„Ја изневерував сопругата и ѝ признав за тоа, очекував драма, но нејзината реакција ме уби повеќе од било што“

Се викам Шон и имам 36 години. Мојата сопруга Роза и јас сме во среќен брак веќе 15 години. Заедно сме поминале низ многу животни ситуации и секогаш заедно сме го наоѓале излезот. Сето ова време бевме повеќе од сопружници, бевме сродни души и нашиот брак се засноваше на доверба и меѓусебно разбирање. Никогаш не сме се лажеле и никогаш не сме изневерувале. Но, неодамна, работите добија спротивен тек и нашето семејство сега се распаѓа со брзина на светлината.

Знам дека направив нешто навистина ужасно и одвратно, ја изневерував сопругата со моја клиентка. Навистина не знам зошто го направив сето ова, телото ми се чувствуваше како да е на автопилот, а по кратко време повеќе не можев да ја поднесам вината. Веднаш ја прекинав аферата и ја прекинав врската со неа како клиент, а нејзиниот договор го препуштив на колешка. Оттогаш немам никаков контакт со неа. За ова ѝ признав и на сопругата и оттогаш правам индивидуална терапија.

На почетокот, мојата сопруга беше навистина вознемирена и депресивна, беше апсолутно лута. Бев сериозно загрижен за нејзината психичка состојба. Очекував голема драма, но никогаш порано не сум ја видел толку депресивна. Ја молев да не се разведува.
Предложив советување, терапија, дури и дозволување да има врска со други мажи, но таа не беше заинтересирана. Таа само ме замоли да ја оставам на мира и да ѝ дадам повеќе време сама да се справи со болката. Таа инсистираше на тоа дека морам да се иселам и да почекам додека не ми се јави со нејзините предлози за нашиот иден заеднички живот.

Ги собрав моите работи и заминав да живеам кај моите родители. Секој ден ѝ се јавував, звучеше скршено и фрустрирано, во гласот можев да го слушнам дека е тотално повредена и можев да го разберам ова. Таа одби каква било помош од мене и само ми велеше дека ѝ треба повеќе простор, што ѝ дозволив да го има.

3 недели откако ѝ признав за моето неверство, мојата сопруга одеднаш почна да се однесува на многу чуден начин. Таа ми се јави и ме замоли да ги земам работите и да се вратам во нашата куќа, што среќно го направив. Таа рече дека сака да се обиде повторно и веднаш стана најдобрата жена што може да ја побара еден маж.

Таа ги готвеше моите омилени јадења, ми оставаше љубовни белешки и си купи нова облека за да ми изгледа уште попривлечно. Нејзините реакции во најдобар случај беа млаки. Таа се насмевна и ми се заблагодари, а постојано ми кажуваше како ме сака повеќе од се. Таа едвај иницираше разговор за тоа што се случило меѓу нас. Бев шокиран поради оваа промена, но мислев дека таа е само силна и разумна жена и верував дека одлучила да не дозволи краткотрајната афера да ни го расипе бракот.

Воопшто не ми беше сомнително однесувањето на мојата сопруга, но имаше една работа што не можев да ја разберам, а таа никогаш не ми објасни. Дознав дека почнала да посетува лекар, гинеколог и тоа го правела премногу често, како да не бил редовен преглед или нешто слично. Мислам, таа имаше состаноци со докторот речиси секоја недела, а овие посети започнаа набргу откако ѝ признав дека изневерував.

Размислував за некои сериозни здравствени проблеми кои можеби ги имала мојата сопруга, а овие посети не ми дозволија да спијам мирно ноќе. Таа имаше некои проблеми со нејзиниот репродуктивен систем, и затоа немавме деца. Или така мислев.

Кога конечно се соочив со сопругата за нејзиното здравје и за посетите на гинеколог, таа се насмевна, а потоа ми соопшти дека воопшто нема никакви здравствени проблеми. А таа рече дека оди на лекар затоа што се консултирала за бременоста. Се занемев, потоа се чувствував толку среќен што ќе имаме бебе.

Но, тогаш таа фрли бомба врз мене. Таа призна дека ова бебе не е мое. Таа рече дека имала афера со друг маж, исто како и јас со друга жена, и дека останала бремена од него. Можев да почувствувам како целиот живот ми се превртува наопаку во тој момент.

Мојата сопруга рече дека сè што се случува во нашето семејство е праведно и верува дека секој од нас го добил она што го заслужил. Таа предложи да останеме заедно и рече дека можам да го посвојам бебето ако имам желба да го направам тоа, објаснувајќи дека повеќе не била во контакт со био-таткото на бебето и велејќи дека овој човек не би бил среќен ако дознае дека е бремена.

Имам чувство дека бебето е мое и дека мојата сопруга никогаш не ми била неверна. Верувам дека тоа што го зборуваше беше одмазда, сакаше да ја почувствувам болката што ја чувствуваше по мојата болна исповед пред неа. Но, во исто време, што ако таа не лажеше, а бебето не е мое? Што треба да направам во оваа ситуација?