Една нуклеарна експлозија може да онеспособи 99% од сателитите за само неколку дена, покажува истражување
Ново загрижувачко научно истражување предупредува дека модерниот свет е многу поранлив отколку што изгледа од Земјата. Во ниската околуземска орбита веќе функционираат над 13.000 активни сателити, а од нив зависат временската прогноза, глобалната комуникација, воздушниот и поморскиот сообраќај, како и интернет услугите. Просторот околу нашата планета станува сè погусто населен, а токму таа зависност ја претвора орбитата во критична точка на современата цивилизација.
Содржина:
„Starfish Prime“ експлодираше на 400 километри над Тихиот Океан
За време на Студената војна, САД и Советскиот Сојуз извршија вкупно 18 нуклеарни детонации на големи височини. Најмоќниот меѓу нив беше американскиот експеримент „Starfish Prime“, изведен во 1962 година со боева глава од 1,4 мегатони.
Таа експлозија оштети неколку тогашни сателити кои подоцна целосно откажаа. Веќе следната година, двете велесили потпишаа договор за забрана на нуклеарни проби во атмосферата и вселената.
250 килотони над Јужноатлантската аномалија во моделот ги рушат бројките од ден во ден
Според новите пресметки на научниците од Универзитетот во Висконсин – Медисон и Принстонскиот универзитет, денес дури и значително послаба нуклеарна експлозија од онаа на „Starfish Prime“ би нанесла огромни штети.
Во истражувањето, тие симулирале детонација позиционирана над регион каде што магнетното поле на Земјата е значително послабо и дозволува зрачењето да продре подлабоко.
Резултатите од компјутерските симулации се фрапантни: од вкупно 13.300 сателити во ниска орбита, уште во првите 24 часа би откажале околу 49%. До крајот на третиот ден бројката би се искачила на 78%, по една недела дури 98% би биле онеспособени, а до петнаесеттиот ден неверојатни 99,4% од сателитите целосно би престанале со работа.
И воените сателити не би избегале од вештачкиот радијациски појас
Дури и кај специјално заштитените воени сателити, моделот покажува уништување од 99,3% поради долготрајното заробување на високоенергетските електрони.
Покрај смртоносната радијација, онеспособените сателити веднаш би ја загубиле можноста за контролирање на сопствената траекторија. Научниците проценуваат дека во првите две години би се случиле најмалку 20 директни судири меѓу мртвите летала, а за една деценија би се создале околу 250.000 нови парчиња вселенски отпад.
Тоа би предизвикало Кеслеров синдром, каде што ланецот од судири би ја направил орбитата целосно неупотреблива за нови лансирања со години. Научникот за нуклеарна политика Џејмс Мекион кратко предупреди: „Накратко — последиците би биле катастрофални. Мора да направиме сè за ова никогаш да не се случи“.
Коментирај анонимно