Зошто газираните пијалоци без шеќери не ве спасуваат од вишокот килограми?
Често се слуша една иста приказна од луѓето кои се обидуваат да ослабат: „Преминав целосно на газирани сокови без шеќер (зеро), а тежината воопшто не се намалува, додека желбата за благо само се зголемува“.
Ова воопшто не е случајност или недостаток на самоконтрола. Прашањето е што навистина се случува со мозокот и со метаболизмот кога пиеме сладок пијалак со нула калории. Рецепторите на јазикот се измамени, но телото не може да се измами.
Содржина:
Слаткиот вкус пристигнува, но гликозата не
Кога пиете класичен засладен газиран пијалак, организмот добива два симултани сигнали: препознавање на слаткиот вкус преку рецепторите на јазикот и реален прилив на енергија во вид на гликоза во крвотокот.
Мозокот е еволутивно програмиран да ја памети оваа директна врска. Кај вештачките засладувачи таа врска се прекинува. Вкусот е тука, но енергетските калории изостануваат.
Во „Nature Metabolism“ сукралозата не го смирила хипоталамусот
Во студија објавена во угледното научно списание „Nature Metabolism“, истражувачите ја споредиле реакцијата на човечкиот мозок при внес на пијалак со сукралоза, пијалак со обичен шеќер и обична вода.
Се покажало дека сукралозата, за разлика од природниот шеќер, воопшто не ја намалува активноста на хипоталамусот — регионот во мозокот одговорен за чувството на глад и ситост. Напротив, таа ги засилува невронските врски меѓу хипоталамусот и центрите поврзани со мотивација и награда.
Едноставно кажано: мозокот регистрира сладост и очекува калории, не ги добива и веднаш испраќа моќен биолошки сигнал: „Барај уште храна!“
Прагот за благо се поместува, а овошјето почнува да изгледа блуткаво
Кога човек пие газирани пијалаци без калории, рецепторите на јазикот постојано се бомбардирани со интензивен сладок вкус — честопати повеќекратно посилен од природниот шеќер.
Постепено се менува чувствителноста на вкусовите, па обичното овошје или помалку засладената храна почнуваат да изгледаат недоволно привлечно. Телото чувствува енергетски дефицит во однос на она што мозокот го очекувал, па затоа подоцна во текот на денот се јавува силен, речиси неодолив копнеж за концентрирани јаглехидрати, печива и слатки.
Така, калориите што наводно се „заштедени“ со пијалакот „зеро“, подоцна двојно се надоместуваат преку друга храна.
СЗО не ги препорачува засладувачите како стратегија за слабеење
Светската здравствена организација издаде официјални насоки во кои експлицитно препорачува вештачките засладувачи да не се користат како стратегија за контрола на телесната тежина или за намалување на ризикот од незаразни болести.
Опсежните долгорочни прегледи на клиничките студии покажаа дека користењето засладувачи не носи долгорочна корист во намалувањето на масните наслаги кај возрасните и децата, а при долготрајна редовна употреба може да биде поврзано со нарушувања во цревната микрофлора и зголемен ризик од метаболички синдром.
Решението не е во драстични забрани или казнување на сопственото тело, туку во постепено превоспитување на рецепторите.
„Зеро“ ја задржува навиката на екстремно сладок вкус
Пијалаците без шеќер со ознака „зеро“ се начин да се задржи навиката на екстремно сладок вкус, но не се долгорочна алатка за слабеење.
Тие ги мамат рецепторите, но мозокот реагира со зголемен апетит кон вистински калории. Трајната виталност и здравата телесна тежина се постигнуваат преку балансирана исхрана и постепено ослободување од зависноста од постојана сладост.
Коментирај анонимно