Кое било сиромашното момче Свети Трифун и зошто денес го славиме неговото име?
Има светци што ги замислуваме со богати одежди, но има и такви што доаѓаат од калта на нивите и од студот на утрото. Свети Трифун е токму таков – тивок, убав во простотата, момче кое чувало гуски на полето во далечна Фригија, а до ден денес неговото име го споменуваат лозарите и земјоделците кога ќе ги погоди тешка напаст. Неговата сила не била во човечка власт, туку во молитва и смирено призивање на името Христово. Ова е неговата приказна – од полето до царскиот дворец и од чудото до мачеништвото.
Содржина:
- Трифун од Фригија: момче со чисто срце кое чувало гуски и било избрано од Божјата благодат
- Гладот и инсектите: момчето Трифун со молитва ја спасува жетвата и животот на сиромашните
- Царскиот двор и чудото со ќерката на императорот: Трифун ја победува темнината каде што сите други се немоќни
- Световната слава и одбивањето на дарови
- Гонење и изборот: „Христос е мој живот и моја надеж“
- Мачеништво и небесна утеха: ангелот му става венец на главата, а верата останува непоколната сила
- Смртта на Трифун: не е пораз туку победа на верата пред мечот
- Зошто лозарите го слават Свети Трифун: свечен спомен и молитвен заштитник на македонскиот труд
Трифун од Фригија: момче со чисто срце кое чувало гуски и било избрано од Божјата благодат
Трифун потекнувал од Фригија, од селото Ламсак (Камсада), третиот век. Не бил учен човек, туку најобично дете – пастир повеќе по срце отколку по титула. Неговата чистота и кроткост ја донеле Божјата сила „одозгора“: без моќни учители и скапи училишта, Трифун добил дар да исцелува и ослободува од демонски маки – со молитва, не со власт.
Гладот и инсектите: момчето Трифун со молитва ја спасува жетвата и животот на сиромашните
Преданието раскажува: жетвата ја напаѓаат штетни инсекти, гладот се надвиснува како сенка. Во паника луѓето не бараат моќник или „експерт“, туку момче што чувствува што значи глад. Трифун се моли, се прекрстува, и според преданието – напаста се повлекла. Така станува тих застапник на земјоделците и лозарите, не со магија туку со молитва што го носи човечкиот труд пред милоста на Бог.
Царскиот двор и чудото со ќерката на императорот: Трифун ја победува темнината каде што сите други се немоќни
Најголемото чудо што се пренесувало за Трифун стигнало до царскиот двор: ќерката на римскиот император Гордијан ја мачел демон и никој не можел да ѝ помогне. Самиот демон, против својата волја, извикал дека само Трифун може да ја спаси. Војниците го бараат и го носат од полето пред императорот во Рим. Трифун не се уплашил, со молитва ја прекрстува девојката. Лукавиот дух веднаш излегува – во црн пес, видено пред сите: злото е немоќно пред Христовата сила.
Световната слава и одбивањето на дарови
Императорот сакал да го награди со дарови и слава, но Трифун не ја примил светската слава. Даровите ги разделил на сиромасите и се вратил на обичниот живот, во пост и молитва. Така преданието истакнува: „Благодатта не е за издигнување над другите, туку за служба во полза на ближните.“
Гонење и изборот: „Христос е мој живот и моја надеж“
По доаѓањето на император Декиј се дига страшно гонење на христијаните. Трифун бил наклеветен, го изведуваат пред управителот Акилијан во Никеја и бараат да принесе жртва на идолите. Но тој одговара цврсто: „Христос е мој живот и моја надеж.“ Приказната продолжува не како чудо, туку како мачеништво.
Мачеништво и небесна утеха: ангелот му става венец на главата, а верата останува непоколната сила
Мачењето е страшно – го бесат на дрво, го влечат по студот и камењата, железни клинци му забиваат во нозете, го носат низ градот со надеж да го скршат со болка и понижување. Но тој молчи и се моли. Во најтешкиот миг, ангел Божји му става светол венец на главата – победа што не е избегнување на страдање, туку љубов кон Христос до крај.
Смртта на Трифун: не е пораз туку победа на верата пред мечот
Кога не успеале да го скршат, го осудиле на смрт – да му ја отсечат главата надвор од градот. Христијаните сакале да го погребаат во Никеја, но Трифун побарал да биде однесен назад во својата татковина. Пред мечот, му го предал духот на Бога, како човек што веќе оди во покојот Христов. Трифун страда за Христа во 250 година, на само околу 20 години.
Зошто лозарите го слават Свети Трифун: свечен спомен и молитвен заштитник на македонскиот труд
До денес Свети Трифун е заштитник на земјоделците и лозарите – поради неговата молитва што ги оддалечува штетите и болестите. Неговиот живот секој февруари ја потсетува Македонија дека победата не е во силата на мечот, туку во венецот на верноста. Чествувањето е на 1 февруари (стар стил) 14 февруари (нов стил). Неговите молитви нека бидат со нас. Амин.
Коментирај анонимно