Се сеќавате ли на киоскот од Југославија? Во него купувавме сендвичи и виршли, а најде свое место и во Њујорк

Содржина:

• Саша Мехтиг го патентираше „К67“ во 1967 година
• Од Скопје до Охрид, редот почнуваше пред работа и на пат кон училиште
• Во 1970 година, „К67“ влезе во постојаната колекција на MoMA
• По распадот, многу исчезнаа, но колекционерите повторно ги бараат

Саша Мехтиг го патентираше „К67“ во 1967 година

Со стаклени површини, заоблени пластични агли од полиестер и впечатлива црвена боја, овој модуларен објект беше дело на словенечкиот архитект и дизајнер Саша Мехтиг. Киоскот можеше да функционира како самостојна единица, но и да се спојува во поголеми комплекси. Затоа лесно стануваше трафика, цветен дуќан, портирница или мини-сендвичара.

Од Скопје до Охрид, редот почнуваше пред работа и на пат кон училиште

Ширум Македонија, од плоштадите во Скопје, Битола, Прилеп, Охрид и Куманово, па сè до фабричките кругови и автобуските станици, црвениот киоск беше задолжителна постојка. Работниците и учениците таму го започнуваа денот, чекајќи свежи сендвичи и сокче во триаголно тетрапак пакување.

Во 1970 година, „К67“ влезе во постојаната колекција на MoMA

Неговиот генијален урбан концепт го воодушеви и западниот свет. Култниот киоск беше вклучен во постојаната колекција на престижниот Музеј на модерна уметност во Њујорк, како врвен пример за футуристички модуларен дизајн на 20 век. Од улиците на Југославија, малата црвена форма стигна до една од најважните светски институции за модерна уметност.

По распадот, многу исчезнаа, но колекционерите повторно ги бараат

По распадот на заедничката држава, многу од овие киосци беа отстранети или заменети со модерни монтажни објекти. Денес, црвениот киоск доживува вистинска ренесанса кај колекционерите и дизајнерите. Тој останува потсетник на времето кога уличниот сендвич имаше посебен шмек, а едно мало црвено место беше дел од секојдневниот ритам на градот.