„Или ќе бидеш моја или ничија“ Љубомората и проверувањето на телефонот не се љубов туку опасен знак за насилство
„Те проверувам затоа што те сакам.“ „Љубоморен сум затоа што ми значиш.“ „Ако ме сакаш, ќе се откажеш од другарките.“
Овие реченици премногу често се маскираат како наводна страст или голема посветеност. Но зад таквите зборови не стои грижа, туку предупредување што не смее да се игнорира.
Содржина:
Кога телефонот, облеката и движењето стануваат список на забрани
Проверувањето на телефонот, одредувањето со кого смее партнерот да комуницира, што да облече и каде да се движи — не се доказ за љубов, туку сурови обиди за воспоставување контрола и доминација.
Во таквата врска, границите постепено се поместуваат: прво се бара објаснување, потоа дозвола, а на крајот тишина и послушност.
Реченицата што треба да го замрзне секој разумен човек
А потоа, кога жената ќе одлучи да си замине, многу често доаѓа онаа смртоносна реченица што треба да го замрзне секој разумен човек: „Или ќе бидеш моја или ничија!“
Ова не е обична закана. Ова е најекстремниот, најопасен израз на длабоко вкоренетото патријархално убедување дека другиот човек е сопственост, предмет што може да се уништи доколку не се потчини на туѓата волја.
Заминувањето од нездрава врска не е провокација, предавство или причина за одмазда
Одлуката на жената да стави крај на една нездрава врска е нејзино неприкосновено основно човечко право. Љубовта никогаш не бара жртвување на сопственото достоинство, пријателите или семејството.
Корените на фемицидот — родово заснованото убиство на жена — лежат токму во начинот на кој ги воспитуваме новите генерации. Општеството мора отворено да зборува и со момчињата и со девојчињата уште од најрана возраст.
Девојчињата да знаат дека притисокот не е романтика, момчињата дека раскинувањето не е пораз
Девојчињата мора да научат дека притисокот и љубомората не се романтика, а момчињата мора да научат дека одбивањето или раскинувањето не претставува пораз на нивната машкост. Љубовта не е борба за надмоќ, ниту пак дозвола за поседување на туѓиот живот.
Доколку забележите дека партнерот ви одредува како да живеете, доколку се плашите од неговите реакции или почнувате да се изолирате од блиските — препознајте ги знаците на време. Не се соочувајте сами со насилникот. Побарајте стручна помош, разговарајте со доверливи луѓе и обратете се до институциите и специјализираните организации за заштита од насилство.
Коментирај анонимно