замисли, додека други се преувеличени или немаат сигурна документарна основа.
Меѓу идеите што особено го привлекуваа вниманието беше можноста за безжичен пренос на енергија на големи далечини. Тесла навистина работеше на проекти чија цел беше пренос на електрична енергија без традиционални спроводници, но тоа не е исто што и доказ дека пронашол начин на целиот свет да му обезбеди неограничена и бесплатна енергија.
Слично на тоа, тврдењата дека можел да предизвикува земјотреси или да управува со временските прилики често се појавуваат во сензационалистичките прикази на неговата работа, но не треба да се мешаат со потврдените научни достигнувања.
Една од најдраматичните верзии на приказната тврди дека наводните ставови на Тесла за бесмртноста на свеста и бесплатната енергија претставувале закана за постојниот општествен поредок, поради што интервјуто од 1899 година наводно било отстрането од јавноста.
Според таквото толкување, кога луѓето би престанале да се плашат од смртта и би сфатиле дека се бесмртни суштества, би се изгубила можноста за управување со нив преку страв. Истовремено, достапноста на бесплатна енергија наводно би ги загрозила интересите на големите компании и би ги променила постојните економски односи.
Оваа теорија звучи интригантно, но за тврдењето дека интервјуто било намерно скриено токму од тие причини не постојат сигурни потврди. Исто така, нема доволно основи наводниот разговор со Џон Смит да се смета за автентичен документ што ги открива скриените ставови на Тесла за бесмртноста.
Интересот за Тесла делумно потекнува од фактот што бил исклучително фантастичен пронаоѓач чии идеи во одделни области ги надминуваа можностите на технологијата на неговото време. Сепак, неговите вистински достигнувања се доволно значајни сами по себе и не бараат дополнителни, непотврдени приказни за да се разбере нивната вредност.
Никола Тесла остана запаметен како еден од најзначајните пронаоѓачи во историјата на електротехниката. Неговата работа на наизменичната струја, електромагнетните појави и безжичниот пренос на енергија остави длабока трага во развојот на современата технологија.
Сепак, покрај научните достигнувања, неговото име и денес поттикнува размислувања за границите на човечкото знаење, за природата на свеста и за прашањето што се случува по смртта. Токму во тој простор, помеѓу документираните факти и човечката потреба да најде одговори на најголемите животни мистерии, настануваат приказни што му припишуваат на Тесла идеи за бесмртноста и за скриените закони на универзумот.
Во одделни интернет текстови како негов последен запис се наведуваат и следниве зборови:
„Сè што сакав беше на луѓето да им дадам слобода. Слобода од потребата за енергија. Слобода од стравот од смртта. Се надевам дека човештвото еден ден ќе го сфати тоа.“
Меѓутоа, за овој цитат не е потврдено дека потекнува од автентичен дневник на Тесла, па не треба да се претставува како сигурно документиран запис.
Вистинското наследство на Тесла останува доволно силно и денес да ги инспирира научниците, инженерите и луѓето што трагаат по одговори за светот околу себе. А прашањата за свеста, смртта и можното постоење по неа продолжуваат да го окупираат човештвото, потсетувајќи нè дека помеѓу она што го знаеме, она во што веруваме и она што дури сега се обидуваме да го разбереме постои огромна разлика.