Тргнале на пат низ светот со 20 евра во џебот – Андрија и Милош посетија 20 држави за еден месец и го воодушевија регионот

Приказната за двајца млади момци од Подгорица кои со само 20 почетни евра во џебот тргнале на патување низ светот го обиколи целиот регион.
Андрија Челебиќ и Милош Раичевиќ на овој начин ги поместија сопствените граници и покажаа дека сè е можно доколку човек излезе од зоната на комфор. Нивното патување заврши пред неколку дена, а овие млади момци се вратија полни со впечатоци и скапоцено животно искуство. Во меѓувреме, нивниот Јутјуб канал за само еден месец привлече илјадници нови следбеници.

Тргнале на пат низ светот со 20 евра во џебот - Андрија и Милош посетија 20 држави за еден месец и го воодушевија регионот

Кога немале пари, рутата се цртала одново

Нивната патна рута немала строго утврден план, туку постојано се менувала во зависност од финансиските средства со кои располагале во дадениот момент.
Тие ги комбинирале сите можни видови превоз, а благодарение на онлајн заедницата што верно ги следела на интернет, успеале да отпатуваат дури и надвор од границите на Европа.
„Користевме буквално секаков превоз, почнувајќи од автостоп, преку воз, автобус и комбе, па сè до брод и авион. Кога имавме пари, купувавме билет, а кога ќе останевме без денар, го кревавме палецот покрај патот и се снаоѓавме најдобро што знаевме во тој момент. Посебен дел од приказната беше излегувањето надвор од Европа. Од Виена одлетавме за Дубаи, а оттаму подоцна за Истанбул. За тие авионски билети ни помогна публиката. На почетокот на секоја епизода на Јутјуб стоеше девизна сметка за сите што сакаат да го поддржат проектот, па сите пари што се собраа ги искористивме за да купиме авионски билети и да ја подигнеме целата авантура на повисоко ниво“, објаснува Андрија Челебиќ.

Кога немале пари, рутата се цртала одново

„Да се обиколат 20 држави за 30 дена е сериозен резултат“

Покрај географијата и импресивните бројки, двајцата истакнуваат дека ова патување целосно им го променило погледот кон луѓето и кон сопствените животни можности.
„Презадоволни сме од проектот, бидејќи да се обиколат 20 држави за 30 дена е сериозен резултат со кој и тргнавме во оваа приказна. Научивме многу работи и запознавме извонредни луѓе, особено нашите иселеници кои насекаде нè пречекуваа со раширени раце. Мојата главна порака до сите е малку да излезат од зоната на удобност и да пробаат нешто ново. Секој предизвик носи вредно искуство и сигурен сум дека секој пријатно ќе се изненади кога ќе се одважи на таков чекор“, додава Андрија.

„Да се обиколат 20 држави за 30 дена е сериозен резултат“

Две чоколатца од туристи во Колашин станале првиот „бизнис план“

Без сигурен буџет, преживувањето се сведувало на секојдневна импровизација и физичка работа. Интересно е што целиот нивен деловен потфат на патот започнал сосема случајно, уште на првиот ден од патувањето, и тоа благодарение на еден мал гест на внимание.
„Првиот ден на автостоп до Колашин нè повезоа некои туристи од Турција и на разделба ни подарија две чоколатца. Иако тогаш имавме сосем малку пари, ни светна идеја дека би можеле да ги продадеме тие чоколади и така да почнеме да го финансираме понатамошниот пат. Во Колашин веднаш ги продадовме и тука се роди целиот систем. Подоцна во различни европски градови продававме рози и маски за лице, шетавме кучиња и собиравме пластични шишиња. Бидејќи не го понесов мојот берберски прибор, штом ги заработивме првите пари, кај Кинезите купив основна машинка за шишање и почнав попатно да ги потстрижувам луѓето“, раскажува Милош Раичевиќ.

Продавачи ги предупредувале дека ќе дојде обезбедување

Работењето на улица во странски земји носело свои специфични и непредвидливи ситуации, но Милош нагласува дека ништо не им паѓало тешко бидејќи од првиот момент биле целосно фокусирани на целта.
„Не го доживувавме тоа како товар, едноставно се вклопивме во проектот и знаевме дека мора да вложиме време и труд за да заработиме за следниот чекор. На терен постојано се прилагодувавме на ситуацијата. Се случуваше некаде да сакаме да шишаме, но да нема доволно луѓе, или продавачите од блиските тезги да нè предупредат дека не смееме да стоиме таму бидејќи ќе дојде обезбедување поради немање дозвола. Тогаш само ќе се поместевме и ќе баравме што најдобро поминува во таа држава и на тоа место. Се вратив со цврсто уверување дека доброто со добро се враќа – кога им помагаш на другите и правиш добро, тоа на крајот секогаш ќе ти се врати“, истакнува на крајот Милош.

Коментирај анонимно

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *