Ристе од Миравци отворил македонска пекара во Австралија и сега е хит во Сиднеј

Содржина:

• Од Миравци до Ливерпул: истата занаетчиска рака, нова земја но истиот дух
• Пекара што никогаш не престанува: ‘Народот мора да јаде’ — секогаш има работа
• Талентот за пекара не се крие: карактерот, смеата и отвореноста се тајната на враќањето на муштерии
• Бурекот по нивен стандард: на средно дебели кори и полнење до врвот, вистинска класика без штедење
• Тулумбите како семејна рецептна архива: од баба, дедо и татко до сопствен, уникатен вкус
• Пекара што храни повеќе балкански јазици: од „втора Југославија“ до Австралијци, сите се гости во Royalty
• Работен ден со почеток навечер: секое утро во три, без смени, семејството е смената
• Селидба, споредба и реалност: младите во Австралија работат, во Македонија кафето главна занимација
• Волја и љубов – единствената формула: кога го сакаш тоа што го правиш, и најтешкото станува можно

Од Миравци до Ливерпул: истата занаетчиска рака, нова земја но истиот дух

Ристе не дошол во Австралија да бара нова професија. Тој ја донесол старата – во Македонија бил бурекчија, човек што знае тесто и кори. Во Австралија не се преквалификувал: народ мора да јаде, а доброто јадење враќа муштерии. „Royalty“ е вистински семеен бизнис: како што растеле децата, така растела и пекарата. Денес, новите генерации — внуците — трчаат низ истиот простор, растејќи со мирисот од тестото и топлината од фурната.

Пекара што никогаш не престанува: ‘Народот мора да јаде’ — секогаш има работа

Голотата на вистината во занаетот се отсликува низ зборовите: „Народот мора да јаде… значи има нонстоп бизнис затоа мора да јадат.“ Во „Royalty“ секој ден е различен: буреци, разни лебишта, кифли, соленки, гевреци, крофни, банички. Секако, секојдневието носи нова динамика и побарувачка, а успехот доаѓа од квалитет и прецизна, бескомпромисна работа.

Талентот за пекара не се крие: карактерот, смеата и отвореноста се тајната на враќањето на муштерии

Кај Ристе, тајната за враќање на муштерии не е тајна состојка, туку вистински карактер и услуга. „Најбитно да имаш добро јадење, добар бурек, добар леб… ама исто е битно службата. Како ќе го пречекаш муштеријата? Како ќе го служиш? На смеа, на шала.“ Занаетот не се крие: „Ние сме отворени, нема шо да криеме… Ако сака да види како се прави бурек, јас сум радостен да му покажам… Ако сака да го научам и ќе го научам.“

Бурекот по нивен стандард: на средно дебели кори и полнење до врвот, вистинска класика без штедење

Вечната македонска дебата за бурекот кај нив е јасна: „За мене бурекот не треба да биде многу мрсен… корите да не се ни многу дебели ни многу тенки — на средно.“ Полнењето е целосно: „Ако правиш со сирење треба да има сирење … нашиот бурек е полн. Значи нема тук там.“ Понудата ги вклучува класичните буреци со сирење и месо, но и сезонски и посни варијанти — од зелка, тиква, јаболка, спанаќ. Полн бурек е доказ за сериозност.

Тулумбите како семејна рецептна архива: од баба, дедо и татко до сопствен, уникатен вкус

Тулумбите не се само техника, туку дисциплина на вкус и продолжение од семејната приказна. „Рецепти од баба ми, од дедо ми, од татко ми… и јас ги споив сите рецепти заедно и си направив мој рецепт.“ Балкански менталитет: наследено, усовршено, препознатливо.

Пекара што храни повеќе балкански јазици: од „втора Југославија“ до Австралијци, сите се гости во Royalty

Ливерпул во Сиднеј е „втора Југославија“: „Во Ливерпул… тука сме сите од Македонец до Србин, до Бугарин, до Хрват, Босанац…“ Во пекарата има Македонци, Срби, Хрвати, Босанци, Турци, Либанци, Ирачани, Иранци, Грци, Албанци, Австралијци. Некои ја бараат традицијата, други — крофните во огромни количини. Заедничка е потребата за собирање, дружење, славење со храна.

Работен ден со почеток навечер: секое утро во три, без смени, семејството е смената

Во семеен бизнис од ваков тип смена не постои — фамилијата е смената. „Не се работи тука на смени… фамилијарен бизнис… не постои смена. Татко ми од 21 часот навечер почнува да меси го лебот… јас сум од 3 саат сабајле… мајка ми и зетот сме тука од 3 саат…“ Животот е напорен и без време за поплаки: „Дури нема ни време да се жалиме… нема време за доктор, нема време за ништо.“ Тоа е цената што ја носи вистинската работа.

Селидба, споредба и реалност: младите во Австралија работат, во Македонија кафето главна занимација

Секој од дијаспората си носи споредба: „Во Македонија… сите седат, сите кафе пијат… тука младиот народ работи, а старите седат кафе пијат… Пензионери се сите.“ Кога оди дома, гледа кафулиња и ресторани полни и ја чувствува таа разлика меѓу реалностите. Тоа не е критика, туку нивен искрен доживеан контраст од човек кој го гради денот од полноќ до пладне.

Волја и љубов – единствената формула: кога го сакаш тоа што го правиш, и најтешкото станува можно

Нивната бизнис-филозофија е јасна: „Која било работа да работиш е тешко. Ако имаш волја и љубов кон тоа што го правиш тогаш ти е лесно. Ќе се научиш, после сè ти е лесно.“ Триесет години го држат истиот квалитет и просторот жив — и кога ќе влезеш таму, не купуваш само леб или бурек. Купуваш една верзија на Македонија што преживува во Австралија — не со носталгија, туку со работа.