„Прстенот и часовникот на Тито ги фрлив во тоалетот и си ги пресеков вените“: Потресната приказна на Херта Хас, жената што Тито ја сакал пред Јованка

Содржина:

• Во Загреб живееле како Марија Шаркер и Славко Бабиќ, „богати инженери од Австрија“
• На Милован Ѓилас му рекол дека има „25-26 години“ и дека е „исклучително предана“
• Во 1943 година, од страв од тортура, посегнала по брич
• По размената на заробеници, тој праќал долги писма, а таа не се вратила

Во Загреб живееле како Марија Шаркер и Славко Бабиќ, „богати инженери од Австрија“

Судбоносниот состанок со идниот претседател на Југославија се случил во 1937 година во Париз, кој во тој период бил главен регрутен центар за шпанските борци. По две години тие повторно се сретнале во Истанбул, а нивното заедничко враќање го означило почетокот на заедничкиот живот.
Подоцна Херта раскажувала анегдоти од тој период: Тито никогаш не излегувал без вратоврска, а илегалните партиски документи ги криеле зад ѕидните огледала и под теписите.

На Милован Ѓилас му рекол дека има „25-26 години“ и дека е „исклучително предана“

За тоа како ја доживувал својата избраничка најдобро говорат сопствените зборови на Тито, упатени до Милован Ѓилас: „Има 25-26 години. Оваа година завршува Економски факултет. Со ситнобуржоаско потекло е, но исклучително предана на нашата кауза. Интелигентна е и многу скромна.“
Многу брзо откако на свет го донела нивниот син Мишо, германските окупациски сили ја уапсиле во Загреб. Тито во меѓувреме веќе заминал на слободна територија во Белград, каде што ја започнал љубовната врска со својата лична секретарка Даворјанка Пауновиќ Зденка.

Во 1943 година, од страв од тортура, посегнала по брич

Херта ја уапсиле усташите. Од страв дека под ѕверска тортура во затворот би можела да ги предаде своите другари и соработници, таа се обидела да си го одземе животот.
Цел живот строго ја избегнувала јавноста, но по многу децении се согласила да се појави како соговорник во биографската документарна серија на режисерот Лордан Зафрановиќ за Тито. Таму отворено проговорила за моментот на апсењето: „Не е толку лесно да се пресечат вените, особено кога немате доволно остар нож. Затоа прстенот и златниот часовник што ми ги подари Тито ги фрлив во клозетската шолја, за да не им паднат во раце на усташите.“

По размената на заробеници, тој праќал долги писма, а таа не се вратила

По ослободувањето преку партизанска размена на заробеници, Тито силно посакувал Херта повторно да му се врати. И праќал долги писма во кои ја уверувал дека чувствата му се непроменети и ја молел да продолжат заедно, но гордата Херта никогаш не прифатила да му се врати откако лично дознала за неговото неверство со Даворјанка.
По завршувањето на Втората светска војна, таа се повлекла од високата политика, работела како експерт во Сојузниот извршен совет, а вториот брак и донел уште две ќерки. Долгиот и исполнет живот го поминала повлечено во Белград, опкружена со ќерките кои станале угледни универзитетски професорки. Доживеала длабока старост од 95 години и починала во мир во 2010 година.