Изградив планинска колиба за да ја издавам, потоа со семејството си се преселивме таму

Содржина:

• Одлуката да се пресели на село се родила по долга потрага и ноќ на размислување
• Шумата била уништена од пожар уште пред почетокот, но соседите спасиле сè
• Изградбата на куќата ги чинела 20.000 евра и 12 дена напор со сопствени раце
• Планирале да останат шест дена, но се задржале шест месеци и одлучиле да останат
• Животот во природа и знаењата од старите донеле нова смисла и органска храна
• Поддршката од соседите е клучна: пријателства, доверба и здрава храна на прагот
• Три практични совети за живот на село: постепеност, реалност и работа онлајн

Одлуката да се пресели на село се родила по долга потрага и ноќ на размислување

Одлуката не дошла лесно. По две години патување низ светот, по една година работа во Даблин, Немања се вратил во Белград и сфатил дека не знае каде е неговото место. Го привлекувала природата, но го плашело едно – општествениот живот. Една вечер решил дека нема да легне додека не реши. Шетал около масата до шест наутро. „Сфатив дека дефинитивно сакам да живеам на село. И тој еден социјален момент ќе го игнорирам – ќе се обидам да соберам пријатели и истомисленици кои би живееле заедно на некој имот.” Ги повикал пријателите – дизајнери, ИТ луѓе, музичари. На сите им се допаднала идејата. Шест месеци барале таков имот. На крај сфатил дека амбицијата е преголема, дека сите се во различни животни периоди. Одлучил да тргне сам – и да им покаже на другите дека е можно.

Шумата била уништена од пожар уште пред почетокот, но соседите спасиле сè

Во 2019, дошол во Тометино Поле, нашол парче земја – буквално мала шума без ништо – и го купил. Среќен се вратил во Белград да среди некои работи. Кога се вратил во мај, шумата горела. „Веднаш ми дојдоа мрачни мисли – љубоморни мештани, некој ти го запалил. Се покажало дека е нечија невнимателност.” А додека тој безгрижно седел во Белград, соседите се организирале сами. Дошле со опрема, ги исекле стеблата и го изгаснале пожарот. Кога Немања тоа го дознал, отишол лично да им се заблагодари. Дознал за волонтерска противпожарна бригада во селото – и веднаш се пријавил. Ги гаси пожарите до ден денес.

Изградбата на куќата ги чинела 20.000 евра и 12 дена напор со сопствени раце

Немања никогаш порано не изградил ништо со свои раце. Дошол од ИТ секторот – свет каде сè е нематеријално, имагинарно, невидливо. „Сите ние кои доаѓаме од ИТ, го носиме тоа – сè што правиме не можеш да го допреш со рака.” Прашале за ѕидари, за мајстори. На крај, поголемиот дел го изградиле сами – тој, татко му кој е мајстор занаетчија и соседите. Платиле само столарија и дрвена конструкција. По дванаесет дена копање темели, имал плускавци по целата внатрешна страна на дланките. Секоја вечер ги полевале со трн, се обидувале да ги лечат. „Плачев наутро, горело и болело, но беше потребно да ги поместам сите тие блокови.” Вкупно – околу 20.000 евра. Слична куќа со ист квадратура, изградена целосно со мајстори клуч на рака – 60.000 евра. „Таа разлика од 40.000 евра – кој друг може да ја заработи освен ако не е криминалец?”

Планирале да останат шест дена, но се задржале шест месеци и одлучиле да останат

Куќата се завршила некаде во 2021. Немања веќе ја запознал идната сопруга. Дошле заедно за викенд – да поминат малку време во новата куќа. Се покажало дека не можат да заминат. „Дојдовме за шест дена. Останавме шест месеци. Може да се каже дека ние самите на себе си ја издадовме.” Денес живеат таму поголем дел од годината, со мало дете. Немаат градска струја – осум соларни панели ги покриваат сите потреби од март до ноември. Во зима помага генератор. Неколку пати неделно, Немања носи вода пешки од изворот 400 метри пониско по ридот, со ќерката на прошетка.

Животот во природа и знаењата од старите донеле нова смисла и органска храна

Немања почнал да учи нешто во кое модерниот живот не подготвува. Природата дава – но дава во одредени периоди, со одредени плодови. Рана пролет – бела вода од бреза. Лето – диви печурки. Крај на лето, почеток на есен – шумски диво овошје: смреки, дренки, трнини, диви јаболка и круши. Борови иглички. „Природата дава самата. Потребни се само пар вредни раце и време да се собере.” Почнал да прави производи само за сопствени потреби – без конзерванси, без шеќер, без додатоци. Брендот го нарекол „Една шака дивјаци” – зашто една шака е доволна, а и тие се семејство – неколку дивјаци. „За мене, органско е само она кое самата природа го дала – диво, недопрено. Сè останато е само маркетинг.”

Поддршката од соседите е клучна: пријателства, доверба и здрава храна на прагот

Кога Немања и татко му прв пат дошле на парцелата – голи, без вода, без струја – од зад аголот се појавил соседот Бата. „Со својот акцент рекол: ‘Добар ден соседи, треба ли помош?’ И од тој ден – неразделни пријатели. Дедо Бата го има клучот од нашата куќа.” Соседите Воја и Цеца им носат млеко, сирење и крем директно на прагот. Друг сосед прави мед и домашна ракија. „Кога одам во продавница во Белград и застанам пред фрижидерот – ми е лошо. Гледам луѓе кои купуваат нешто со лупа, гледаат во состојките, и сите мислат дека купуваат нешто здраво. Секоја фабрика ако може да заштеди еден динар без оглед на здравјето – ќе го направи тоа.” Немања додава дека не се нарекува „викендаш” – тој е „Немања од Бори”. Тоа е разлика.

Три практични совети за живот на село: постепеност, реалност и работа онлајн

На прашањето каква е неговата порака за луѓето кои живеат во град и се двоумат – Немања е директен. Прво: не мора да се сечеш преку ноќ. „Можно е да живееш половина година тука, половина во Белград. Дојди, пробај, намали полека. Еден ден поминат во природа вреди злато, а камоли 365.” Второ: не мислете дека може да живеете од селото. „Сите луѓе кои ги познавам тука, па и мештаните, не живеат само од земјата. Сите имаат работа во Пожега, Ваљево или Дивчибаре. Не се занесувајте.” Трето – и тоа е клучното: обидете се приходот да го преместите онлајн. Немања работи маркетинг и видео продукција за клиенти – само три-четири пати месечно излегува на терен, снима, се враќа. Сопругата прави накит кој може да го прави каде и да е. „Тоа ја менува целата перспектива.” „Ако некој ги спои сите коцки – живот на село е подобар.”