„Чекај да видам ти колку си патувал? Ааа не, доста ти е за оваа година“ – Дали „јаглеродните пасоши“ кои ограничуваат колку патуваме може да бидат нашата иднина?

Една туристичка компанија предлага решение: „јаглероден пасош“ кој би ограничил колку јаглерод патниците би можеле да испуштаат секоја година.

Октомврискиот извештај напишан од консултантската куќа The Future Laboratory и објавен од туристичката компанија Intrepid ја предложи идејата како начин за регулирање на годишните емисии на патниците.

Бројките на Агенцијата за заштита на животната средина покажуваат дека 29% од глобалните емисии на стакленички гасови во 2021 година потекнуваат од транспортот, вклучувајќи летови, возови и автомобили.

Според Палома Запата – извршен директор на Sustainable Travel International, организација која развива стратегии со владите и бизнисите – летовите обично произведуваат најмалку половина од вкупниот јаглероден отпечаток на патувањето.

„Ние сме во најголемата трка на нашето време – трка до нето-нула емисии на јаглерод. И кога патуваме, трошиме многу ресурси“, изјави Запата.

Јаглеродниот пасош ќе ги регулира емисиите на патниците

Алекс Хокинс, уредник за стратешко предвидување во The Future Laboratory кој го предводеше извештајот, изјави дека концептот можеби е неопходен на крајот ако не работиме кон поодржлив свет.

„Идејата за јаглеродни пасоши се заснова на идејата за лични додатоци за јаглерод“, рече Хокинс, додавајќи дека „ќе наметне ограничување на тоа колку јаглерод на луѓето им е дозволено да испуштаат во одреден временски период“.

Во извештајот се вели дека поединците треба да ја ограничат нивната употреба на јаглерод на 2,3 тони годишно за да се ублажи климатската криза. Просечниот граѓанин на САД испушта 16 тони годишно, се додава во извештајот.

Во реалноста, јаглеродниот пасош би бил предизвик да се имплементира

Хокинс и Мет Берна, претседателот на Intrepid во Америка, рекоа дека не го гледаат пасошот за јаглерод како брзо решение.

„Ова е иднината што не ја сакаме. Го прикажавме концептот како провокација за да кажеме дека ако не преземеме решителна акција против климатската криза, потенцијално ќе ги видиме нашите слободи ограничени на различни начини.“

Берна рече дека тоа е само една идеја што може да ја подигне свеста за одржливо патување. За да функционира, таков пасош ќе треба да се создаде заедно со новото законодавство и технолошките иновации, рекоа Берна и Хокинс.

„Идејата е добра во теорија, но во однос на логистиката, не гледам како би можела да се изведе“, изјави Ана Абелсон, професор на Центарот за угостителство Џонатан М. Тиш на Универзитетот во Њујорк.

А ние би сакале да ги потсетиме сите тие паметни умови на еден на цитат од Член 13 од Универзалната декларација за човековите права:

УНИВЕРЗАЛНА ДЕКЛАРАЦИЈА ЗА ЧОВЕКОВИТЕ ПРАВА

Усвоена и објавена во Резолуцијата 217 A(III), од 10 декември 1948 година, на Генералното собрание на Обединетите Нации

Член 13
1. Секој има право на слобода на движење и живеалиште во рамките на границите на секоја држава.
2. Секој има право да ја напушти земјата, вклучувајќи ја и неговата сопствена земја, како и да се врати во својата земја.