Горана живее на ранч со 46 животни: Главни ѕвезди се магарицата Есмералда и прасето Елвис, а секој може да ги посети

Содржина:

• Од Билје до Свети Криж Зачретје, куќичката што ја избрале наместо странство
• Косењето на ливадата ги донело козичките, а потоа и Есмералда
• Полжавите ја јаделе салатата, па на ранчот пристигнале индиски патки тркачи
• Елвис ја добил фризурата, а Ша, Ки и Ра ги добиле имињата по газињата
• Сопругот Звонимир отишол по Есмералда дури во Словенија
• „Горе“ е куќата со Хепи, Крешимир и Грга, „долу“ се 2.000 квадратни метри слобода
• Кога 200 килограми тешка магарица ќе ја стави главата во скут, лутината нема каде да остане
• Името на ранчот дошло од чувството дека таму човек заглавува и не сака понатаму
• Иан и Лиам помагаат навечер, но најмногу работа ја носат рацете на Горана
• Посетата не се наплаќа, има само кутија за јаболка и моркови

Од Билје до Свети Криж Зачретје, куќичката што ја избрале наместо странство

„Ранч Ќорав сокак“ е имот на кој Горана и нејзиниот сопруг се преселиле пред седум години. Пред 11 години се доселиле во Загорје, а потекнуваат од Барања, од местото Билје.
Во Свети Криж Зачретје ги довела работата на сопругот. Едно време размислувале и за заминување во странство, но отсекогаш мечтаеле да имаат нешто свое. Кога конечно ја пронашле својата куќичка, почнале да се нижат и животните.

Косењето на ливадата ги донело козичките, а потоа и Есмералда

„Се подразбираше дека кога ќе купиме куќа ќе земеме животни, но она стандардното – куче и мачка… Така практично веднаш го набавивме кучето Хепи. Тоа беше љубов на прв поглед. Потоа дојде и мачката, па и папагалот. Но, бидејќи купивме куќа со големо земјиште, односно ливада што сопругот мораше постојано да ја коси, пред три години ни падна на памет да земеме некое животно што ќе ни помага во тоа, а џуџестите козички одамна ми беа голема желба“, ја започнува приказната Горана.
За почеток набавиле едно јарче. „Му направивме и куќарка, но потоа си помисливме: ‘кутро мало јарче, ајде да му набавиме и другарка’. Па потоа дојде едно бебе, па второ бебе… Потоа оградивме еден дел од имотот, односно таа површина што ја нарекуваме ‘долу’, па си рековме: ‘зошто другиот дел да зјае празен, ајде уште нешто, ајде магаре!’ Потоа ја набавивме магарицата Есмералда, а потоа сопругот како роденденски подарок од колегите од работа доби мало минесота прасенце“, раскажува соговорничката со заразна насмевка и неверојатно позитивна енергија.

Полжавите ја јаделе салатата, па на ранчот пристигнале индиски патки тркачи

Потоа дошле на ред и кокошките, бидејќи сакале да имаат сопствени свежи јајца.
„Ама зошто да земеме само една… Стигнавме до 30 кокошки, а потоа, бидејќи имаме градина, се соочивме со проблем со полжавите со кои ја делевме салатата – со тоа што тие победуваа. Бидејќи не сакавме хемикалии, набавивме индиски патки тркачи што ги јадат полжавите“, вели Горана.

Елвис ја добил фризурата, а Ша, Ки и Ра ги добиле имињата по газињата

Денес „Ранч Ќорав сокак“ е топол дом за вкупно 46 животни. Секое животно има свое име, освен новородените црни кокошки кои изгледаат сосема идентично, па не можат да ги препознаат. Помалиот син на Горана, кој ги обожава кокошките, се сетил дека би можеле да им врзат разнобојни кончиња за да ги разликуваат.
„Имиња имаат сите големи крзнени миленици и кокошките што можеме да ги препознаеме. Тоа се кучето Хепи, мачката Крешимир, жако папагалот Грга, козите Мрле, Јованча, Ранка и Зорица… Прасето е Елвис затоа што имаше препознатлива фризура, навистина е фаца… Патките се Вјеко, Анушко, Пашка, Аленка, Влатко, Милица и Даница, а кокошките се Душко, Дарко, Љерка, Мара, Викторија, Лејла, Амра, Бобица, Славица. Малите кафеави бушавки се Ша, Ки, Ра… затоа што толку слатко ги вртат газињата кога трчаат. Магарицата се вика Есмералда“, ги набројува Горана со насмевка.

