Сите ја знаеме како мала и опасна жена: Како Линда Хант успеа да стане холивудска ѕвезда и покрај нејзиниот хендикеп

Патувањето до успехот на Линда Хант не беше воопшто лесно. Додека некои ѕвезди треба само да го покажат својот талент за да направат кариера во Холивуд, напорите на Линда мораа да бидат многу поголеми, па сите да ја прифатат таква каква што е. Морала да научи како да се справува со очајот и разочарувањето, но фактот дека никогаш не се задоволила со помалку ѝ помогнал да стане ѕвезда каква што е денес.

Детството на Линда беше тешко, но благодарение на охрабрувањето на нејзините родители, таа успеа да се издигне над секоја пречка.

Кога Хант имала само 6 месеци, нејзините родители забележале дека нешто кај неа е поинаку. Моторниот развој ѝ бил бавен, а кога мајка и ја однела во болница, рекле дека Линда има еден вид на вроден хипотироидизам и на крајот ќе мора да биде институционализирана.

Наместо да ја прифати оваа прогноза, мајката на Линда решила да ги победи шансите и почнала да работи со неа секој ден на зајакнување на нејзините моторни вештини. Хант драматично се подобрила додека тргнала на училиште, но сепак била различна од нејзините врсници и не се вклопувала. „Сите или сакаа да се грижат за мене или да ме туркаат наоколу, знаете? таа рече: „Многу ме задеваа“.

Линда се плашела дека нејзината состојба ќе ги ограничи нејзините можности за глума.

„Знаев дека сакам да глумам уште на рана возраст. Не сфатив колку ќе биде тешко“, откри Хант за еден весник во 1991 година. Сѐ започнало кога имала 8 години, кога во театарот ја видела сценската изведба на Петар Пан. Таа сфатила дека сака да го прави тоа – да има моќ да ги натера другите да веруваат во она што го има во нејзиниот ум. И кога таа им го открила интересот на нејзините родители, тие ангажирале тренери за глас и глума, а потоа ја испратиле во Драмската школа Гудман во Чикаго.

Тогаш нејзиниот лекар открил дека таа, всушност, нема вроден хипотироидизам, туку е хипохипофизно џуџе – состојба кога хипофизата не ослободува доволно хормон за раст. Таа била 124 см и тежела само 36 килограми, а 10 години пробувала разни третмани и лекови за подобрување на нејзината состојба, но за жал, тие не ѝ помогнале.

За време на студиите, професорите ја охрабрувале да се занимава со режија наместо да глуми, бидејќи сметале дека поради нејзината состојба, како актерка, тешко ќе заработува за живот.

По дипломирањето во раните 20-ти, Хант се преселила во Њујорк за да започне кариера.

„Бев многу млада и многу изгубена. Не се ни обидов да се однесувам професионално. Тоа би значело да земете агент и да одите на аудиции. Не бев способна да сторам ништо од тоа. Навистина емотивното беше надвор од мене“, се сеќава таа.

За среќа, Линда имала еден куп пријатели кои ѝ помогнале и ѝ дале морална поддршка. Нашла работа како менаџер на сцена за мали театри надвор од Бродвеј. Но, и по 3 години работа, таа не успеала да остави трага и почнала да се сомнева во себе.

Потоа се вратила во куќата на нејзините родители и тогаш сè се променило.

Линда реши да се врати на она што го сака – ГЛУМАТА.

Додека таа престојуваше со своите родители, нејзиниот актерски тренер ја потсетил Линда за важноста на глумата во нејзиниот живот и фактот дека тоа е нејзиниот талент. „Се изгубив себеси некое време и таа свест ме врати во себе“. Наскоро почнала да чита улоги и да испраќа резимеа.

Своето професионално деби го имала во Хамлет и во следните 2 години настапувала во уште неколку претстави. Потоа, еден ден, Линда добила повик од нејзиниот агент, велејќи дека режисерот Питер Вир бара некој да ја игра улогата на Били Кван (полуазиски машки фотограф со џуџест раст) во филмот The Year of Living Dangerously.

„Се сретнав со директорот на кастингот и реков: „Ќе го преработиш машкиот дел за жена, нели?“ А тој рече: „Не.“ Се насмеав. Беше толку прекрасно глупо“, се присети Линда.

Но, откако се сретнала со Питер, сфатила дека мора да учествува. „Тоа беше еден од оние апсурдни моменти во животот кога треба да одите напред во ситуација која нема смисла“. Иако во тоа време можеби и изгледало како глупост, оваа улога ѝ помогнала на нејзиниот талент да го исполни својот целосен потенцијал и таа станала првата личност што добила Оскар за глумење лик од спротивниот пол.

Но, дури и по освојувањето на наградата Оскар, животот на Линда не се променил и не ја поттикнал на врвот колку што сакала.

Хант успеала да добие неколку главни улоги во театарот, но во филмовите, таа морала да се задоволи само со споредни улоги. „Работам повеќе отколку што мислев дека ќе го правам тоа. Не работам колку што сакам. Сè уште чувствувам доволно фрустрации за мојот живот и мојата кариера што сега ги анализирам – но не засекогаш. Влегувам во моменти на тотален очај и темнина. За среќа, верувам дека секогаш има одговори“, откри таа во едно искрено интервју.

Иако тогаш нејзината кариера не се искачила како што очекуваше, денес таа е еден од најпрепознатливите ликови во Холивуд. Во текот на нејзината кариера, таа се појавуваше во филмови како „Дина“, „Полицаец во градинка“, „Вилинско коњче“ и многу повеќе. Таа, исто така, имала успешна кариера во гласовната работа и телевизијата, особено со ТВ серијата NCIS: Los Angeles, за која има добиено 2 награди за избор на тинејџери.

На крајот на краиштата, Линда Хант докажа дека со позитивен став, напорна работа и посветеност се е можно.

Дали мислите дека на Линда ќе и беше полесно да успее ако започнеше кариера во денешниот свет, а не во 70-тите?