Романтичната љубовна приказна која стои зад измислувањето на телефонот од страна на Александар Грејам Бел

Содржина:

• Бел го освојува патентот на телефон со љубоморна трка против сиромашниот Меучи и Американецот Греј
• Телефонот му носи светска слава и богатство на Бел, но зад успехот стои љубовта со Мејбл
• Критики, тужби и битка за признание – Бел мора да се бори за своето место во историјата
• Бел од дете фасциниран од звукот, со иновативни игри и експерименти
• Трагедија и преселба во Канада отвораат нов почеток и водат кон Мејбл – неговата иднина и инспирација
• Од експерименти до легендарна иновација – гласот конечно преминува преку жица, патентот е клучен и за љубовта и за успехот
• Љубовта победува: Бел и Мејбл создаваат семејство, а телефонот станува дел од секојдневието на монарси и обични луѓе
• Телефонот го прави Бел богаташ – од бостонски учител до генијалец во Канада и визионер со светско влијание
• Почетокот и крајот со Мејбл: Телефонот никогаш не стоел на неговото биро – туку нејзината фотографија со порака

Бел го освојува патентот на телефон со љубоморна трка против сиромашниот Меучи и Американецот Греј

На 14 февруари 1876 година, адвокатот на Александар Грејам Бел инсистирал неговата апликација за патент на новиот уред, телефон, веднаш да биде регистрирана. Причината била јасна – лиценцата ветувала огромно богатство, а конкуренцијата била голема. Италијанскиот емигрант Антонио Меучи се борел, но немал пари да ја плати таксата за патент. Во исто време, Американецот Елиша Греј предал само најава за патент, но неговото барање било 39-то, додека Бел бил петти на списокот тој ден. Бел го освоил патентот број 174,465 – највредниот во историјата – што ѝ овозможил на неговата компанија монопол над телефонот.

Телефонот му носи светска слава и богатство на Бел, но зад успехот стои љубовта со Мејбл

На 10 март 1876, Бел првпат испраќа јасна реченица преку телефон: „Господине Ватсон, дојдете овде, сакам да ве видам.“ Овој момент е почеток на револуција во комуникацијата. Телефонот се презентира на Светската изложба во Филаделфија, а за една година се продаваат 100 парови од уредот, веднаш потоа дури 778. Брзата дистрибуција води кон неверојатен раст, а Бел мудро пријавува патенти во Велика Британија, каде што империската моќ ќе му донесе уште поголема моќ.

Критики, тужби и битка за признание – Бел мора да се бори за своето место во историјата

Славата не донесе само радост. Греј ја губи трката на Денот на вљубените, а пред суд Бел мораше да докажува 587 пати, вклучувајќи пет случаи во Врховниот суд на САД, дека тој е вистинскиот изумител. Меучи тврдеше дека уште во 1855 година направил телефонски систем, но немаше пари да го патентира. Греј на крај сепак доби 100.000 долари откако Бел го откупи и му дозволи неговата фирма да ги изработува сите уреди. Но, тајната на Бел била дека тој всушност бил учител и љубител на звукот, а не инженер.

Бел од дете фасциниран од звукот, со иновативни игри и експерименти

Александер Греам Бел е роден во Единбург, 1847-та, и отсекогаш бил иноватор. Кога имал 11 години му сугерирал на татко му да му додаде средно име „Греам“ како роденденски подарок. Како дете, го научил семејното куче Труве да произведува зборови и измислил уред за чистење пченица. Татко му бил водечки експерт за говор, инспирација на познатата Пигмалион, додека мајка му била глува пијанистка. Бел избира кариера како учител за глуви, инспириран од трудовите на татко му со видливиот говор.

Трагедија и преселба во Канада отвораат нов почеток и водат кон Мејбл – неговата иднина и инспирација

Семејството на Бел доживува трагедија кога умираат двата брата од туберкулоза, по што тие емигрираат во Канада, а потоа Бел се сели во Бостон. Тука ги започнува приватните часови со убавата глува тинејџерка Мејбл, ќерка на адвокатот Хабард. Учителската љубов и желбата за нови комуникациски технологии го носат Бел кон идејата за пренесување на човечки глас преку електрични импулси – „електричен говор“, како што ја нарекува во писмата до родителите.

Од експерименти до легендарна иновација – гласот конечно преминува преку жица, патентот е клучен и за љубовта и за успехот

Во 1874 година Бел експериментира со предавање на различни пораки преку ист кабел користејќи различни тонови, а подоцна ја сфаќа клучната разлика: човечкиот глас може да се пренесе не со прекинувачки туку со континуирана акупунктурна струја. Психолошката поддршка и финансиите од татковецот на Мејбл овозможуваат патентот за телефон да биде регистриран на време – успех што носи и свадба меѓу Бел и неговата љубена.

Љубовта победува: Бел и Мејбл создаваат семејство, а телефонот станува дел од секојдневието на монарси и обични луѓе

Иако двете семејства се противеа на бракот, брачната идила траеше 45 години, донесе две ќерки и двајца синови кои починаа во детството. Како свадбен подарок, Мејбл доби сребрено приврзок во вид на телефон и сите, освен десет акции на Бел, од новоформираната телефонска компанија. Кралицата Викторија побарала лична демонстрација и на брзо добила телефонска линија меѓу замоците. Од 1886, 150.000 Американци користеле телефон. Првата телефонска книга била еден лист од Њу Хејвен, Конектикат.

Телефонот го прави Бел богаташ – од бостонски учител до генијалец во Канада и визионер со светско влијание

Бел станува американски државјанин 1882, но со сопругата претпочита да живее во Канада, каде што купуваат огромен имот во Бадек и градат палата Бејн Бри. Бел е коосновач на National Geographic Society, се занимава со медицински истражувања, учи глуви да зборуваат, експериментира со змејови, авиони, овци, сончеви панели, тоалети за компостирање и апарати за откривање ледници.

Почетокот и крајот со Мејбл: Телефонот никогаш не стоел на неговото биро – туку нејзината фотографија со порака

Александер Греам Бел починува на 2 август 1922 година, на 75-годишна возраст, од компликации предизвикани од дијабетес, наскоро по добивањето патент за најбрзата водна леталка – HD-4 хидрофојл. Во негова чест, сите телефони во Северна Америка биле замолчени една минута. Иронијата е што Бел никогаш не држел телефон во својата работна соба, сметајќи го за пречка. На неговата маса стоела само фотографијата на Мејбл; позади пишувало – „девојката за која беше измислен телефонот“.