Кинескиот ласерски систем успешно уништи неколку бранови на дронови за напад
На неодамнешни теренски тестирања во пустина во северозападна Кина, групи ударни беспилотни летала се приближувале на мала височина од повеќе правци. Пред да стигнат до целите, тие одеднаш се запалиле во воздух, ја изгубиле контролата и се урнале.
Пресретнувањето го извел кинескиот противдронски ласерски систем од семејството „Гуангџјан“ („Светлосен меч“), пренесува „Global Times“, повикувајќи се на извештај од официалниот весник за наука и технологија „Science and Technology Daily“.

Сунг Џунгпинг објасни зошто еден ласерски истрел е поевтин од класична ракета
Воениот експерт Сунг Џунгпинг за „Global Times“ објасни дека ласерското оружје со насочена енергија има клучна улога во пресретнувањето нисколетечки, бавни и мали воздушни цели, како што се беспилотните летала.
Една од неговите најголеми предности е исклучително ниската цена по истрел во споредба со класичните ракети за противвоздушна одбрана. Токму поради тоа, ваквиот систем се смета за идеално дополнување на системите со краток дострел при одбивање масовни напади со роеви дронови.
Бидејќи ласерскиот зрак се движи со брзина од околу 300.000 километри во секунда, тој ја погодува целта речиси моментално по нејзиното откривање. Но за уништувањето да биде успешно, системот за управување со огнот мора прецизно да ја следи целта и да го задржи зракот на истата точка доволно долго. Само така високата температура може да ја прогори конструкцијата, внатрешната електроника или погонскиот склоп на дронот.

Бај Џен откри како парафински материјал му овозможил на „Гуангџјан“ да работи стабилно 30 минути
Развојниот тим зад системот „Гуангџјан“ морал да надмине два сериозни инженерски предизвици за да постигне висока моќност во компактен мобилен формат.
Првиот предизвик бил преносот и засилувањето на ласерската енергија преку специјални оптички влакна збогатени со ретки земјени елементи. Во минатото, техничарите морале рачно да ги приспособуваат параметрите при извлекувањето на влакната, а и најмало отстапување го нарушувало квалитетот. За да го решат тоа, инженерите вовеле интелигентен алгоритам за повеќепараметарска контрола, кој целосно го автоматизирал и го стабилизирал производството на влакната.
Вториот клучен проблем било ефикасното одведување на огромната топлина што се создава при работата на ласерот. Истражувачот Бај Џен истакна дека тимот развил специјален материјал за ладење со фазна промена на база на парафин. При топењето, овој материјал апсорбира големо количество топлина и дејствува како компактен термален акумулатор внатре во ласерскиот модул.
Благодарение на овој оптимизиран систем за ладење, ласерот на тестирањата работел непрекинато 30 минути, одржувајќи целосно стабилна работна температура.


Коментирај анонимно