Научниците се обидоа да повикаат „духови“ во лабораторија: Физиката зад еден необичен експеримент
Во темна лабораториска просторија, каде единствен извор на светлина била една придушена сијалица, 30 доброволци поминале 45 минути гледајќи непрекинато во сопствениот одраз во големо огледало.
Ова не било окултна сеанса, туку сериозен психолошки и физички експеримент со кој научниците се обиделе да откријат што навистина се случува кога луѓето тврдат дека виделе или почувствувале „духови“.
Копче за секое „туѓо присуство“ и 45 минути пред огледало
Под водство на психологот д-р Кристин Симондс-Мур од Универзитетот во Западна Џорџија, учесниците биле изложени на постојан монотон „розов шум“ преку слушалки, за да се изолираат сите надворешни звуци.
Нивната задача била едноставна: да притиснат копче секојпат кога ќе почувствуваат туѓо присуство или ќе забележат промена на своето лице во огледалото.
Резултатите биле фасцинантни. Многумина од испитаниците пријавиле дека нивниот одраз во огледалото почнал да се деформира, исчезнува или да се трансформира во лица на непознати луѓе, животни или починати роднини. Некои од нив тврделе дека почувствувале ненадејно студенило, допир по рамената или силно убедување дека некој стои веднаш зад нивниот грб.
Температурата не паднала, но испитаниците чувствувале морници
Истражувачкиот тим утврдил дека ваквите искуства не се плод на паранормални суштества, туку на познатиот психолошки феномен на сензорна адаптација, односно ефектот на Трокслер.
Кога мозокот подолго време гледа во една точка при слаба светлина, невроните престануваат да ги обработуваат непроменливите детали, па умот почнува спонтано да ги „пополнува празнините“ со содржини од потсвеста и имагинацијата.
Паралелно со психолошките тестови, тимот поставил софистицирани инструменти: инфрацрвени термални камери, сензори за електромагнетно зрачење и детектори за движење на воздухот. Научниците сакале да проверат дали митот за „студените дамки“ што наводно се јавуваат при појава на духови има реална физичка основа.
Инструментите покажале дека просторијата останала со сосема стабилна температура, без никакви реални температурни падови. Чувството на морници и студенило што го доживувале испитаниците било исклучиво автономна реакција на нервниот систем предизвикана од напнатост, страв и лачење на адреналин.
Овој необичен експеримент уште еднаш потврди колку човечкиот мозок е моќен инструмент кој во услови на монотонија и сензорна депривација може лесно да создаде крајно уверливи илузии на туѓо присуство.
Коментирај анонимно