Авиокомпаниите воведуваат сè полуксузни седишта, но со нив доаѓа и еден голем проблем

Содржина:

• Проблемот не е во побарувачката, туку во дозволата за летање
• Од фотелја во „Home Alone“ до мини стан со врата
• Allegris и Senses донесоа греење, ладење и повеќегодишно чекање
• Бен Миникучи вели дека патот до првите бизнис апартмани трае три години
• Вратите за приватност се судираат со тестовите за удар
• Секој sид, екран и материјал носи нова папка со тестови
• Стефани Поуп предупредува дека ризикот мора да се види порано
• Марк Хилер вели дека тесното грло може прво да стане полошо

Проблемот не е во побарувачката, туку во дозволата за летање

Виновникот не е недостиг на патници, туку парадоксот на модерната авијација. Како што премиум седиштата стануваат се посложени, добивањето регулаторно одобрение за нивно користење во лет станува потешко од кога било. Така се создава производствено тесно грло што наскоро ќе стане видливо и во самите авиони.
Ова не го погодува само KLM. Авиокомпании низ светот се соочуваат со доцнења во обидот да понудат нови премиум производи, додека патниците бараат повеќе приватност, напредна поврзаност и забава во лет, а авоосообраќајот расте. Големи превозници како American, Lufthansa, Riyadh Air и Singapore Airlines се обидуваат да поминат низ долг, повеќегодишен процес на одобрување на посебно дизајнирани кабини.

Од фотелја во „Home Alone“ до мини стан со врата

Како дојдовме до момент во кој седиштата се премногу отмено направени за воопшто да се користат во лет? Одговорот почнува неколку децении наназад.
Кога семеjството Мекалистер брза кон летот за Париз во филмот „Home Alone“ од 1990 година, едвај стигнувајќи поради проблем со будилникот, родителите, откако ги испраќаат децата во економска класа, вртуваат лево кон прва класа и седнуваат во нешто што во суштина биле удобни, преголеми фотелји.
Тоа беше стандард со децении, се додека British Airways во 2000 година не го претстави првото седиште во светот што се спушта во целосно рамна положба. Оттогаш, просторот во предниот дел на авионот се претвори во високотехнолошки мини апартмани.

Allegris и Senses донесоа греење, ладење и повеќегодишно чекање

Новите премиум апартмани Allegris на Lufthansa и Senses, верзијата на нејзиниот сестрински превозник Swiss, се целосна преработка на кабините за долги летови. Тие имаат греење на седиштето, ладење на седиштето и лични контроли за клима.
Но колку и да звучат привлечни тие погодности, секоја дополнителна функција носи нова регулаторна пречка. Во овој случај, тие придонесоа за повеќегодишно доцнење пред двете авиокомпании да можат да ги пуштат во употреба.
Експертите проценуваат дека сертифицирањето на ново премиум седиште денес трае најмалку шест месеци подолго отколку пред пандемијата со ковид, кога роковите просечно изнесуваа од една до две години.

Бен Миникучи вели дека патот до првите бизнис апартмани трае три години

„Додека да го замислите, да го дизајнирате, да го тестирате, да го сертифицирате, да го изградите — тоа е долг процес од три години,“ изјави во мај Бен Миникучи, извршниот директор на Alaska Airlines, зборувајќи за носењето на првите бизнис апартмани на авиокомпанијата на пазарот. „Го одобривме овој дизајн за нов производ минатата година и сега производителите на седишта се усогласуваат.“
Кризата дополнително се продлабочува затоа што авиокомпаниите активно се спротивставуваат на стандардизацијата, обидувајќи се да се надминат една со друга.
„Друга индустрија што е во фаза на силен раст, ако сакате да ја зголемите — би оделе кон стандардизација,“ рече Марк Хилер, извршниот директор на производителот на седишта Recaro. Наместо тоа, авиопревозниците инсистираат на посебни дизајни за да се издвојат. „Интересот и потребата за диференцирање … ја движат побарувачката и навистина водат до тесни грла во индустријата.“

