Земјоделецот што сам си го создаде „грофовскиот живот“: Вложи 3.000 евра и доби цела слобода, без да чека на државата или среќата

Содржина:

• Вложување од 3.000 евра не е само бизнис – туку почеток на живот кој сам го водиш и сам го контролираш
• Марка по марка, чиста заработка: Како да преживееш од она што си го создал, наместо да купуваш
• Пластениците се темелот, кокошките се додатокот: Од осум декари добра земја до школувана фамилија
• Сам свој газда: Живот без работно време, но со целосна слобода и контрола – и глад за работа
• Главната криза не е во земјата туку во главите: Генерации што бегаат од работа и штедење
• Македонија има иста приказна: Вистинскиот успех доаѓа само ако живееш од својот труд

Вложување од 3.000 евра не е само бизнис – туку почеток на живот кој сам го водиш и сам го контролираш

Кога започнал со кокошки, не мислел на модерни еко-фарми или романтични идеали. Целта му била проста: ако сакаш вистинско јајце, мораш да го создадеш сам. За таа цел, купил 170 веќе возрасни кокошки од расата Лехорн, за што вложил околу 3.000 евра, плус инвестиција во ограда, кокошарник и организација на дворот. Денес има околу 210 кокошки, кои ги ротира низ пасишта за да не ја уништат земјата. Бенефитот не е само во парите, туку и во тоа што кујната му е сигурна и не зависи од цени или туѓа понуда. Како што вели: „Жолчката е жолта како што треба. Нема концентрати, нема ништо – само житарки и пасење.“

Марка по марка, чиста заработка: Како да преживееш од она што си го создал, наместо да купуваш

Клучот во неговиот успех не се само кокошките, туку принципот: „Мене ме срам да кажам дека ова е набавна… Кај мене нема набавна. Ова е мое. Тоа е чиста заработка.“ Ако сам произведуваш, сам го одредуваш темпото и цената. Не зависиш од посредници или препродавачи – ниската маргина оди директно кај тебе. Дури и кога купувачките навики се променети и луѓето купуваат само „по една јаболка“, тој преживува – бидејќи целата заработка е негова, а не за нечиј друг џеб.

Пластениците се темелот, кокошките се додатокот: Од осум декари добра земја до школувана фамилија

Кокошките се нов додаток во последните 3-4 години, но земјоделството е негова страст и занимација многу години наназад. На својот имот од околу осум декари распоредил пластеници и отворени парцели за сезонски култури: салата, спанаќ, домати, пиперки, краставици и уште многу што дава сезоната. Триесет години продава на пазар, а од тие пари ги школувал сите три деца – сите завршиле факултет. Како што самиот вели: „Срцето ти е полно кога знаеш дека си се борел – и си ги извел децата на прав пат.“ Успехот го мери со тоа што нема ништо празно позади себе.

Сам свој газда: Живот без работно време, но со целосна слобода и контрола – и глад за работа

Неговата дневна рутина не познава работно време: „Нема работно време. Ќе останеш и доцна, ќе станеш рано, ќе ги нахраниш животните, ќе средиш, ќе натовариш. Тоа е цената.“ Сепак, слободата е неоценлива – сам одлучува, знае што јаде и не чека никој да му даде. „Марка по марка – ќе се собере“, вели тој, појаснувајќи дека ова е единствениот пат до сигурност, достоинство и мир во главата.

Главната криза не е во земјата туку во главите: Генерации што бегаат од работа и штедење

Кога зборува за младите, е брутално искрен: најголемиот проблем денес е што се навикнале на „готово“ – не сакаат да садат, не сакаат да готват, не сакаат ни кокошка. „Сакаат да е купено, спакувано, донесено. А кога ќе им кажеш ‘штеди’ – тоа е најтешко“, вели тој. Ако не работиш и не штедиш – нема да имаш. Ако чекаш некој друг да ти го среди животот, ќе останеш со празна маса. Оваа сурова вистина, вели, е основа за семејна и лична стабилност.

Македонија има иста приказна: Вистинскиот успех доаѓа само ако живееш од својот труд

Истите проблеми ги чувствува и Македонија: скап живот, намалена куповна моќ, луѓе што заминуваат. Овој човек служи како редок пример како може да се затвори кругот: пластеници што ја хранат фамилијата, кокошки што му го хранат пазарот, дисциплина и работа што му ја даваат иднината. Завршува со реченица што им останува на сите: „Ако не живееш од својот труд – џабе ти е се’.“ Можеби затоа неговиот живот изгледа „грофовски“ – не затоа што е лесен, туку затоа што е негов, исклучиво своерачен и своеработен.