Сопругот Звонимир отишол по Есмералда дури во Словенија

За Горана ова е остварување на долго сонуван сон. Отсекогаш мечтаела за ваков живот, а уште како девојка, се присетува, ѝ било прекрасно да гледа коњи на пространа полјана или во шума. Но, бидејќи со години живееле под кирија, од животни имале само рипки.
„Отсекогаш имав дарба и љубов за тоа, но немавме услови. Но, сега кога тргна, кој знае каде ќе застане“, се шегува Горана. Токму таа е онаа со визијата, а сопругот сесрдно ја поддржува: „А што друго да прави со мене? Лично отиде по Есмералда дури во Словенија…“, се смее таа.

„Горе“ е куќата со Хепи, Крешимир и Грга, „долу“ се 2.000 квадратни метри слобода

Ќоравиот сокак се состои од два дела, кои Горана ги нарекува „горе“ и „долу“. „Горе“ ги опфаќа семејната куќа и дворот со цвеќиња, каде што царуваат мачката, кучето и папагалот.
Делот „долу“ се протега на површина од 2.000 квадратни метри, каде што се сместени живеалиштата и пространиот простор за останатите животни. Горана и сопругот сѐ изградиле сами, со свои раце, вклучувајќи ја и комплетната ограда.
„Постои горе и долу, но енергијата е преубава на двете места“, вели Горана.

Кога 200 килограми тешка магарица ќе ја стави главата во скут, лутината нема каде да остане

Животните што живеат „долу“ се потполно слободни и се движат без ограничувања, а магарицата и козичките се надвор дури и преку ноќ, освен кога е многу студено. Кога Горана ќе се симне долу, сите веднаш се собираат околу неа.
„За мене тие ‘долу’ се најдобрите терапевти и психолози. Не можете да бидете намќорести или лути кога во скутот ќе ви ја тутне главата Есмералда, која тежи 200 килограми и обожава да седне во скут бидејќи така е навикната, или се обидува да се смести во лежалката… Како да бидам намуртена? Ако ве боли душата, само слезете долу и сѐ поминува. И од камен можат да извлечат насмевка“, раскажува таа.

Името на ранчот дошло од чувството дека таму човек заглавува и не сака понатаму

Што се однесува до изгледот на самиот ранч, Горана имала јасна визија. Замислувала и табла на која ќе стои името, но требало да го смислат.
„Па што да правиме, на крајот го нарековме ‘Ќорав сокак’ затоа што тука кога ќе дојдеш, заглавуваш, прекрасно ти е и не ти се оди никаде понатаму“, појаснува Горана, која веќе кова нови планови за проширување.
Признава дека посакува да набави и овца, а сака да изгради и дополнителни живеалишта: „Чисто за да имаат повеќе простор. Кокошките понекогаш ќе се скараат па некоја стои надвор на дожд… Маж ми ми вели: ‘ти едноставно не можеш да седиш со скрстени раце’“.

Иан и Лиам помагаат навечер, но најмногу работа ја носат рацете на Горана

Во водењето на имотот, покрај сопругот Звонимир, на Горана ѝ помагаат и синовите Иан и Лиам. Помалиот особено помага околу хранењето и затворањето на животните навечер, но најголемиот дел од секојдневните обврски Горана ги завршува сама.
„Ќе се симнам долу и ќе почнам да чистам… И тогаш, нормално, сите ми се мотаат околу нозе и заборавам што сум почнала да правам. Почнува галење и мазење, па и самата работа и чистењето поминуваат без никаков напор. Нема шанси да помислите ‘леле, колку сум уморна’“, вели таа.

Посетата не се наплаќа, има само кутија за јаболка и моркови

Овој мал животински свет може и да се посети. Горана нуди можност за организирана посета на „Ќорав сокак“ со претходна најава.
„Јас ги водам низ имотот, тие поставуваат прашања… Најчесто доаѓаат луѓе кои сакаат да земат некое животно, па се консултираат. Доаѓаат посетители и само за да се погалат со животните. Влезот не се наплаќа. Имам само кутија за доброволни донации во која секој може да остави некој денар за јаболка или моркови за животните… Луѓето можат да дојдат, да се запознаат со нашите миленици, да понесат полни торби со позитивна енергија и потоа спокојно да си продолжат по својот пат“, заклучува Горана со широка насмевка.