Мистеријата на Бигорскиот манастир – иконата што не можела да биде уништена
Сместен во живописните предели на планината Бистра, високо над долината на реката Радика, манастирот „Свети Јован Крстител“ – Бигорски крие вековна историја исполнета со длабока вера, преданија и необични сведоштва.
Но меѓу сите приказни поврзани со оваа македонска светиња, едно предание особено го привлекува вниманието на верниците и посетителите: приказната за чудотворната икона што мистериозно исчезнувала секогаш кога манастирот се наоѓал во смртна опасност, а потоа повторно се враќала на своето место.
Во 1020 година, Јован Дебранин ја видел светлината над шумски извор
Според манастирското предание, во почетокот на XI век, монахот Јован Дебранин во овие густи планински предели забележал необична, силна светлина што лебдела над еден шумски извор.
Кога се приближил до местото, здогледал икона со ликот на Свети Јован Крстител која не била допрена од човечка рака.
Длабоко восхитен од оваа појава, тој одлучил токму таму да подигне мал храм и во него да ја смести иконата. Така започнува историјата на Бигорската обител, која според манастирската традиција е основана во далечната 1020 година.
Двапати исчезнала пред палежи, а на оковот од XIX век се појавила трета рака
Најнеобичниот дел од преданието се врзува за подоцнежните бурни векови. Во времињата кога манастирот бил изложен на пустошења, палежи и разурнувања од османлиските војски и разбојничките банди, се раскажува дека чудотворната икона необјасниво исчезнувала од храмот за да не биде осквернавена, а штом опасноста ќе поминела, повторно се појавувала во манастирот.
Според манастирскиот летопис и народното предание, ова се случило во два наврати: првиот пат иконата привремено се појавила на местото каде што денес се наоѓа црквата во селото помеѓу Струга и Дебар, а вториот пат во селото Слатино во областа Дебарца, пред повторно да се врати во обновениот Бигорски храм.
Посебна симболика и мистерија носи и самиот изглед на иконата. На нејзиниот богато украсен сребрен оков, изработен во XIX век, е претставена и трета рака на Свети Јован Крстител. Според манастирското толкување, третата рака е додадена како благослов и вечно сведоштво за бројните исцелувања и чуда поврзани со светињата, особено за паровите кои со години не можеле да добијат пород.
И денес, пред оваа светиња секојдневно доаѓаат илјадници верници и посетители од сите краишта на светот, барајќи утеха, надеж и духовен мир. Бигорски не е само манастир, туку место каде што историјата, врвната копаничарска уметност, духовноста и народните преданија се испреплетуваат во една неповторлива приказна што трае повеќе од илјада години.
Коментирај анонимно