Како новороденче била оставена во телефонска говорница: По 32 години го пронашла човекот што ѝ го спасил животот

Приказната за малата Ејприл, која во најраните часови од својот живот преживеала вистинска драма на студените улици на Лондон, повторно го обиколува светот и никого не остава рамнодушен. Имала само неколку часа кога нејзината биолошка мајка, без каква било лекарска помош, ја родила дома и потоа ја оставила во јавна телефонска говорница, со сè уште недопрена папочна врвка и на раб на смрт од смрзнување. Денес, 32 години подоцна, оваа млада жена прави неверојатен потфат за целосниот туѓинец кој таа судбоносна ноќ ѝ го спасил животот.

Како новороденче била оставена во телефонска говорница: По 32 години го пронашла човекот што ѝ го спасил животот

На 30 април 1994, меѓу Дејмс и Клинтон, студот веќе ја победувал

Сè се одиграло во раните утрински часови, на крстосницата меѓу двете улици во западен Лондон. Незаштитеното новороденче било оставено во студена телефонска говорница, во тешка состојба на хипотермија.
„Мојата биолошка мајка ме родила дома среде ноќ и веднаш ме оставила. Никогаш не се јави, можеби се исплашила, можеби ѝ било срам. Џо таа ноќ повторно отишол до говорницата затоа што бил загрижен за семејството. Додека се приближувал, му се присторило дека гледа ѓубре на подот, а потоа помислил дека е фрлена кеса со пржена риба и компирчиња. Меѓутоа, кога се приближил, сфатил дека тоа сум јас“, се присетува Ејприл на драматичната ситуација.

Џо Кембел се вратил затоа што никој не му кренал во Гвајана

Судбината ги вмешала прстите кога Џо Кембел, тогаш младич, а денес 62-годишник, решил да отиде до говорницата за да се слушне со своето семејство. Првиот пат отишол во 22 часот, но бидејќи никој не се јавил, го обземала грижа, па се вратил повторно околу два часот по полноќ.
Штом ја видел, веднаш повикал полиција и не се одвоил од бебето сè додека итните служби не го презеле и со ротирачки светла не го превезле во болница. Во локалните весници набрзо осамнале фотографии од „напуштеното бебе“ и јавен апел до мајката да се јави, но никој никогаш не одговорил.

„Како е бебето Ејприл?“ станало прашањето што Џо го поставувал секој ден

Џо Кембел не го заборавил новороденото девојче дури ни откако било предадено под надзор на социјалната служба. Секојдневно им се јавувал на социјалните работници и редовно одел да ја посетува.
„Ме пронајде, но сè не застана тука. Се јавуваше секој ден и прашуваше: ‘Како е бебето Ејприл?’ Така ме нарекуваше. Доаѓаше во социјалната служба да ме види и му дозволија да направи фотографија додека ме држи во прегратка. Таа слика и двајцата ја чуваме и ден-денес. Секоја година собираше пари и подароци за мојот роденден и ми испраќаше честитки“, раскажува таа.

Кога наполнила седум години, му кажале дека мора да ги прекине сите контакти

Ејприл била официјално посвоена, а Џо добил порака дека девојчето ќе може самото да го побара дури откако ќе стане полнолетно, односно кога ќе наполни 18 години.
Животот во новото семејство за неа воопшто не бил лесен. Иако посвоителите искрено ја сакале, биле веќе во поодминати години. Нејзината посвоителка набрзо тешко се разболела, па Ејприл уште како мало девојче морала целосно да ја преземе грижата за неа и за целото домаќинство. Покрај тоа, во училиштето била мета на малтретирање бидејќи изгледала поинаку од своето семејство, а преживеала и тешки моменти на злоупотреба од страна на постара личност.
„Мајка ми сè повеќе се разболуваше. Јас всушност и немав мајка во класична смисла на зборот, се сеќавам само дека деноноќно се грижев за неа. Сè околу нас полека се распаѓаше“, отворено признава Ејприл.

Во книжката по посвојувањето најсветлото име било Џо Кембел

Во малата книшка за нејзиниот живот, која ја добила по посвојувањето, единствените убави зборови и светли точки се однесувале токму на туѓинецот што ја пронашол во телефонската говорница. Длабоко во себе знаела дека мора повторно да го најде.
Откако во 2016 година упатила јавен апел преку медиумите со цел да го пронајде Џо и својата биолошка мајка, уследил невероватан пресврт. Џо се јавил за помалку од 24 часа.
„Штом се видовме, веднаш паднавме во цврста прегратка. Не можам никому со зборови да му опишам колку тоа беше посебно. Тоа беше некое чудно чувство, како одамна да го познавам. Можеби затоа што тој беше првата личност што ме држела во прегратка онаа ноќ кога сум дошла на свет. Од тој миг, тој човек за мене е вистински татко“, вели Ејприл со солзи во очите.

Биолошката мајка живеела на пет минути пешачење и одгледувала уште пет деца

Потрагата донела горчливо и болно сознание. Со помош на приватен детектив и брат кого го запознала уште во средно училиште, Ејприл дознала дека жената која ја родила цел живот била многу блиску до неа.
Кога Ејприл затропала на нејзината врата, доживеала студен туш: „Бев пред нејзината врата. Веднаш знаеше која сум, но воопшто не сакаше да разговара. Никогаш не ни даде никакво објаснување ниту причина зошто ме оставила. Тоа е неизмерно тажно, но морав да го прифатам како факт“, раскажува Ејприл.
Откако биолошката мајка ладнокрвно го одбила секој контакт, Ејприл сета своја љубов ја насочила кон Џо и неговото семејство, кои ја прифатиле како своја родена ќерка и сестра.

Повеќе од 18.000 британски фунти за човекот што се вратил во говорницата околу два часот по полноќ

Џо денес има 62 години, поминал низ две тешки операции за вградување вештачки колк и трпи постојани болки, но сè уште неуморно работи физичка работа за да го прехрани семејството. Токму затоа, Ејприл покрена хуманитарна акција за собирање пари за да му овозможи конечно да замине во заслужена пензија.
„Џо е една од најдобродушните и најнесебичните личности што некогаш сум ги сретнала во животот. Заслужува пензионерски денови исполнети со мир и достоинство. Оваа акција е мој скромен начин да му вратам барем мал дел на човекот кој ми даде сè, а воопшто не ме познаваше“, порачува Ејприл.
Таа додава дека честопати размислува за тоа што ќе се случеше доколку Џо таа студена ноќ не се вратеше по вторпат во телефонската говорница: „Ако не се вратеше околу два часот по полноќ, внатре можеше да влезе било кој или никој. Имав тешка хипотермија, а таа ноќ во околината шетаа многу лисици. Тој буквално ми го спаси животот“, заклучува Ејприл.

Доколку сакате добра акција или пак забегани и жестоки случки само за најхрабрите читатели, тогаш посетете го каналот Жестоко. Предупредување: Содржините може да ве вознемират!

Коментирај анонимно

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *