Скелет стар 6.000 години откри фасцинантна тајна: Како еден праисториски ловец се прилагодил кога пристигнале првите земјоделци
Околу 4000 година пред нашата ера, на островот Зеланд и во другите делови на денешна Данска започнало брзо ширење на земјоделието. На местото на дотогашните заедници на ловци-собирачи постепено пристигнувале нови популации што одгледувале житни култури и чувале домашни животни.
Овој пресврт, познат во науката како неолитска револуција, најчесто се чита преку камени алатки, остатоци од населби и гробници. Но, овојпат истражувачите успеале да ја видат големата промена низ животот на еден конкретен човек.

Содржина:
- Во 1956 година, во куп од школки на Сајерјо, археолозите го најдоа „Човекот од Редхалс“
- ДНК покажа дека не бил доселеник, туку наследник на мезолитската култура Ертебеле
- Старото толкување од 1981 година го претстави како човек што живеел строго традиционално
- Јаглерод, азот, сулфур и забен дентин ја отворија неговата исхрана низ четири децении
- На околу 11 години, во неговото мени влегло месо од припитомени животни
- Без црвен окер, со камена рамка, гробот зборувал како гроб на првите земјоделци
- Сајерјо останал негов остров, но Зеланд веројатно бил неговиот мост кон новиот свет
Во 1956 година, во куп од школки на Сајерјо, археолозите го најдоа „Човекот од Редхалс“
За време на археолошко ископување на брегот на данскиот остров Сајерјо, бил пронајден одлично зачуван скелет на маж, подоцна познат како „Човекот од Редхалс“ (Rødhals Man).
Местото каде што лежел не било случајно: големите напласти од школки и морски остатоци биле типични за крајбрежните населби на мезолитските ловци и рибари. Тој човек живеел меѓу 3900 и 3800 година пред нашата ера и починал на возраст од околу 40 години.

ДНК покажа дека не бил доселеник, туку наследник на мезолитската култура Ертебеле
Анализата на древната ДНК покажала дека мажот генетски целосно припаѓал на западноевропската популација ловци-собирачи, поврзана со мезолитската култура Ертебеле.
Со други зборови, тој не потекнувал од новодојдените земјоделски доселеници, туку директно од староседелското локално население. Токму затоа неговиот скелет станал редок прозорец кон моментот кога два начина на живот почнале да се допираат.
Старото толкување од 1981 година го претстави како човек што живеел строго традиционално
Авторите на првичното истражување претпоставиле дека основата на неговата исхрана била исклучиво морска храна, иако во соседните региони земјоделието веќе земало голем замав.
Според тогашните анализи, изгледало како тој целосно да го игнорирал новиот начин на живот и да продолжил да се храни како неговите предци. Таквиот заклучок му се сторил нелогичен на научниот тим предводен од Андерс Фишер (Anders Fischer) од Универзитетот во Гетеборг во Шведска, па експертите решиле повторно да ги анализираат останките со најсовремена технологија.
Јаглерод, азот, сулфур и забен дентин ја отворија неговата исхрана низ четири децении
За прецизна реконструкција на неговото мени, Фишер и колегите го измериле соодносот на стабилните изотопи на јаглерод, азот и сулфур во коскениот колаген.
Бидејќи коскеното ткиво постојано се обновува во текот на животот, изотопската анализа овозможува увид во исхраната во различни животни фази. Научниците го испитале и забниот дентин, кој, за разлика од коските, по формирањето во детството останува непроменет и ги чува хемиските траги од раната возраст.
На околу 11 години, во неговото мени влегло месо од припитомени животни
Податоците покажале дека во раното детство тој се хранел претежно со плодови од морето: школки, јагули и камбала.
Потоа дошол пресврт. Во неговата исхрана се појавило значително поголемо количество протеини од копнено животинско потекло, најверојатно месо од припитомени домашни животни. Тоа значи дека промената не била само археолошка категорија, туку дел од животот на момче што растело на остров.
Без црвен окер, со камена рамка, гробот зборувал како гроб на првите земјоделци
Дополнителни докази за културната транзиција дал самиот погреб. За разлика од вообичаените погребувања на доцните ловци-собирачи, во неговиот гроб не биле пронајдени траги од црвен окер, со кој традиционално се посипувало телото на покојникот.
Наместо тоа, гробот имал камена рамка. Тоа се смета за јасен белег на традициите на првите земјоделци и покажува дека промената не влегла само во неговата исхрана, туку и во начинот на кој заедницата го испратила по смртта.
Сајерјо останал негов остров, но Зеланд веројатно бил неговиот мост кон новиот свет
Тимот заклучил дека „Човекот од Редхалс“ одржувал блиски контакти со новопристигнатите земјоделци и усвоил клучни елементи од нивната култура и храна, иако паралелно го задржал традиционалниот островски живот на своите предци.
Мошне веројатно е дека повремено ги посетувал земјоделските населби на соседниот Зеланд, додека остатокот од времето го минувал на Сајерјо ловејќи риба. Научниците посочуваат дека првите земјоделци најпрво ги населувале плодните рамници, што им овозможило на заедниците на помалите острови постепено да се адаптираат и да соработуваат со доселениците без насилни судири.
Целосниот труд е објавен во угледното научно списание Antiquity.

Коментирај анонимно