Мистериозните светлини на Хесдален: Необјасниви огнени појави што со децении го осветлуваат небото над Норвешка
Најмалку од 30-тите години на минатиот век, жителите и посетителите на долината Хесдален во Норвешка пријавуваат чудни светлосни топки на небото.
Лесно е да се отфрли приказната како уште една бесмислица на уфолозите, особено кога дел од нив пишуваат дури и „статии“ во кои прашуваат дали светлините би можеле да бидат црвоточини. Дел од набљудувањата можат да се објаснат и многу поприземно, со авиони што прелетуваат одозгора.
Но, ова не е појава што се случила еднаш и потоа исчезнала. Светлините се појавуваат редовно низ годините, и ноќе и дење, а се фотографирани многупати.
Содржина:
Во 1983 година феноменот нагло престанал, а во 1984 се вратил со полна сила
Компјутерскиот научник Ерлинг Странд бил дел од мал научен тим од Универзитетот во Осло, Универзитетот во Берген и Норвешката одбранбена истражувачка организација, кој се обидел да ги документира и објасни светлините.
За набљудувањето користеле радар, магнетометар, анализатор на радиоспектар, сеизмограф, фотоапарати, Гајгеров бројач и инфрацрвена камера. Подоцна изградиле и постојана опсерваторија што непрекинато го следи просторот.
Според собраните податоци и сведоштва, светлините можат да се движат бавно, а понекогаш да стрелнат и да следат произволна патека. Траат од неколку секунди до повеќе од еден час. Во случаите кога е проценета нивната големина, достигнуваат димензии на автомобил.
Радонот во Хесдален влезе во научен труд објавен во 2010 година
Науката сè уште нема сигурен одговор, но постојат низа интересни, па и забавни теории.
Една од нив е претставена во труд објавен во списанието „Journal of Atmospheric and Solar-Terrestrial Physics“. Таа претпоставува дека феноменот се должи на распаѓањето на радон во атмосферата.
Таквата идеја се потпира на фактот дека долината Хесдален, како и Норвешка во целина, се одликува со една од највисоките концентрации на радон во Европа.
Цинк, железо, бакар и рудници за сулфур ја претворија долината во кандидат за природна батерија
Според друга хипотеза, првпат предложена во 2006 година, самиот пејзаж би можел да делува како природна батерија што се празни во еднакви временски интервали.
Долината Хесдален е поделена на два дела со река. Од едната страна има карпи богати со цинк и железо, а од другата страна со бакар. Анодата на оваа „совршена природна батерија“ би била цинково-железната страна, а бакарната половина катодата.
Недостигал само електролитен раствор што би го пренесувал електричниот полнеж помеѓу двата дела од батеријата. Тој дел од сложувалката бил идентификуван во 2012 година, кога биле повторно откриени локалните рудници за сулфур. Тие работеле активно долги години, но во 1933 година биле затворени откако претпријатието банкротирало, пишува тимот во 2013 година.
„Сега ја поставуваме хипотезата дека потоците што истекуваат од рудниците и се влеваат во реката Хесја можат да содржат сулфурна киселина.“
Истражувачите забележуваат дека во регионот се откриени аномалии во магнетното поле, кои потенцијално би можеле да ѝ се припишат на една природна батерија. Не е познато како такво нешто би произвело доволно полнеж за да создаде толку видливи светлини.
Сепак, тие претпоставуваат дека „локалните карактеристики на долината доведуваат до создавање студена плазма и/или јонски меурчиња“. Идејата делува интригантно, но сè уште нема научен консензус за тоа што точно ги предизвикува светлините, ниту дали долината навистина функционира како џиновска батерија.
Коментирај анонимно