Велешанецот Димче Ацков: Пронајдов докази дека во Македонија живееле лавови и нешто во водата за кое немам објаснување

Содржина:

• Лавот е жив и се наоѓа некаде во Македонија – постојат стари камени лавови на недостапно место
• Гробница во карпа на место до кое се стигнува само ако знаеш или бараш
• Два антички камени лава – едниот намерно уништен, крај поплавена гробница
• Во водата на гробницата пливаат чудни суштества кои Димче не може да ги идентификува
• Димче истражува бидејќи не прифаќа удобни одговори дека Македонците дошле тука дури во петтиот век
• Одлучноста да бара нешто, но секогаш да најдеш нешто друго – најголемата тајна на вистинскиот истражувач

Лавот е жив и се наоѓа некаде во Македонија – постојат стари камени лавови на недостапно место

Димче појаснува дека не станува збор за метафора, туку буквално: на недостапно планинско место во Македонија стојат — или стоеле — камени лавови. Тие се антички, скулптирани, делумно закопани или разурнати од луѓе. Тргнувајќи да ги бара, тој наидува на уште постари траги и откритија.

Гробница во карпа на место до кое се стигнува само ако знаеш или бараш

Првото откритие на Димче е гробница вкопана во карпа, скриена на недостапно место. Со камен поклопец, или она што од него останало, гробницата денес е празна. „Мислам дека е гробница затоа што се наоѓа на недостапно место”, вели Димче. Во близина има просторија врежана во карпа, камена када или можеби влез во нешто подземно. Станува збор за голем комплекс: можно е да е старо светилиште или пространи гробници.

Два антички камени лава – едниот намерно уништен, крај поплавена гробница

Таму ги наоѓа двата камени лава, поставени еден спрема друг, кои гледаат еден во друг – а под нив стара, поплавена гробница, веќе ограбена одамна. Некој не сакал лавовите да останат: „Тука биле два лава, но очигледно гледате дека овој дел е ископачен.” Ова не е природна ерозија, туку намерно оштетување, поради тоа што симболот бил важен за некого. „Кој е тој што пешачи два-три часа само за да уништи некој симбол, ако не е толку важен тој симбол?” прашува тој.

Во водата на гробницата пливаат чудни суштества кои Димче не може да ги идентификува

Најголемото изненадување го чека во водата на поплавената гробница. Во неа пливаат суштества слични на риби, светли и бели, на место каде што би требало да нема ни вода, ни жива риба. „Еве погледнете ги овие суштества што пливаат во водата. Ова ми се не знам некој вид на риби коишто јас до сега ги немам сретнато.” Димче смета дека гробницата е веројатно поврзана со подземна вода, можеби со пештера, и дека преку тие канали дошле суштества кои никогаш не виделе светлина.

Димче истражува бидејќи не прифаќа удобни одговори дека Македонците дошле тука дури во петтиот век

Видеата на Димче не се туристичка реклама. Тој вели: „Роден сум да истражувам. Не сум роден да прифаќам и да климам со глава.” Теоријата дека Македонците дошле во V век, а дека пред тоа просторот бил празен, тој ја отфрла – не поради политика, туку поради гробници, лавови и симболи на терен. „За жал многу од доказите кои докажуваат дека ние сме отсекогаш на овие простори, како што гледате, се уништуваат.”

Одлучноста да бара нешто, но секогаш да најдеш нешто друго – најголемата тајна на вистинскиот истражувач

„Одиш да истражуваш едно, наоѓаш друго” – ова е неговата клучна порака. Не одиш по план, туку одговараш на внатрешниот порив. На крајот секогаш се враќаш со некоја приказна што мора да ја кажеш, дури и ако одговорите не се целосни: „Едноставно сум роден да го бранувам мирното езеро.”