Израелски новинар бега од лудилото на војната и политиката и пронаоѓа надеж и човечност во Албанија и Македонија

Содржина:

• Албанија: Од 200.000 бетонски бункери до социјалдемократска и туристичка земја со шарена историја
• Скендербег – националниот херој што ја одбрани Албанија од Отоманија
• Носталгија по Југославија и шарената Македонија: религија, историја и македонска вода што извира од планина
• Скопје: раскош на старата чаршија, Шарената џамија, средба со дервиш и меморијал со 7.144 стаклени капки во спомен на холокаустот
• Во Албанија и Македонија слободно зборуваат еврејски и покрај советот да се внимава, но во очите на светот сликите од Газа оживуваат стравови и хуманост

Албанија: Од 200.000 бетонски бункери до социјалдемократска и туристичка земја со шарена историја

Во срцето на Студената војна, Албанија беше можеби најзатворената земја во Европа благодарение на Енвер Хоџа, комунистичкиот диктатор што нареди изградба на околу 200.000 бункери. Но, токму таму Хилел Шенкер ужива во природата, шумите, античките села, замоци и цркви, амфитеатар и градот на 1.000 прозорци, Берат. На бреговите на Охридското Езеро, најголемото тектонско езеро во Европа, доживува вистинско бегство од војната дома. Се среќаваат и локални жители со различна религија кои живеат во хармонија.

Скендербег – националниот херој што ја одбрани Албанија од Отоманија

Водичот во градот Круја, Кејди, живее во историскиот замок каде што во 15 век живеел националниот херој Ѓорѓи „Ѓерѓ“ Кастриот, познат како Скендербег. Висок цели 2 метри, тој го предводел отпорот против Отоманската империја и сѐ уште е централна фигура во националното чувство. Во центарот на Тирана се наоѓа импозантната статуа на Скендербег со неговата прочуена капа од козји рог. Водичот раскажува и за поделбата на албански земји од страна на соседните држави и за учебници од кои се учи за „грчкиот геноцид“, иако историчарите се сомневаат во тој термин. Трговијата низ шарениот базар, спомениците и спуштањето по стрмните улички го исполнуваат денот на новинарот со автентични впечатоци.

Носталгија по Југославија и шарената Македонија: религија, историја и македонска вода што извира од планина

Првите чекори во Македонија се одбележуваат со нејзините фантастични природни убавини, кои оставаат силен впечаток кај посетителите. Планинските предели, чистиот воздух и природните извори на вода се дел од искуството што ја прави земјата посебна, а особено внимание привлекува свежата планинска вода што се нуди и во продавниците.

Скопје: раскош на старата чаршија, Шарената џамија, средба со дервиш и меморијал со 7.144 стаклени капки во спомен на холокаустот

Во Скопје, водачката Сузана ги води странците низ Шарената џамија изградена од две сестри во 1438 гoдина и прекриена со прекрасни орнаменти и бои, и духовното прибежиште на дервишот Абдулмуталиб Беќири. Најемотивна е посетата на Меморијалниот центар за холокаустот со 7.144 стаклени капки што симболизираат жртви од Македонија. Групата шета низ најголемиот базар во државата, се восхитува на статуи на Филип II и Александар Македонски, а дознаваат дека токму во Скопје е родена и Мајка Тереза. Сведочат и за ромски деца што питачат сред ноќи, што ја отсликува реалноста на денешно Скопје. Сузана признава дека како наставничка по англиски не може да ги покрие сите трошоци, како што е судбината на мнозинството млади што заминуваат во Западна Европа по подобар живот.

Во Албанија и Македонија слободно зборуваат еврејски и покрај советот да се внимава, но во очите на светот сликите од Газа оживуваат стравови и хуманост

Пред патувањето, групата е предупредена да не зборува еврејски јавно поради актуелните случувања на Блискиот Исток и сликите од Газа. Но, Хилел Шенкер сведочи дека во Албанија и Македонија буквално сите слободно зборуваат меѓусебно, па дури и локалните жители учат еврeјски песни. Единствениот инцидент е кога мала девојка вика „Free Palestine!“, но генерално атмосферата е пријателска. Сепак, телевизиските канали и хотелите во регионот се преплавени со вести за настаните во Газа, а светот е во исчекување на нови геополитички потреси. Контактот со колегата Палестинец преку Ватсап и заедничкото издавање на нов број на списанието ги надминуваат границите и омразата.
И во двете земји, многу млади ги напуштаат домовите и бараат шанса во Западна Европа поради високата невработеност и ниските плати. Новинарот сведочи дека луѓето и покрај тешкотиите се отворени и емпатични.