Изградија неверојатен подземен систем под градот: Овој „бетонски џин“ со 59 столбови ги штити жителите од катастрофа

Длабоко под површината, на периферијата на Токио, се крие еден од најимпресивните градежни потфати на модерното инженерство. Станува збор за колосалниот систем познат како „Џи-кенс“ (G-Cans), односно Канал за надворешно подземно испуштање на метрополитенската област. Неговата задача е да го собере вишокот вода при обилни поројни дождови и тајфуни, а потоа со моќни пумпи безбедно да ја пренасочи во реката Едо.

Од Шова до Касукабе се протега најголемото подземно построение за поплавни води на планетата

Комплексот се наоѓа во јапонската префектура Саитама и со право се смета за најголем систем од ваков вид во светот. Неговата изградба започна во 1992 година, а беше целосно завршена во средината на 2006 година, по 13 години сложени инженерски зафати. Вкупната инвестиција изнесуваше околу две милијарди долари.

Рамнината околу Нака и Ајасе личи на дно од огромна чинија

Главната причина за изградбата лежи во специфичната топографија на регионот. Сливовите на реките Нака и Ајасе се сместени ниско, опкружени со големи реки како Тоне, Едогава и Аракава. Поради тоа водата тешко истекува, а малите наклони на речните корита со години предизвикуваа долготрајни и разорни поплави по секој поголем тајфун.

Рамнината околу Нака и Ајасе личи на дно од огромна чинија

Пет бетонски силоси се толку големи што во секој би ја собрало американската Статуа на слободата

Според податоците на јапонското Министерство за земјиште, инфраструктура, транспорт и туризам, целиот комплекс се состои од огромни вертикални конструкции поврзани со подземен тунел долг околу 6,3 километри. Тунелот се наоѓа на длабочина од приближно 50 метри под земја, каде што водата се насочува низ подземниот систем пред да биде испумпана кон побезбедно корито.

„Подземниот храм“ е долг 177 метри и го држат столбови тешки по 500 тони

Еден од највпечатливите делови на комплексот е резервоарот за регулирање на притисокот. Тој се наоѓа 22 метри под земјата, широк е 78 метри и висок 18 метри. Плафонот на оваа подземна катедрала се потпира на 59 масивни бетонски столбови. Нивната улога не е само да ја носат тежината на горната конструкција, туку и да го спречат нејзиното подигнување под силниот притисок на подземните води.

Четири пумпи полнат олимписки базен за една секунда

На крајот од подземниот пат се наоѓа главната пумпна станица, вистинското „срце“ на целиот систем. Во неа се инсталирани четири џиновски пумпи, при што секоја може да исфрли по 50 кубни метри вода во секунда. Кога работат со полн капацитет, тие исфрлаат вкупно 200 кубни метри вода во секунда. Пумпите ги придвижуваат моќни гасни турбини преземени и приспособени од авионската индустрија, секоја со сила од 14.000 коњски сили. Така вишокот вода завршува во широкото корито на реката Едогава, далеку од густо населените населби на Токио.

По пуштањето на системот, бројот на поплавени домови се намали за над 80 проценти

Официјалните јапонски статистики потврдуваат дека овој инженерски гигант ја промени безбедноста на метрополата. Намалувањето на штетите од поплави го претвори Токио во светски пример за отпорност кон климатските непогоди и покажа како внимателно планирана инфраструктура може да спаси домови, населби и човечки животи.

Коментирај анонимно

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *