Исповеди на еден боксер: Што научил Мајк Тајсон од својата мајка и Александар Македонски
Мајк Тајсон, некогашниот светски шампион во тешка категорија, не го крие своето воодушевување од големите полководци во историјата. Меѓу нив, особено место има Александар Македонски, човекот кој го освоил светот, но останал подвластен на својата мајка. Преку својата приказна, Тајсон ги отвора најличните страници од својот живот, зборувајќи за мајка си, за растењето во опасните и сиромашни делови од Бруклин и што всушност значи да се биде син, борец и човек со судбина.

Содржина:
- Тајсон го избира Александар Македонски како инспирација и признава: ‘Мајките ги градат најопасните борци’
- Во боксот владее односот татко-син, но најопасни се момчињата кои биле задавени од мајките
- Мајката на Тајсон: Извор на ранливост, не на сила. Љубов што не се возвраќа
- Сиромаштија, нестабилност и суровоста на секојдневието: детството на Тајсон во Бруклин
- Семејниот хаос во станот на Амбој: насилство, депресија и љубов помешани во сурово секојдневие
- Растење среде насилство и беда: Мајк учи што значи суровоста на животот
- Што ако Александар Македонски растеше во бедата на Бруклин? Судбината како движечка сила на борецот
Тајсон го избира Александар Македонски како инспирација и признава: ‘Мајките ги градат најопасните борци’
Во декември 2013 година, Тајсон ја избра книгата ‘Александар Македонски: Македонецот што го освои светот’ за една од омилените книги во таа година. „Сите мислат дека Александар бил џин, ама всушност бил низок“, запиша Тајсон. „Александар, Наполеон, Џингис Кан, дури и еден ладен тип како Ајсберг Слим – сите тие беа мајкини синови. Затоа Александар постојано туркаше напред. Не сакаше да се врати дома и да биде доминиран од мајка си.“

Во боксот владее односот татко-син, но најопасни се момчињата кои биле задавени од мајките
Боксот изобилува со различни Едипови комплекси – некои се тренирани од своите татковци, други сакаат да го надминат својот татко или едноставно го мразат поради напуштањето. „Јас сѐ уште гледам борци што само сакаат да ги убијат своите татковци, најчесто поради напуштање“, пишува авторот. „Можеби Мајк спаѓаше меѓу нив.“ Тајсон раскажува дека неговиот татко Курли доаѓал само да им даде пари, а понекогаш ќе ги гледал еднаш годишно.

Мајката на Тајсон: Извор на ранливост, не на сила. Љубов што не се возвраќа
Иако многумина веруваат дека мајката е изворот на силата, кај Тајсон тоа била ранливоста. Лорна Мај не го разгалувала ниту провоцирала. Често бил запоставен. На 2 јуни 2020 година, Тајсон објави ретка фотографија од Лорна на Инстаграм: „Горд син сум на Лорна Мај Смит“, напиша тој. Но овојa гордост не си ја доби наспроти возвратна љубов. Кога го прашале дали ѝ рекол дека ја сака, Тајсон рекол: „Немавме таков однос.“
Сиромаштија, нестабилност и суровоста на секојдневието: детството на Тајсон во Бруклин
Таткото на Тајсон го напуштил семејството кога Мајк имал две години. Лорна се борела со пијанство и сиромаштија, еден период работела како негувателка, но најчесто морале да се селат од една во друга сиромашна населба во Бруклин. „Мајка ми ќе правеше сѐ за да ни обезбеди покрив над главата. Често спиеше со некој што не го сакаше само да преживееме. Ова го мразам кај себе, тоа што го научив од мајка ми – дека нема нешто што нема да направиш за да преживееш“, раскажува Тајсон.
Семејниот хаос во станот на Амбој: насилство, депресија и љубов помешани во сурово секојдневие
Во станот 2А на Амбој стрит, дено секојдневно се преплетувал со насилство, мизерија и необични форми на љубов. Лорна и нејзиниот дечко Еди често се карале и тепале, дури и Тајсон бил нападнат. Сестрите и братот на Мајк имале проблеми со дебелината, но и со семејно насилство. „Мајка ми имаше пријателки што беа проститутки или барем спиеја со мажи за пари,“ сведочи Тајсон. Преживувањето за нив било слика на суровата Америка од 70-тите.
Растење среде насилство и беда: Мајк учи што значи суровоста на животот
Малечките деца како Тајсон во Амбој 178 беа сведоци на суровости од каде што светот изгледа само како низа престрашувачки сцени: „Знаев што значи да слушаш луѓе како врескаат сред ноќ, доживувајќи грабеж, гледав како пукаат во луѓе, ја слушав мајка ми како се забавува со мажи – го знаев светот.“ Насилството не било само случајно, туку дел од секојдневната рутина, од која ќе излезе боксер со непомирлив дух, но и човек со длабоки емоционални рани.
Што ако Александар Македонски растеше во бедата на Бруклин? Судбината како движечка сила на борецот
Авторот се прашува како би изгледал животот на Александар Македонски ако пораснеше во станот 2А. Намената, гордоста и верата во себе се она што ги води големите луѓе. Но светот не секогаш дава втора шанса: тие што преживуваат низ беда се менуваат длабоко. Мајк Тајсон, Александар, и многумина како нив – ги создале мајките, болката и урнатините на сиромаштијата. Тоа е цената на судбината.

Коментирај анонимно