Шокантно откритие во медицината: Што навистина се случува со мозокот кога срцето ќе престане да чука

Содржина:

• Првото снимање на умирање човечки мозок покажува дека тој се навраќа на најбитните животни моменти
• Пациент кој преживеал операција на мозок добива ненадеен срцев удар додека е на ЕЕГ мерење
• Мозокот произведува гама-бранови 30 до 60 секунди по смртта – и тоа ги поврзува научниците со флешбековите од животот
• Доктор Земмар: „Мора одново да размислиме за смртта – откритието ни носи утеха што најмилите ги доживуваат најважните свои спомени“
• Научниот доказ ја потврдува познатата приказна за флешбекот во моментите на клиничка смрт
• Истражувањето потврдено и од други независни случаи: три случаи кај луѓе со ист патерн
• Мозокот би можел да е биолошки програмиран за преминот: смртта не е само исклучување
• Земмар: „Само физичкото тело си заминува – влијанието и спомените остануваат во светот“
• Последната порака на доктор Земмар: Ако го разбереме начинот на умирање, можеме полесно да се соочиме со тоа

Првото снимање на умирање човечки мозок покажува дека тој се навраќа на најбитните животни моменти

Д-р Ајмал Земмар и неговиот тим за првпат во историјата ја регистрираа мозочната активност на човекот во моментите на умирање – откритие кое сугерира дека мозокот не паѓа во темнина, туку ги преживува сеќавањата и значајните моменти. Овој случај се случил ненамерно, во Ванкувер, Канада, за време на неговата специјализација по неврохирургија во 2022 година.

Пациент кој преживеал операција на мозок добива ненадеен срцев удар додека е на ЕЕГ мерење

87-годишен пациент поминал успешно операција за субдурален хематом (крварење во главата) и на последниот ден во болницата имал суптилни напади. Како дел од стандардната процедура, на неговата глава биле поставени електроди за мерење на мозочната активност (ЕЕГ) – токму тогаш, по околу 20 минути од започнувањето на тестот, пациентот неочекувано добива срцев удар и умира.

Мозокот произведува гама-бранови 30 до 60 секунди по смртта – и тоа ги поврзува научниците со флешбековите од животот

ЕЕГ-то забележало вкупно 900 секунди (15 минути) од настанот, пред и по смртта на пациентот. Но, најфасцинантниот момент се случил 30 до 60 секунди откако срцето застанало – мозокот продолжува да произведува гама-бранови. Овие бранови се најбрзите и најкомплексни и се појавуваат кога ги преживуваме најбитните моменти: раѓање, венчавка, матурирање.

Доктор Земмар: „Мора одново да размислиме за смртта – откритието ни носи утеха што најмилите ги доживуваат најважните свои спомени“

“Мора да размислиме одново за смртта”, вели д-р Земмар, додавајќи дека сознанието дека во последните мигови човек ги доживува најсмислените моменти од својот живот, може да им донесе утеха и на живите и на оние што заминуваат. Брановите од ваков тип, според него, се доказ за координирана мозочна активност, а не случајна појава. Тој тврди дека ова е ‘смена на парадигма’ од холивудската претстава дека по сопирањето на срцето сè е моментална тишина.

Научниот доказ ја потврдува познатата приказна за флешбекот во моментите на клиничка смрт

Патернот што го сними тимот на Земмар е првиот неврофизиолошки доказ што ги поткрепува тврдењата на околу 14.000 преживеани со „искуство блиску до смртта“ – сите тие ја опишуваат истата флешбек слика за време на клиничката смрт. До оваа забележана активност, никој научно не можел да го објасни овој феномен.

Истражувањето потврдено и од други независни случаи: три случаи кај луѓе со ист патерн

Иако д-р Земмар прво бил претпазлив бидејќи се работело за еден случај, наскоро и два независни случаи на Универзитетот во Мичиген го повториле истиот наод – експлозија на гама-бранови по исклучување од апарати за животна поддршка. „Сега има три случаи кај луѓе“, вели тој. „Тоа не е многу, но е повеќе отколку ништо.“

Мозокот би можел да е биолошки програмиран за преминот: смртта не е само исклучување

Докторот претпоставува дека мозокот можеби природно е програмиран да ја менаџира транзицијата кон смртта – кој најверојатно организира цел синџир физиолошки и невролошки процеси, наместо едноставно „гасење на светлото“.

Земмар: „Само физичкото тело си заминува – влијанието и спомените остануваат во светот“

Посочувајќи на учењето од виетнамскиот зен-мајстор Тик Нат Хан за „седумте тела“, д-р Земмар објаснува – при смртта заминува само физичкото тело, но остануваат други димензии: емотивното влијание, инспирацијата и водството. “Личноста што нè напушта, не престанува да влијае и да комуницира со нас”, вели тој.

Последната порака на доктор Земмар: Ако го разбереме начинот на умирање, можеме полесно да се соочиме со тоа

„Смртта го засега секој човек“, заклучува тој. „Ако успееме да ја преосмислиме сликата за смртта, ако најдеме утеха и мир со таа реалност – тоа може да ѝ помогне на човештвото да ја доживее и мисли смртта на поинаков начин.“