Кристин Дела Ровере живее во Канада, има битолски корени, а игра хокеј за Италија на Олимпијадата 2026

Содржина:

• Од Каледон (Канада) до Олимпискиот мраз: „Сè уште ми е нереално“
• Две култури, еден карактер: „Горда сум што сум Македонка‑Италијанка“
• „Баба и дедо ми се идоли“: македонскиот радиоглас од Торонто што оставил трага
• Најтешката жртва: „Да си далеку од дома, а животот да ти поминува без тебе“
• „Домашен мраз“ во Италија: нервоза, гордост и чувство што не се објаснува
• „Сакаме да го шокираме светот“ — Италија веќе ги руши очекувањата на хокеј сцената
• Порака до Македонија и дијаспората: „Сакам да ве направам горди“

Од Каледон (Канада) до Олимпискиот мраз: „Сè уште ми е нереално“

Во интервју за весникот „Македонија“, Дела Ровере го опиша моментот на пласман на Олимписките игри како нешто што ѝ звучи нереално — ама истовремено како сон што го носи од дете. „Огромна чест е. Сè уште ми е нереално. Ова го сонувам уште од мала и не можам да поверувам дека навистина се случува. Презадоволна сум што ќе се претставам себеси и мојот тим на најголемата сцена во светот“, вели Кристин.

Две култури, еден карактер: „Горда сум што сум Македонка‑Италијанка“

Кристин е родена во Каледон, Онтарио. Татко ѝ е Италијанец, мајка ѝ е Македонка — и токму тој спој, според неа, ја направил тоа што е денес: играч со глад, дисциплина и тврдоглавост што не попушта. „Беше благослов да растам со две култури. Сакав да ги славам и двете. Како што многумина знаат, не е лесно да си имигрант. Ги гледав жртвите и работата на моите родители и тоа ми покажа дека е возможно сè, без разлика од каде доаѓаш. Горда сум што сум Македонка‑Италијанка“, вели таа. Ова е тој тип изјава што кај нас не е „PR реченица“, туку нешто што се чита со стегнато грло — затоа што ја знаеме таа приказна: иселување, работа од нула, докажување пред туѓ систем.

„Баба и дедо ми се идоли“: македонскиот радиоглас од Торонто што оставил трага

Во интервјуто, Кристин зборува и за нејзините баба и дедо — Драгица и покојниот Мицко Димовски, луѓе кои во македонската заедница во Торонто се паметат како основачи и долгодишни уредници/водители на радио‑програмата „Обединета Македонија“, со корени од битолскиот регион. Кристин не се крие зад „фамилијарна гордост“. Таа зборува како внука што навистина го разбира товарот на нивниот пат. „Баба и дедо ми се двајца од моите идоли. Да се преселиш во Канада со три деца и ништо свое е страшно, а тие успеаја да изградат наследство. Тоа се едни од највредните луѓе што ги познавам и горда сум што сум нивна внука“, вели таа. И додава нешто што директно ја погодува дијаспората: дека токму преку нив научила да не се срами, туку да се држи до јазикот и коренот. „Ме научија да бидам горда на мојата припадност и секогаш да го славам тоа што сум Македонка‑Италијанка — со постојан напор да се зачува македонскиот јазик и култура“, вели Кристин.

Најтешката жртва: „Да си далеку од дома, а животот да ти поминува без тебе“

Во една реченица ја кажа најчестата цена на големите соништа: осаменоста. Кристин донела одлука да се пресели во Италија, да игра професионално таму и целосно да се врзе за репрезентацијата на Италија — сè со една цел: Олимпијада. „Најтешко беше да сум далеку од семејството и пријателите. Се оддалечив од луѓе, а многу работи се случуваа во Северна Америка и имав чувство дека ги пропуштам. Но поддршката што ја добивав и сознанието дека го бркам сонот — направија да вреди“, вели таа.

„Домашен мраз“ во Италија: нервоза, гордост и чувство што не се објаснува

Олимписки настап „дома“ — во земјата чиј дрес го носиш — е емоција што не се случува често. Кристин очекува мешавина од страв и среќа, како да излегуваш на сцена пред цел свет. „Ќе биде налет на емоции. Ќе сум нервозна, возбудена, среќна, горда — сè одеднаш. Се сеќавам на мојот прв натпревар во ПВХЛ како да бев надвор од телото. Не можам ни да замислам како ќе биде ова, ама едвај чекам“, вели таа.

„Сакаме да го шокираме светот“ — Италија веќе ги руши очекувањата на хокеј сцената

Во интервјуто, Кристин отворено кажува дека Италија на турнирот ја гледаат како аутсајдер. Токму тој збор — аутсајдер — често знае да биде најопасното гориво. „Нè сметаат за аутсајдери. Често нè потценуваат и не очекуваат да направиме нешто. Но ние веруваме во себе и знаеме на што е способен тимот. Сакаме да го шокираме хокеј светот и да им докажеме дека грешат“, вели Кристин. И тоа не остана само на хартија: Италија веќе направи голем исчекор во олимпискиот турнир, а Дела Ровере беше меѓу играчките што директно влијаеја на резултатот.

Порака до Македонија и дијаспората: „Сакам да ве направам горди“

На крајот од интервјуто, Кристин го кажува она што кај нас се чита најгласно — благодарност и ветување. „Сакам да им благодарам на сите за љубовта и поддршката. Постојано слушам за тоа од баба ми и од мајка ми и бескрајно сум благодарна. Ми значи повеќе отколку што можам да објаснам. Се надевам дека ќе ве направам горди“, вели таа.