Вратите за приватност се судираат со тестовите за удар

Федералните регулатори исто така заземаат многу построг став кон тестовите за безбедност при судир кај посебно дизајнираните поставки. Администраторот на FAA, Брајан Бедфорд, во мај за The Wall Street Journal изјави дека агенцијата гледа премиум седишта „што едноставно не ги поминуваат нашите тестови за човечки фактори при удар.“
Опседнатоста со приватноста е огромен дел од проблемот.
„Ако се вратите 10 години наназад, имаше многу малку sидови во кабината на бизнис класа, а денес има многу,“ коментираше претходно оваа година Ендру Ночела, главен комерцијален директор на United Airlines. „Навистина мислам дека развојот на кабините го направи [сертифицирањето] многу комплицирано.“
United изгледа нашол начин низ регулаторниот лавиринт, лансирајки ги обновените Polaris апартмани со врати за приватност на Boeing 787 помалку од една година откако ги претстави во 2025 година. Ночела вели дека компанијата тесно соработувала со безбедносни инспектори и производители.

Секој sид, екран и материјал носи нова папка со тестови

За повеќето превозници, секој нов sид, повисока врата и високотехнолошки додаток значи уште една заплеткана комбинација од тестирања и документација.
Модерните апартмани веќе не се само големи столови. Тие се сложени архитектонски елементи, наполнети со комплексни и тешки екрани за забава во лет и текстили за седиштата, сместени во кабини што се пополнети погусто од кога било. Како што посочува извршниот директор на ZIM Aircraft Seating Group, Рафаел Рог, секој посебен материјал и секоја тврда преграда имаат последици за динамичко тестирање при удар, запаливост и клучните безбедносни оценки според критериумите за повреда на главата.
Секој дел од авијацискиот синџир, авиокомпаниите, производителите на авиони, добавувачите на седишта и регулаторите, сака да го расчисти застојот. Ниту еден производител не сака авион вреден милиони да стои на писта чекајки седишта или да лета преку Атлантикот носејки празни апартмани.

Стефани Поуп предупредува дека ризикот мора да се види порано

„Како рано да го идентификувате ризикот со клиентите и да го турнете тој ризик нагоре во процесот?“ неодамна коментираше Стефани Поуп, извршната директорка на Boeing Commercial Airplanes, за доцнењата во сертифицирањето на седиштата. „Нема ништо што нашите инженери не можат да го решат, повеќе станува збор за времето што е потребно да се реши, а ако го откривате кон крајот на процесот, тоа ке предизвика предизвици при испораката.“
Дел од решението е предвидливите дизајнерски пропусти да се поправат рано, како на пример да се осигура дека стјуардите навистина можат да ги видат патниците над високите sидови за приватност, за да се избегнат доцнења во последен момент.
FAA вели дека активно соработува со меѓународни партнери за безбедност за да ги поедностави одобренијата. Но директорите во индустријата за седишта предупредуваат дека додавањето повеќе персонал можеби нема да биде доволно за да се стигне побарувачката на пазарот.

Марк Хилер вели дека тесното грло може прво да стане полошо

„Во сертификацијата, властите [и] добавувачите на седишта го зголемуваат капацитетот,“ рече извршниот директор на Recaro, Марк Хилер. „Од друга страна, сите овие подобрувања некако се изедени од поголемата побарувачка што ја имаме.“
Всушност, Хилер предупредува дека застојот може да се влоши пред да се подобри.
KLM е пример за тоа. Во обид да ги избегне замките на посебниот дизајн, холандскиот превозник избра готов модел од производителот на седишта Stelia, кој веке летал кај сестринската авиокомпанија Air France. Но и покрај побезбедниот избор, новите бизнис апартмани на KLM во A350 остануваат блокирани, чекајки зелено светло од европските регулатори EASA, за кои KLM вели дека сега користат „ревидирано толкување на регулаторните барања.“