Револуција во археологијата откако научници извлекоа човечка ДНК од прав во пештера без ниту една коска
Иновативен метод им овозможи на истражувачите да прочитаат јадрена ДНК од честички земја стари 22.000 години од шпанска пештера. Научниците од Универзитетот во Виена постигнаа пробив во генетиката и археологијата, успевајќи да извлечат и декодираат древна човечка ДНК само од мал примерок почва.
Истражувањето, објавено во престижното научно списание „Сајенс адвансес“ (Science Advances), открива праисториски траги зачувани во пештерата Ел Мирон во Шпанија, кои датираат од пред околу 22.000 години.
Највпечатливото во ова достигнување е тоа што во испитуваниот седиментен примерок немало пронајдено ниту еден заб.
Примерок колку неколку зрна ориз беше секвенциониран 100 пати
За да стигнат до успешен резултат, научниците морале да работат со речиси невидлива количина земја од пештерата. Во процесот, истражувачите филтрирале над една милијарда фрагменти од ДНК за да откријат минијатурни траги од човечки генетски материјал и истовремено целосно да ја елиминираат евентуалната контаминација со современа ДНК.
Преостанатата генетска информација доспеала во земјата пред повеќе милениуми преку ситни лушпи од кожа, влакна од коса или капки крв од луѓето кои побарале засолниште во пештерата за време на најстудениот период од последното ледено доба во Европа.
Методот за извлекување седиментна древна ДНК (sedaDNA) им овозможува на истражувачите да ја проучуваат генетиката на древните популации дури и при целосно отсуство на фосили и коскени останки.
Ел Мирон откри западна заедница со темна коса, кафеави очи и претежно мажи
Анализата покажала дека во пештерата живеела група луѓе со западно потекло, меѓу кои преовладувале мажи. Досега научниците од почвата успеваа да извлечат претежно митохондријална ДНК, која се пренесува само по мајчина линија, но овој пат успеаја да извлечат јадрена ДНК, која содржи целосна генеалошка информација од двајцата родители.
Новата методологија отвора врати за низа клучни истражувања. За да ги одредат миграциските патишта, авторите на истражувањето ги споредиле добиените податоци со ДНК од древна жена од Франција стара 31.000 години и заб од северна Шпанија стар 25.000 години.
Додека пораните примероци покажуваат источна примеса, што докажува мешање на популациите во различни краеви на Европа пред врвот на заледувањето, ДНК-та од пештерата Ел Мирон покажува целосно западни корени.
Ова докажува дека населението во Југозападна Европа во периодот меѓу 30.000 и 20.000 години останало релативно стабилно и не било целосно потиснато или заменето од други народи за време на суровиот леден период.
Коментирај анонимно