Фосил чуван во музеј со децении се покажа како нов страшен предатор, пострашен и од диносаурусите
Во еден музеј, фосил со децении чуван и речиси заборавен исплива на виделина како припадник на нов, страшен предатор од праисторијата. Најчесто кога се зборува за ужас од креда периодот, името Tyrannosaurus rex е ненадминливо, но сега палеонтолозите открија дека друга немилосрдна ѕверка владеела со океаните пред околу 80 милиони години: Tylosaurus rex – или „кралот на тилосаурусите“.

Содржина:
- Tylosaurus rex достигал должина од над 13 метри и бил поопасен од сите други морски гуштери
- Мосасаурите владееле со праисториските океани – нивните фосили денес се лесно достапни
- Фосилот откриен уште во 1979 година конечно доби свое вистинско име – не бил познатиот Heath Mosasaur
- Вилицата и забите открија неочекувано страшен ловец
- Славни фосили како Black Knight, Bunker и Sophie се прераспределени како новиот морски крал – Tylosaurus rex
- Откритието поттикнува ревизија на парадигмите во палеонтологијата и отвара нови мистерии
Tylosaurus rex достигал должина од над 13 метри и бил поопасен од сите други морски гуштери
Овој новооткриен морски предатор достигал должина до околу 13,2 метри (43 стапки), што е дупло повеќе од денешните најголеми бели ајкули. На еден од фосилите има докази за жестоки меѓусебни борби. „Освен што е огромен, Tylosaurus rex е изгледа значително поагресивен од другите мосасаури,“ вели палеонтологот Рон Тајкоски, потпретседател на Перо музејот во САД. „Ги истражувавме внимателно собраните фосили од северен Тексас и најдовме докази за насилство што досега не е забележано кај тилосаурусите.“
Мосасаурите владееле со праисториските океани – нивните фосили денес се лесно достапни
Мосасаурите биле неверојатни морски гуштери, најмногу слични на мешавина од крокодил, комодо змеј и орка. За нив знаеме многу, затоа што водената средина го олеснува зачувувањето на фосили – кожурците паѓале на дното, каде тивко се фосилизирале. За време на кредата, Северна Америка била преполовена од плитко море, кое денес е суво копно исполнето со фосилни легла достапни за науката. Американските музеи денес чуваат стотини тилосауруси и други мосасаури.

Фосилот откриен уште во 1979 година конечно доби свое вистинско име – не бил познатиот Heath Mosasaur
Фосилот кој доведе до дефинирање на новото вид T. rex бил откриен уште во 1979 година во Тексас, но досега бил класифициран како Tylosaurus proriger, познат како Heath Mosasaur. Палеонтологот Амелија Зитлоу од Американскиот музеј на природна историја, во текот на нејзината докторска работа забележала дека скелетот не се совпаѓа со познатиот опис на T. proriger, особено обликувањето на черепот, вилицата, устата и забите.

Вилицата и забите открија неочекувано страшен ловец
Tylosaurus rex имал посебно моќна вилица и врат – разликите особено се истакнати во структурата на забите, кои биле фино назабени. Овој феномен е реткост кај мосасаурите и му овозможувал на T. rex многу поефикасно да ги раздробува своите жртви. Истражувачите реанализирале уште 12 мосасаурски фосили од други видови и утврдиле дека тие припаѓаат токму на овој нов великан.

Славни фосили како Black Knight, Bunker и Sophie се прераспределени како новиот морски крал – Tylosaurus rex
Некои од најпознатите фосили, како Black Knight во Перо музејот, и Bunker од Универзитетот во Канзас, сега се класифицирани како T. rex. Black Knight особено има оштетувања на муцката и вилицата што, според истражувачите, можела да ги нанесе само друг член од истиот вид. Со оваа нова класификација, семејното дрво на мосасаурите станува појасно.
Откритието поттикнува ревизија на парадигмите во палеонтологијата и отвара нови мистерии
Повеќето вистински T. proriger се пронајдени во Канзас и се стари околу 84 милиони години, додека новиот T. rex се јавува во Тексас, неколку милиони години подоцна. Ова откритие отвора прашања за тоа колку други видови се скриени во музејските колекции, потценети од навика. „Ова не се однесува само на ново име, туку покажува дека мораме да ги преиспитаме децениските претпоставки за еволуцијата на мосасаурите и да ги модернизираме алатките за нивно проучување,“ вели Зитлоу. Истражувањето е објавено во „Bulletin of the American Museum of Natural History“.

Коментирај анонимно