32 годишна жена, којашто 100 пати го прободела својот партнер со нож, поради тоа што била под дејство на ТРЕВА, е осудена на 100 часа општо-корисна работа: „Таа немала контрола врз себе!“

Жена од Калифорнија која 100 пати избоде маж со кој се забавувала и го уби, пред да го сврти ножот кон себе и на своето куче, доби 100 часа општествено корисна работа.

Брин Спејчер (32) беше осудена на неверојатно ниска казна по пресудата на психијатрите дека трагедијата е „100 проценти“ предизвикана од психоза предизвикана од канабис, која ја претрпела откако два пати вдишала од бонгот на жртвата. Судијата пресуди дека Спејчер „доживеала психотичен прекин од реалноста“ и „немала контрола над нејзините постапки“ кога го убила Чад О’Мелија, тогаш 26 годишен. Таа ќе ги помине 100-те часа во едукација на другите за психоза предизвикана од марихуана и две години на условна казна – но вети дека ќе го помине остатокот од својот живот разоткривајќи го митот дека канабисот е безопасен.

Семејството на О’Мелија плачеше кога беше прочитана казната во Врховниот суд на Вентура, при што таткото на жртвата предупреди дека на секој што пуши марихуана во оваа држава му дава дозвола да убива.

Спејчер, аудиолог, која по потекло е од Чикаго, но живее во Таузенд Оукс, Калифорнија, беше прогласена за виновна за убиство од небрежност во декември 2023 година, по драматично и потресно судење. Во тоа време, Спејчер, која е делумно глува, опишала како земала едно вдишување од бонгот, но „не сакала повеќе да пуши“. Таа рече дека чувствувала „притисок“ од О’Мелија, кој бил редовен пушач и со која се забавувала еден месец.  За неколку минути откако по вторпат ја вдишала моќната пареа од канабис, Спејчер почнала да „слуша и гледа работи што ги нема“, и верувајќи дека тој е мртов и дека морала да го прободува за да го врати во живот О’Мелија.

Некои од врвните форензички психијатри во земјата заклучија дека ова искуство е „100 проценти“ во согласност со претходните извештаи за психоза предизвикана од канабис.

„Знаеме, прилично убедливо, дека марихуаната може да доведе до психијатриска болест“, рече д-р Тимоти Фонг, раководство на факултетот на Иницијативата за истражување на канабис на Универзитетот во Калифорнија, Лос Анџелес и клинички психијатар.

Постапката за изрекување на пресудата вклучуваше завршни изјави од блиски членови на семејството Спејчер и О’Мелија. Братот, мајката, таткото, бабата на Спејчер и еден од нејзините најстари пријатели зборуваа за нејзиниот „живот поминат помагајќи им на другите“, мислејќи на нејзините бројни платени и доброволни работи помагајќи им на глувите и приглувите луѓе.

Во меѓувреме, нејзиниот татко Мајкл изјави во судницата дека неговата ќерка го поминала своето време на условна казна волонтирајќи во нејзината локална продавница за домашни миленици и учење на знаковен јазик во текот на вечерта; „со надеж дека можеби еден ден ќе се врати да им помага на оние во светот со оштетен слух“.

Во својата завршна изјава, Спејчер изјавила: „Посакувам да се вратам во минатото и да спречам да се случи оваа трагедија. Посакувам да знаев повеќе за опасностите од марихуаната. Да знаев. Никогаш не би пушела таа вечер или воопшто“. Таа вети дека ќе го посвети својот живот на споделување информации за марихуаната и штетите од неа.

Двојката се запознала во локалниот парк за кучиња приближно еден месец претходно и биле во врска неколку недели, се наведува во судските документи.

Еден час и половина по состанокот, двајцата отишле во дворот на О’Мелија каде што подготвил и пушел канабис од бонг – уред кој го филтрира чадот со помош на вода, овозможувајќи му на корисникот да вдишува повеќе без да кашла.
Спејчер сведочеше дека од него барала еднаш да вдише. Тој и го подготвил и таа вдишувала. Сè што чувствувала, изјавила дека било потреба да кашла. Околу 15 минути подоцна, кога ефектите не започнале, О’Мелија додал повеќе канабис во уредот, создавајќи повеќе чад и, според Спејчер: „Нешто како, ајде да го направиме ова поинтензивно“.

Спејчер во сведочењето тврдеше дека не сакала повеќе да пуши, но чувствувала притисок.

„Тој стана од столот и го сврте бонгот кон моето лице, ми го втурна кон лицето и ме притискаше: „Побрзај, побрзај, мора да вдишеш“, рече таа.

„Се се случи толку брзо. Се чувствував како да не можам да кажам не, и вдишав од бонгот“.

Веднаш по вториот „удар“ почнала да се чувствува лошо и истрчала во бањата да повраќа, пред да легне на каучот. Таа потоа го опишала почетокот на низата вознемирувачки психијатриски симптоми.
Спејчер опиша дека видела и слушнала „работи што ги немало“, „се чувствувала како да е мртво тело“ и дека го видела нејзиниот труп „од горе“.

Нејзините раце, со кои го зграпчила ножот за леб што продрел во стомакот на О’Мелија, ги гледала како туѓи.

„…и потоа стана црно“.

Тогаш продолжила да го прободува О’Мелија, а потоа и нејзиното сакано куче Арја, а потоа и себеси во вратот. Таа застанала само кога полицијата пристигнала на местото на настанот и ја удрила девет пати со палка.

Експертите веруваат дека супстанцијата предизвикува нерамнотежа во хормоните во мозокот – вклучувајќи го и хемискиот допамин за добро чувство, што предизвикува ментална болест. Иако се смета дека ризиците најмногу ги погодуваат редовните корисници кои биле изложени на марихуана во текот на многу години, лекарите сè повеќе гледаат ментални болести во нередовна употреба.

Се смета дека ова се должи на зголеменото ниво на ТХЦ во производите од марихуана достапни за купување денес – што може да биде и до 10 пати повеќе од количината што природно се јавува во растението.

Доколку сакате добра акција или пак забегани и жестоки случки само за најхрабрите читатели, тогаш посетете го каналот Жестоко. Предупредување: Содржините може да ве вознемират!