10 искрени одговори што ги дадоа луѓето на прашањето: Зошто не сакате да имате деца?

Децата не се за секого. Сепак, многумина очекуваат луѓето да почнат да се размножуваат откако ќе најдат партнер во животот, дури и инсистирајќи дека оние кои тврдат дека не сакаат деца, еден ден сигурно ќе го променат своето мислење. Особено жените.

Привлекувајќи го вниманието на овој проблем што станува се поголем во општеството, најдовме одговори од луѓето што не сакаат да имаат деца, што ги натерало да дојдат до таков заклучок. Што мислите дали одговорите се валидни?

1.

Од моето искуство, не ми се допаѓа помислата да донесам дете во светот во кој живееме. Многу побрзо би посвоила дете. Има милиони деца кои гладуваат, има милиони деца кои се малтретирани. Подобро да спасите едно од нив, отколку да донесете друго дете на ова скршено место.

2.

Фактот дека ништо навистина не ме тера да САКАМ да ги имам. Чувствувам дека треба да имаш огромна желба да станеш родител – јас не, па зошто да имам дете?

3.

Скоро цел живот имам работа со постар брат со ментална попреченост. Тој има 32 години, но се однесува како 7-годишен речиси цело време. Го сакам до смрт, но после толку долго справување со него додека пораснав (имам 22 години), едноставно немам трпение повторно да се справувам со такво нешто. Се чувствувам ужасно поради ова, но стравот да имам дете кое нема да прерасне во целосно независна личност без ограничувања ме спречува да сакам да имам дете.

4.

Историја на тешки животни проблеми со менталното здравје. НИКОГАШ не би сакала да ризикувам да ги пренесам. Мајка ми и баба ѝ од нејзина страна патеа од биполарно нарушување, клиничка депресија и психоза.

5.

Недостиг на слобода и спонтаност. Јас и мојот свршеник сме како возрасни деца, имаме 30 години и сакаме да играме компјутерски игри, да излегуваме на сладолед по случаен избор во 23 часот, во последен момент прекуокеански одмори, да одиме на оброци итн. Не сакам да се откажам од тоа. И одморот со дете ми звучи како напорна работа. Секој излет мора да биде пресметан и организиран, едноставното патување до продавница е огромна работа и одзема многу време.

6.

Недостаток на сон и додаток на стрес. Сакам мирен и малку едноставен живот. Уживам во тишината, уживам во времето кога сум сама, уживам во спиењето. Децата никако не се усогласуваат во таа слика.

7.

Влијаат на врската. Децата можат да ги уништат односите, не дека се тие виновни. Недостаток на интимност, недостаток на квалитетно време, финансиски проблеми кои предизвикуваат проблеми итн. Ова е нешто преку кое луѓето можат да се справат, но не сакам да ризикувам да ја оптоварувам мојата врска бидејќи работите се совршени за нас такви какви што се.

8.

Сметам дека се досадни. Исто така, немам татковски инстинкт, немам темперамент да бидам добар родител, а јас сум сиромашен. Би било неправедно кон секое дете да ме наметнам како родител.

9.

Можам да воспитам дете како што мислам правилно, но има толку многу работи од кои не можам да го заштитам и се плашам од тоа што носи иднината со културата на перење мозок на познати личности/инфлуенсери. Се чувствувам како мојата генерација (почетокот на 90-тите) да беше последната генерација која беше во голема мера безбедна од ова.

10.

Врескањето во маркет само затоа што не можат да го имаат тоа што го посакале во моментот.