Почина Пол Александар- човекот со „железни бели дробови“, којшто живееше во туба цели 78 години, откако бил дијагностициран со детска парализа и полио

На 78-годишна возраст почина Пол Александар, човекот кој живееше во железни бели дробови повеќе од 70 години.

Александар живееше несекојдневен живот со железната машина за бели дробови, откако се заразил со полио во 1952 година, на шестгодишна возраст, што го оставило парализиран од вратот надолу. Не можејќи да дише сам, тој се потпирал на машината за дишење повеќе од седум децении – дури и кога новите технологии станаа достапни.

Но, и покрај неговите физички ограничувања, Александар постигна многу како објавен автор, адвокат и страствен патник, запаметен ширум светот по неговиот траен позитивен став и насмевка.
Пишувајќи на страницата на Александар „GoFundMe“, Кристофер Улмер, организатор и активист за правата на попреченоста, во вторникот рече: „Пол Александар, „Човекот со железните бели дробови“, почина вчера“.

„Откако преживеал детска парализа како дете, тој живееше повеќе од 70 години со железни бели дробови. Потоа Пол отишол на колеџ, станал адвокат и објавен автор. Неговата приказна патуваше нашироко и далеку, позитивно влијаејќи на луѓето ширум светот. Пол беше неверојатен идол кој ќе продолжи да се памети“.

Во текот на извонредниот живот, решителноста на Александар го направила да постигне голем број извонредни достигнувања. На 21 година, тој стана првиот човек што дипломирал средно училиште во Далас без воопшто да присуствува на часови лично.

Тој бил примен на Јужниот методистички универзитет во Далас, по многу тешкотии со администрацијата на универзитетот, за потоа да влезе на правен факултет на Универзитетот во Тексас, Остин. Тој ги оствари своите соништа да стане судски адвокат и ги застапуваше клиентите на суд во триделен костим и модифицирана инвалидска количка што го држеше исправено неговото парализирано тело.

Тој, исто така, организираше демонстрација за правата на попреченоста и објави свои мемоари, насловени „Три минути: Мојот живот во железното белодробно крило“. Мемоарите од 155 страници беа внимателно изработени и беа потребни повеќе од осум години за да се завршат. Пол го пишувал секој збор со пенкало закачено на стап во устата.

Пол ги надживеа двајцата родители и неговиот постар брат Ник. Тој, исто така, го надживеал своето првобитно железно белодробно крило, кое почнало да откажува во 2015 година, но го поправил механичарот Брејди Ричардс.

И покрај достапноста на помодерни вентилатори, Пол одлучил да продолжи да ја користи железната машина за бели дробови бидејќи бил навикнат на тоа. Други уреди исто така барале интензивна операција.

Во текот на неговиот живот, Александар никогаш не дозволил уредот да му го попречи она што сакал да го постигне. Додека бил на универзитет, Александар ја запознал Клер, со која подоцна се верил. Тој искрено зборуваше за „Гардијан“ за тоа како нејзината мајка му забранила да зборува со нејзината ќерка.

„Потребни беа години за да се излечи од тоа“, изјави тој за медиумот.
Во подоцнежниот живот Александар изградил блиски односи со Кети Гејнс, која станала негова старателка – или „раце и нозе“, според неговите зборови. Гејнс се вклучила да помогне откако Александар дипломирал правен факултет, поддржувајќи го повеќе од три децении.

Полио е заразна вирусна болест која влијае на респираторната функција на централниот нервен систем и може да предизвика мускулна слабост и парализа. Се пренесува преку контаминирана вода и храна или контакт со заразено лице. Оваа болест останува ендемична во само две земји денес: Пакистан и Авганистан.

Детската парализа неодамна беше искоренета во Индија по обемна кампања во период од околу 20 години, успешно завршувајќи ја епидемијата со постојани орални и инјектирани вакцини.

Доколку сакате добра акција или пак забегани и жестоки случки само за најхрабрите читатели, тогаш посетете го каналот Жестоко. Предупредување: Содржините може да ве вознемират!