„Борбата со ракот на мојот дечко го уништуваше моето ментално здравје па го оставив – сега трчам маратон во негова чест“

Даниеле Епштајн (32) купувала куќа со Џеле Фресен во Лондон минатата година кога на само 37 години му била дијагностицирана ретка форма на тумор на мозокот. Му требало сложена операција, радиотерапија и хемотерапија и морал повторно да научи да оди. Додека траело сето ова, наставничката по физика Даниел почнала да има напади на паника и нејзиното ментално здравје драстично опаднало – па се одлучила да го остави. Таа се преселила во Тајланд, но останала пријателка со Џеле – и сега трча маратон за добротворна организација за тумор на мозокот.

Таа рече дека сè уште „размислува“ за нејзиното пријателство со Џеле, додавајќи: „Се чувствував како најстрашната личност, оставајќи некого затоа што има рак, но тоа му штети на моето ментално здравје и не му помагаше на Џеле“.

Двојката купувала куќа во Палмерс Грин, северен Лондон, кога Џеле, кој работи како софтверски инженер на Google, почнал да повраќа и да има вртоглавици. По бројни консултации со матични лекари и неефикасни третмани за инфекција на увото, повраќањето станало многу полошо. Џеле направил скенирање со магнетна резонанца. Лекарите пронашле тумор „медулобластом од 4 степен“ – обично рак кој ги погодува децата – и тој бил закажан за операција во септември.

Даниел рече: „Бевме на одреден пат кон одредена иднина и за еден ден знаевме дека повеќе нема да функционира така. Бев толку загрижена и уништена што не можев да спијам или да јадам. Имав напади на паника и земав толку многу лекови за да се средам што едноставно не можев да функционирам“.

По неговата операција, Џеле имал оштетување на нервите што ја парализирало десната страна на неговото лице. Тој исто така не може целосно да го затвори окото и мора да користи капки и масти за очи.

Објаснувајќи ја нејзината одлука да го трча Лондонскиот маратон во негово име за истражување на тумори на мозокот, таа рече: „Се чувствував толку беспомошно гледајќи го сето ова како се одвива, па знаев дека морам да направам нешто. Јас не сум тркач, но Џеле има играно маратони и порано, па мислев дека тоа ќе биде предизвик за мене и убава почит кон него и се чувствував како нешто кон што треба да се стремиме. Тренингот беше тежок физички и психички – само да продолжите кога ви е толку досадно е предизвик. Но, јас ја имам најдобрата мотивација; ако Желе може да помине низ сето ова, тогаш можам да истрчам маратон“.

„Сè уште го сакам Џеле длабоко и сакам да го поддржувам, но сфатив дека не можам да останам со него како негов партнер. Сè уште ги откриваме работите и наоѓаме начини да ја продолжиме нашата врска како пријатели. Целиот наш живот излезе од под нас“.

Доколку сакате добра акција или пак забегани и жестоки случки само за најхрабрите читатели, тогаш посетете го каналот Жестоко. Предупредување: Содржините може да ве вознемират!